De verwenste vrijheid

Liede

“En geniet er nu maar lekker van lieverd. Weg met dat schuldgevoel van je” zegt mijn Misja als ik de auto op de park and ride-strook voor het station van Leeuwarden uitstap. “Je weet dat genieten niet mijn sterkste kant is lief.” antwoord ik en ik trek een sneue kop (waarvan ik weet dat dit een extra knuffel oplevert). Als ik de knuffel in ontvangst neem antwoordt Misja: “Ga en neem het er van, ik ben morgen al weer terug.” en ze stapt met haar linker laklaars de auto in. Haar moeder zet de auto in zijn achteruit en draait enkele (voor mensen zonder rijbewijs, zoals ik) onverklaarbare handelingen later de rijstrook op. Ik wandel naar de stoep en zwaai me een ongeluk naar Misja en Levi- die achterin de auto zit. Ze zwaaien terug en ik blijf terugzwaaien totdat de auto uit het zicht is.  Ik loop verslagen de stationshal in. Op een van de twee flatscreens boven de schuifdeur richting perrons lees ik dat de eerstvolgende trein naar de Randstad over 44 minuten vertrekt. Het stationsgebouw van Leeuwarden biedt de wachtende enkele goedlopende filialen, maar weinig vertier. Ik loop wat rond in de stationsboekwinkel, waar een vrijwel- gepensioneerde man achter de toonbank staat. De zaak heeft me weinig te bieden. Ik moet onwillekeurig denken aan een kopieermachine die op hoge toeren draait. Wat hier ligt, ligt in al die andere filialen ook. De filiaalhouder is over niet al te lange tijd ook overbodig. Een scanmachine zal zijn werk overnemen. Een gepaste oplossing als het om kopieerproductie gaat. Ik merk dat mijn darmen beginnen te werken. De stationswc bevindt zich honderd meter en een 50 cent muntstuk verderop. Ik trek mijn portemonnee. Helaas. Geen muntstuk van 50-ct. Ondertussen is ook de trein naar Rotterdam gearriveerd. Ik besluit de de trein in te stappen en de wc voor een grote boodschap te bezoeken als de trein een half uur later is vertrokken. Ik neem plaats op een tweepersoonsbankje op de eennalaatste rij van de laatste wagon. Mijn tas plaats ik op de stoel naast me. Ik hang mijn jas op, haal een koptelefoontje uit mijn rugtas en koppel deze aan mijn smartphone. De stem van Catherine MacLellan klinkt in mijn oor. Op het opengeklapte tafeltje voor me leg ik een bundel met het complete verhaalwerk van Graham Greene. Het treinstel is verder leeg. Niemand doet me hier wat.

Even na Steenwijk besluit ik naar de wc te gaan. Het volgende station, Zwolle is twintig minuten van ons verwijderd en de conductrice is ook al langs geweest. Ik loop langs de lijkwitte tiener met zwarte oogschaduw en dito geverfde lippen. Ze kijkt me met haar helblauwe ogen aan alsof ze me wil vragen of haar creatie voor Halloween geslaagd is. Ik kijk snel weg. Als ik de wc (ook geschikt voor minder-validen) bereik wordt deze net verlaten door een  vrouw van middelbare leeftijd. Ze groet me en houdt de enorme deur voor me geopend. Ik sluit de deur en neem plaats op de vleeskleurige bril. Een frisse bries blaast mijn billen koud. Mijn uitwerpselen glijden het spoor op. Ik kijk naar rechts. Ik zie een vochtige, lege, toiletrol.Ook de toiletrolhouder is leeg. Naast de houder bevindt zich een prullenbak gevuld met gekreukeld toiletpapier. Ik trek een strook uit de prullenbak. Deze ziet er redelijk schoon uit. Waarschijnlijk heeft de mevrouw voor me deze prop hier achtergelaten. Ik vis een tweede prop wc-papier uit de prullenbak. Deze ziet er uit als een gebruikte  zakdoek. Ook goed. Ik gebruik beide resten papier om mijn billen aan af te vegen. Het ruikt nog sterk als ik de deur weer open om plaats te maken voor een  bebaarde jongeling. In het halletje staat een jongen te wachten met zijn handen in het kruis. Ik weet niet met wie van de twee ik meer medelijden heb.

