De kroeg

Ik stap de zaterdag met heftig kloppend hart mijn bed uit met het vooruitzicht op een interview op zondag. Wie mij kent weet dat ik mezelf opvreet als ik een interview heb. Ik ben op van de zenuwen. Ik moet mezelf moed indrinken, bezatten eigenlijk, zodat ik de dag erna op de slippen van de kater een normaal gesprek zal kunnen voeren. Het interview is om 13:00 uur. Dan is de ergste hoofdpijn weg, maar de verdoving zal nog intact zijn. Zaterdagochtend. Ik hoef me niet te scheren of te douchen. Dat komt morgen wel. Ik draai Nina Simone, want daar gaan we het morgen over hebben. “Kun je niet iets vrolijkers opzetten?” vraagt Misja. “Nee lief. Dit is werk.” “Volgens mij ben je vandaag vrij.” reageert Misja treffend. Ik zwijg en stop de CD. Tegen zoveel overtuigingskracht kan ik niet op. Ik pak mijn sporttas in en  verwijder de kaasresten die ik gisteravond van mijn pizza heb laten vallen na mijn telefoontje met het te interviewen personage. “Ik ga naar de sportschool. Zie je zo.” groet ik Misja toonloos. Ik zie aan haar gezicht dat ze het niet verstaan heeft. Prima. Ik pak de fiets en kom halverwege huis en sportschool  Sinterklaas tegen. Hij wordt vergezeld door een aantal pieten, een groter aantal kinderen en de voorzitter van de wijkraad. Hij heeft nog een appeltje met mij te schillen omdat ik wel leuk in het wijkraadblaadje kan schrijven, maar tot nu toe nog maar 1 vergadering heb bezocht. Dat wat  veertig jaar geleden misschien leuk was geweest valt nu vrij lastig.  De meneer van de wijkraad wijst naar me en vraagt de Sint zijn aandacht op mij te richten. “Kijk, daar heb je hem Sinterklaas. Dat is Robin. Die moeten we even hebben”. De kinderen hebben niets door, maar ik fiets hard door. Ik zwaai naar de Sint, die er ook niets aan kan doen, en roep: “Ben zo weer terug!”.

Bij de sportschool is het rustig. En dat maakt mij onrustig. Een oudere man beweegt zich op de loopband, maar dat is niet voldoende. Ik wil afleiding. Half twee. Nog even en dan mag ik van mezelf de kroeg in.

Half drie. Ik loop de kringloopzaak uit met een bewerkt sprookjesboek van Paul Rodenko en een door Hugo Claus vertaald werkje van Dylan Thomas. “Ja, nu mag het.” houd ik mezelf voor.IMG_0449-0

Ik fiets de straat door en wandel de markt over en plaats mijn fiets tegen een gevel. Brinkmann is vol. Er is nog een tafeltje over op de entresol. Ik ga zitten en neem met tegenzin mijn ipad uit de tas. Morgen is het zover. Als ik mijn speciaalbier heb besteld  kijk ik naar rechts. Daar zit Hans, een niet te negeren vriend uit een duister verleden. Ook hij is behoorlijk aangekomen. “Hee man, kom hier zitten, dan nemen we het ervan!” Hij bestelt een fles rode wijn op het moment dat mijn glas bier op tafel wordt geplaatst. Dat komt wel goed. We lopen de hele kennissenkring langs. Een reeks liquidaties, hartinfarcten, bekeringen en trouwerijen passeert de revue. Een tweede glas speciaalbier komt langs en een derde en voordat ik het weet ben ik het hele interview van morgen vergeten. Het is inmiddels half vier. “Weet je wat ik denk?” zegt Hans. “Ik weet het echt niet”, zeg ik en ik ga achterover leunen om zijn tirade aan te horen. “Die hele toestand in Parijs is een uitwas. Het zijn pubers die dit doen. Ze krijgen een dot hasj in hun mik gedouwd en dan een wapen en ze schieten maar raak. Het is een groot computerspel voor ze. Maar weet je, die god van ze, die Allah, heeft daar helemaal geen boodschap aan. Want ze hebben immers drugs gebruikt om een beetje op krachten te komen en de hel is nabij. En de hele wereld maar schelden op die figuren die op het verkeerde moment een kalsjnikov in hun klauwen kregen. Weet je, die jongeren kunnen er niets aan doen. Ze weten niets. Maar kijk maar eens op internet. Daar zie je altijd van die veel te oude verzuurde figuren met een baard en een tulband om. Van die islamsinterklazen. Die figuren moet je aanpakken. Dat zijn de haatzaaiers. Waarom moorden ze die mufti’s, ayatollahs en imams niet eerst uit?” Ik neem een slok uit mijn zoveelste glas en voel me onwel. Hij heeft vast gelijk, maar het lijkt me tijd om te gaan. Ik heb amper een woord met Hans gewisseld. Morgen een interview.

“Weet je Hans?” zeg ik en ik hijs mezelf in de jas, een schier onmogelijke opgave. “Ik heb morgen….” en ik val terug in de stoel. Ik sta weer op “….ik heb morgen een interview.” Hans zwijgt en hij kijkt een bepaalde richting uit als ik, vertraagd, dezelfde kant uit kijk zie ik een wulps achterwerk. “Hans, betaal jij? Je krijgt het morgen van me terug. Ik moet nu echt gaan.” Hans kijkt nog steeds van me af. “Zelf weten” denk ik en ik pak mijn tas. Ik sprint de trap af en hap buiten onbeheerst naar adem. Eerst maar dat interview. De rest volgt later.

Advertisements
This entry was posted in jazz, music, Persoonlijk, persoonlijk and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to De kroeg

  1. ” Ik pak de fiets en kom halverwege het en sportschool Sinterklaas tegen’ is een zin die ik niet begrijp. De rest loopt ook niet zo lekker. Voor mij wat vaag, net als de foto.

    • Robin Arends says:

      Ha Annet,
      Verhip, je hebt het gelijk. Het=huis. Mijn tekstverwerker maakt er een soms een zooitje van.
      Ik heb het inmiddels aangepast. Voor de rest loopt het wel lekker denk ik. Het vergt wat inlevingsvermogen van de lezer. Maar dat is toch niet teveel gevraagd?
      Groet, Robin

  2. fredvanderwal says:

    Ik kwam het HET tegen in de sportschool waar Sinterklaas op Soewarte Piet aan het bokken was en een bank drukte in zijn zwarte hol omdat de slavernij hem parten speelde op de Gouden Koets en was er toen ook aan de andere kant weer heel ergop tegen dat het alleen maar halverwege ging toen ik een mudje bling bling naar binnen loodste van onderen uit de zak!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s