De misvatting

IMG_0633Twee weken na ons televisie-optreden is de rust weergekeerd in huize Mirosjabin. Op straat moeten we de fans nog van ons afslaan, maar het is met ons net zo gesteld als met de gedenkplaats van onze op 1 januari jongstleden overhoop gestoken buurtgenoot Sheddy. Het leven gaat door, dus de aandacht vervliegt en de bloemen verwelken. Misja en ik zoeken elk onze afleiding. Misja heeft haar werk. Ik heb de opera. In de kringloopwinkel die ik met grote regelmaat bezoek staat een enorme collectie opera-LP’s. Wekelijks neem ik drie boxen mee. Ik draai ze op mijn LP-speler en digitaliseer ze gelijktijdig. Zo heb ik het idee dat ik naast consument ook producent ben. Vandaag staat Der fliegende Hollander op het programma in een uitvoering van het New Philharmonia Orchestra o.l.v. Otto Klemperer.De in 1926 geboren DDR-Bariton Theo Adam zingt de partij van de Hollander. De kinderen zijn bang voor de overweldigende muziek en vermijden hun slaapkamer. Ik begrijp ze wel. Ik ben ook bang. De vliegende Hollander was geen fijne jongen en maakte in de opera van Wagner overdreven veel lawaai. Morgen staat La Boheme van Puccini op het programma.

Ik heb ontdekt dat het uitzicht vanaf de zolderslaapkamer van de kinderen inspirerender is dan het uitzicht vanaf de entresol in het dranklokaal. Haarlem bij kaarslicht. Een zee van zwarte daken  tegen een grijszwarte lucht. In de verte lichten de torens van de Bavo- en de Bakenesserkerk op. De Koepelgevangenis en de gebouwen op het Drosteterrein zijn onzichtbaar. Ook de vliegende Hollander zou zich hier ongetwijfeld op zijn gemak voelen. Vandaag heb ik een 4-pack van mijn favoriete bier gekocht en naar de slaapkamer met uitzicht verplaatst. Geen kelner die me hier om een bestelling vraagt. Ik ontkurk de flesjes  zelf en houd het servicegeld in mijn zak. Toch mis ik iets. Is het de ambiance van een Grand-Cafe? Het contact met het bedienend personeel? Misschien mis ik het winkelend publiek dat op de zaterdagmiddag na het bezoek aan de markt in Brinkmann een drankje komt nuttigen wel het meest.

Als ik mijn cocon verlaat en afdaal naar de huiskamer zie ik  Misja alleen, uitgeput op de bank liggen.  Ze kijkt met half gesloten ogen naar de televisie. “Ben je nog wakker lieverd?” vraag ik. Misja reageert niet. Ik loop wat doelloos rond in de kamer en wandel even later de gang weer in, de trap op. Op de tussenverdieping zie ik kinderen lethargisch in kamers achter ipads en televisie- en andersoortige schermen zitten. Ik zie dat het goed is.  Ik loop de zolderverdieping weer op en neem plaats achter mijn eigen scherm. Ik staar door het raam in het duister en weet even niets meer te vertellen. “Dahin, dahin ist alle Treue!” zingt de Hollander triomfantelijk. Volgende week maar weer naar het dranklokaal.

Advertisements
This entry was posted in music, Persoonlijk, persoonlijk and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s