Broodje onfatsoen

  

 Stille zaterdag. Ik zit in de stiltecoupe in de trein van Leeuwarden naar Rotterdam. Het broze middaglentelicht verzacht de aanblik van de verlaten Veluweperrons tussen Zwolle en Amersfoort. Door de koptelefoon klinken de pianoklanken van Juraj Stanik. In de tweezitter voor de mijne zit een negroide vrouw met een gehaakt beige mutsje en een zonnebril op. Na een zak patat heeft ze zich gewaagd aan een zak drop en een alcoholische versnapering. Ze draait onrustig heen en weer en ik irriteer me mateloos aan haar neurotische gedrag. Ik pak mijn ipad uit mijn rugzak en plaats deze op het uitklapbare plankje dat aan haar rugleuning is bevestigd.  Ik zet de i-pad rechtop en leg het toetsenbordje ervoor. Ik realiseer me dat mijn getik en geduw op de rubberen toetsen (die behoorlijk stevig moeten worden ingedrukt voordat de gewenste letter op  het schermpje verschijnt) de vrouw voor me tot waanzin kunnen drijven. Zodra ik begin met dit blog kijkt ze geergerd achterom. Ik heb mijn doel nu al bereikt. Het wijf opent echter kort nadat ik mijn treiteractie heb ingezet een nieuwe zak chips en prikkelt mijn zenuwen met haar geknisper. Ik zet het volume van mijn koptelefoon op de maximumstand. Het lukt me enige tijd mijn kwelgeest te negeren totdat ik uit mijn concentratie wordt gehaald door d ongecontroleerde bewegingen voor me. Het is inmiddels zwaarbewolkt. In het raam zie ik de weerspiegeling van haar gouden horloge en armband.  De afzichtelijke woontorens – clusters en -cirkels van de Horstwijken van Amersfoort doemen op. Ik moet overstappen. Mijn medereiziger moet er ook uit. Ik gun haar geen blik waardig en ben blij dat ik van haar ben verlost. Ik tik nog een enkele venijnige rotregel in haar rug en klap ruw mijn plankje in.

Stille Zaterdag worden Mies en ik  rond achten gewekt door de kerkklokken van een PKN- kerk in St Annaparochie. Ik draai me van Misja af richting muur en realiseer me dat ik niet thuis slaap maar dat verder alles goed is en vervolg mijn waanzinnige droom. Drie kwartier later staan we op en verliezen we ons in het  ochtendritueel. De gastvrouw serveert ons een verrukkelijk ontbijt (waar we thuis nooit de tijd voor nemen). Bij de eieren gaat het even mis. Twee van de schalen hebben het kookgeweld niet overleefd en tonen de geschokte toeschouwer een deel van hun gestolde wit/ gele inhoud. Misja verexcuseert zich en loopt richting toilet. Ook ik kan met moeite mijn afschuw voor het tafereel verbergen.  De gastheer, niet voor een kleintje vervaard, wipt de lege bovenste helft van de schaal van het ei. De onderste helft van de schaal bevat het glazige eiwit waar -in een laagje water- het eigeel doorheen schijnt, zoals de zon op een mistige ochtend. Als Misja (die inmiddels van de wc is teruggekeerd)  het product met een oog vergelijkt loopt onze gastheer naar zijn magazijn  en komt terug met een kunstoog. Hij plaatst het ding in het eiwit en schiet een serie foto’s. Aangezien deze dag, behalve uit een bezoek aan de kringloopzaak zal bestaan uit een lange treinreis naar de Randstad en het bijwonen van een concert  in het Muziekgebouw aan het IJ, besluit ik mij , nu het nog kan, op te frissen in de badkamer. Na een korte douche stap ik in de kleren van gisteren de trap af. In de hal trek ik mijn schoenen aan. Misja en haar moeder staan in de keuken ernaast al klaar met een blik alsof kort daarvoor het dwingende startschot heeft geklonken.

De kringloopwinkel is gevestigd in een enorme loods, een hal gevuld met vergeten en versleten inboedels, gerangschikt naar product. Ik zoek rusteloos langs de kledingrekken en prullaria naar de boekenhoek. Deze tref ik uiteindelijk in een overmatig verwarmde nis in het midden van de zaak. De persoon die de categoriekaartjes heeft aangebracht heeft werkelijk haar best gedaan, maar de persoon die vervolgens de schappen heeft gevuld leed aan analfabetisme of  had een controversiele mening daar waar het de logica van de indeling van haar collega betrof. Ik tref literaire thrillers op de plank waar de poezie zou moeten staan, de streekromans hebben stuivertje gewisseld met de  geschiedenisboeken. Leni Saris is kunsthistorica geworden. Ik negeer de stickers op de boekenplanken en speur op goed gevoel langs de boekenruggen naar De Grote Verrassing. Deze bestaat uit een Aula-uitgave van Geschiedenis van het Nederlands door Marijke van der Wal. Een leuk naslagwerk voor 50 cent. Na een kwartier lang vruchteloos verder zoeken loop ik naar de kassa. Voor moeder neem ik in de loop nog een contemplatief werkje mee. Achter de kassa staat een onopgemaakte, ongekamde, vermoeide vrouw. Ze is in gesprek met een Somalische asielzoekster die over de prijs van een behoorlijke stapel kledingstukken aan het onderhandelen is. Links van haar staat een moderne lichtblauwe  buggy met een blèrend kind erin. In de regenkap ligt een langwerpige zak met tien witte kadetjes. Als de zak kadetjes valt zie ik een Samsung Galaxy 5 of 6 in de vouwen van de regenkap.  De vrouw heeft er  geen erg in en babbelt rustig verder met haar huilende kind aan haar linkerzijde. Aan de rechterkant hangt een A4-tje met de tekst: “Over de prijs wordt niet onderhandeld”. Ik vermoed dat deze boodschap door een andere medewerker is opgetekend dan de mevrouw die nu achter de toonbank staat. Ik leg ongemerkt de zak kadetjes terug in de vouwen van de dichtgeklapte regenkap. De peuter stopt met huilen en kijkt me olijk aan. Eindelijk aandacht. De vrouw is uitonderhandeld en een minuut later staan we gedrieën buiten. De rust overvalt ons. We lopen zwijgend naar huis. En plots is het echt Stille Zaterdag.

http://youtu.be/Stw7sS49s_A

Advertisements
This entry was posted in Persoonlijk and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s