De trein schudt hevig als ik de schuifdeur open. Ik zwalk mijn treinstel weer in en neem plaats naast mijn tas. Ik neem het opengeslagen boek ter hand. Tijd om verder te lezen. Als de irritatie aan mijn ruw geboende sluitspier is afgenomen naderen we Zwolle. Mijn reisapp adviseert me om via Lelystad te reizen maar mijn gevoel dwingt me te blijven zitten tot Amersfoort. Ik volg mijn gevoel. In Amersfoort stap ik over. Verweesde twintigers en standvastige ouderen bevolken het perron. Leefijdsgenoten tref ik hier amper. De trein naar Enkhuizen, die goddank ook in Amsterdam stopt, arriveert.  Ik sta op de plek waar de eerste deur van de derde wagon stopt. Ik loop als eerste naar binnen en neem samen met mijn rugzak  plaats op een tweepersoons zitplek. Als ik mijn koptelefoon op zet en mijn neus in Graham Greene steek zal niemand me storen totaan Amsterdam, hoe vol de trein ook is! Mijn wil geschiedt. In Hilversum stappen hordes reizigers in, maar niemand die het waagt me te vragen de plek naast me op te geven.  In Amsterdam is het gedaan met de rust.

 Ik heb mezelf voorgenomen de Platenzaak aan de Kade te bezoeken. Ik wandel het stationsplein op en loop richting de plek waar ik een jaar of vijfentwintig geleden  ben gekeurd  door de bedrijfsarts van de PTT Post voor de functie van zaterdagpostbode. Het pand van de PTT is inmiddels vernietigd en vervangen door een enorme rij van kantoorpanden. Ik worstel me tegen de looprichting in langs koffie- en pizzazaken.  Geërgerde toeristen lopen me tegemoet terwijl ik een deuntje van Duke Ellington (Jump For Joy) fluit. Ik wandel via een schuifdeur de electronicazaak in. Een enkele beveiligingsbeambte wijzigt zijn looproute terwijl ik me over de geplastificeerde loper richting de in de kelder gevestigde platenzaak begeef. Als ik een verdieping lager ben is er geen beveiliging meer te bekennen. Het is rustig. Ik tel tien klanten. Het personeel ruimt de resten van de gratis concert- en signeersessie van Mw. Meijer. Ik groet een mij onbekende passant. De stapels CD-boxen wakkeren mijn hebzucht aan, maar ik blijf verstandig en laat ze links liggen. Desalniettemin sta ik een kwartier later met twee goedkope CD-setjes en een doosje met audiokabels bij de kassa. “Wilt u er een tasje bij?” vraagt het Oosterse meisje aan de kassa me. “Nee, doe maar niet” zeg ik en ik wijs verontschuldigend naar de versleten zak op mijn rug.  Ik draai me om, maar het meisje is al met de volgende klant bezig. Ik loop  met gevulde handen de zaak uit. De zonovergoten Prins Hendrikkade, aan de overzijde van het water, biedt een kijkje naar lang vervlogen tijden.  De St-Nicolaaskerk luidt de klokken en ik hum lustig mee. Ik loop fluitend en hummende de centrale hal in. Ik loop wat heen en weer en ga gewoontegetrouw de verkeerde richting in. Ik loop met mijn pakketje  de trap van een onbestemd perron op (het station is weer eens behoorlijk ontregeld vanwege de Noord-Zuidlijn). De laatste trede breekt me op. Ik struikel over mijn voetzolen en lig een seconde later languit op perron 11 A. Het doosje kabels rijt open, evenals het kniestuk van mijn broek. De reizigers kijken niet op of om. “Maakt u zich geen zorgen, het gaat prima met mij!” roep ik, woedend over zoveel desinteresse, mijn medereizigers tegemoet. Een jongeling kijkt me begripvol aan.  Ik beweeg me  (verbolgen) de trap weer af. De Albert Heijn is onder handbereik.En de AH heeft koelingen vol met speciaalbier. Ik wandel gemankeerd en gekrenkt door de nieuw ingerichte stationsruimte -zo goed en zo kwaad als het gaat- naar de Grootgrutter aan het IJ.  Ik neem een blik uit de koeling.  Ik smacht naar huis.

Zaterdagavond. De najaarskoude is de kamer ingedrongen na twee dagen van (onze) afwezigheid. Ik zet de thermostaat op 20 en neem plaats op een keukenstoel.Ik plaats een CD in de speler. Newport Folk 1959. De kat springt op tafel om me te verwelkomen. Ik geef hem een kus tussen zijn oren. Ik ben weer thuis. Mijn  broek is gescheurd, mijn knie doet pijn en de kat wast zich op de tafel. Morgen is Mies weer terug. Gelukkig.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s