Ontaard

image

Nadat ik gisteren mijn draadloze toetsenbord onzorgvuldig naast mijn bed heb gekwakt heeft de letter die ik  het minst  gebruik het begeven. Vervolgens gaat ook een van de shifttoetsen kapot, evenals de caps-toets. Uit woede gooi ik het ding tegen de muur. Ik zal een nieuw exemplaar moeten halen. Even na het middaguur bind ik  mijn rugzak op mijn rug  en rijd op de fiets naar de stad en haal bij een filiaal van een noodlijdende keten een duurzaam toetsenbord (ook te gebruiken als beschermhoes). Eenmaal terug thuis bestook ik Misja met smeekbedes in de trant van: “Kom naar Haarlem alsjeblieft, ik mis je.” Misja laat me weten dat ze mij ook mist. Na lang aandringen gaat ze overstag en meldt ze me tegen zes uur in de avond in een kort berichtje dat ze de trein naar Haarlem zal nemen. Ik prijs mezelf met mijn doorzettingsvermogen en mijn keuze voor Misja.

Omdat ik weer kan tikken neem ik mijn werk weer ter hand. Een recensie van het nieuwste album the Kandinsky Effect. Een van de nummers is geïnspireerd door de met schapenbloeddoordrenkte straten van de Marokkaanse surfstad Tagzhout. Ik open een chat met de saxofonist/componist/bandleider en vraag hem naar de ware toedracht van het nummer. Hij wenst hier niet op te antwoorden. De islam is een lastig thema in deze  tijd.image

Ik rijd naar de supermarkt om bier te halen. Ik zie het bejaarde wijfke met haar rollator in de rij om af te rekenen. Vorige week nog liet ze alle overige bezoekers voor (ze wordt zenuwachtig van al dat gehannes achter haar). Ik vermoed dat de supermarktmedewerkers haar even voor sluitingstijd met lichte dwang naar buiten hebben gewerkt. Bij de groente-afdeling zie ik het mens met de vijf peuters en bij de pasta’s loopt een vijftienjarige met neuspiercing aan de hand van de filiaalmanager. “Hier moet je zijn. Bolognese zei je?”. De in gesteven pak gehesen goedzak neemt een pot uit de schappen. Het kind weigert en antwoordt dat ze toch liever voor de gekruide variant gaat. De geduldige man pakt de gewenste pot van de plank en drukt hem in de handjes van het kind. Hij wandelt snel naar een andere klus.

Ik loop naar de bierafdeling en werp drie flesjes in mijn mand. Als ik in de rij voor de kassa sta zie ik hem staan bij de servicebalie waar ook de rookwaar wordt verkocht. De zwerver. De kinderen weten niet beter dan dat het mijn vriend is. Een gebruinde (eind) veertiger die tot voor kort in zijn roze plastic muiltjes verbleef op het bankje bij de Amsterdamse Poort.  Zijn lange blonde haren hingen over zijn geblakerde huid. Ongedwongen goot hij het bier uit zijn halve literblikken zijn keelgat binnen. En tussendoor bewoog hij met zijn armen alsof hij aanhoudend door een wesp gestoken werd. Een half jaar geleden zag ik het verval intreden. De stevige gedaante evolueerde tot een wrak. Zijn ogen werden klein, zijn haar dun en zijn gezicht smal. Vorige week liep hij haast onder Mirosjabins fiets. Op zijn kin zag ik een enorme korst donkerrood geronnen bloed. Zijn vette haar hing  hinderlijk over zijn holle ogen. Hij keek me aan, maar hij zag me niet. “Is dat niet..” begon Misja. “Ja” antwoordde ik kortaf voordat we de drukke weg overstaken. Nu staat hij, schoongewassen, voor de servicebalie en ik ben blij dat hij nog leeft. Het dikke blonde meisje staat hem te woord. “Ik versta u niet.” ze kijkt weg en drukt op een knop. De  filiaalmanager komt naast haar staan. “Ah, u wil sigaretten?” zegt hij met zijn schijnheilige smoelwerk. “Welk merk?” de man brabbelt wat “Sorry, ik kan u niet verstaan.” antwoordt de manager met een gemaakte lach. De junk is niet alleen enorm afgevallen, hij is ook nog eens zijn stem verloren. Wat een hel. Na een tweede poging loopt de manager weer weg. “Je redt het wel he Samantha?” zegt hij. Een andere plicht roept. Als de manager de balie verlaat rolt het pubermeisje met haar ogen en als ik mijn boodschappen afreken zie ik dat de zwerver zich toch verstaanbaar heeft weten te maken. Een pakje zware Vannelle. Tuurlijk. Ze wist het. Deze man komt hier al jaren om hetzelfde merk shag te bestellen.

Als ik even later weer buiten ben zie ik de hangoudere met een jonge moeder praten. Ik fiets langs de serviceflat. Er tegenover bevindt zich een plein met parkeerplaatsen waar flink wordt  gedeald. Bij de schuifdeuren van de flat zie ik een roodharige getatoeëerde man van in de twintig staan met twee jonge kinderen aan zijn zij. Hij schreeuwt tegen een man met een paardenstaart met een sleutel in zijn hand. Op een veilige afstand staan drie opgedirkte vrouwen van een jaar of dertig. Als ik de drukke straat over steek hoor ik een stemverheffing. Ik hoop dat de man met de paardenstaart ongeschonden de flat heeft kunnen binnenwandelen. Ik fiets de lange rechte straat door die uitkomt op de kade waar de alcoholisten wonen. Ik zie een van hen, een geelgekleurde man met zwarte wallen onder de ontzielde ogen met een fles goedkoop bier in zijn hand. Hij duwt met zijn vrije hand een auto het grasveld af.

Enkele uren later komt Misja weer thuis. Ik zit met mijn hoofd in mijn handen. “Lief, wat is er aan de hand? Ik ben er weer!”. Ik verhef mijn hoofd en kijk met mijn moegestreden ogen naar het blije hoofd van Misja. Ze schrikt als ze me ziet. “Ben blij je weer te zien.” mompel ik, “maar doe me dit nooit meer aan.” Misja gaat naast me zitten en legt haar arm om mijn schouder. Ze kust mijn wang. “Je bent ook wel een fijngevoelig manneke he?” zegt ze. Ze stapt van de bank en loopt naar de keuken “Kopje thee met een chocolaatje erbij?” vraagt ze halverwege. Als ze  me vragend aankijkt knik ik alsof mijn leven ervan af hangt. Misja knikt me begripvol toe en loopt met fijngeknepen ogen verder richting keuken. “Straks weer onze favoriete serie kijken?” hoor ik een stem uit de keuken. Ik weet dat ik niet hoef te antwoorden. Mijn meisje is weer terug.


 

Advertisements
This entry was posted in jazz, music and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s