Gratis en Ludiek

2015/01/img_0638.jpgTerwijl alle ogen op de terreur in Parijs gericht is voer ik hier in Nederland mijn eigen ellendige strijd. Het begon ergens woensdagmiddag. Een man had op een Haarlems Facebookforum een krat bier aangeboden. Het forum, dat opereert onder de naam “Gratis af te halen”, biedt Haarlemmers de gelegenheid om spullen aan te bieden aan andere Haarlemmers, die er niets voor hoeven te betalen. Het kan gaan om een pan eten, een overtollig kerstpakket, een Laaf, een knolbegonia, een collectie grijsgedraaide LP’s of stukgelezen boeken, keukenapparatuur, kamerolifantjes, een defecte alarminstallatie….alles (als het maar gratis is). Er komt dus van alles voorbij op dat forum. Dat kun je afleiden uit het aanbod en de reacties erop. Als u de televisie zat bent kunt u deze op “Gratis af te halen” plaatsen en vervolgens achterover gaan leunen. Het zal een avondvullend programma worden. Theater waar Joop den Ende jaloers op zal zijn. De buurvrouw van de zus van een of andere vage kennis van je maakt je attent op haar verwantschap en meent daarmee aanspraak te kunnen op dit product. Een mevrouw (het zijn vaak vrouwen die deze strijd aangaan) stelt dat zij meer recht heeft op het ding, aangezien zij een minuut eerder gereageerd heeft dan bovengenoemde. Bovendien weet ze (maar dat meldt ze je in een PB-in Facebooktermen, een Persoonlijk Bericht) dat je een pesthekel hebt aan die zus, dus ook aan die buurvrouw. Een derde komt langs met een zielig verhaal. Hij (ja, ook mannen doen mee) heeft niet eens geld om een tv-gids te kopen. Een tv stelt hem in ieder geval in staat om te achterhalen wat er op tv komt. Allemaal hebben ze op hun manier recht op het aanbod, totdat nummer 4-40 zich aandienen.

Enfin gratis dus. En nu plaatste woensdag bewuste man het krat Haarlemsch Bier op het forum. En hij stelde als voorwaarde (ik kan het niet meer verifiëren aangezien de beheerders de advertentie -ad in Facebooktaal- inmiddels hebben verwijderd) dat de mededinger een “leuk” filmpje van zichzelf, jawel in een PB, zou sturen waarin deze in een dans zou uitbeelden waarom bier zo ongelooflijk lekker is. Nu was dit niet de eerste bijdrage aan het forum van deze meneer. In eerdere ads bood hij hetzelfde kratje bier aan voor de prijs van een ongeloofwaardig toneelstuk, een filmpje van een krachtmeting tussen mens en dier, een mislukte grap. Ik wist het meteen. Hier was een narcist aan het werk. En hij moest gestopt worden. Ik plaatste een reactie in de trant van…”hou op met je opdrachtjes, en geef alleen weg als je iets over hebt.” De bierregelaar reageerde ongeveer: “Als je geen interesse hebt, reageer dan niet.” Even later kreeg ik bijval van forumgenoten (bovengenoemde buurvrouw en haar vriendin) en ik proefde de zoete smaak van het gelijk aan mijn kant. Ik schoot in de aanval: “Ik reageer wanneer ik wil. Ik ben je gemanipuleer zat. Ik walg ervan.” Nog meer bijval. Ik pakte de fiets en reed naar de buurtsuper. Toen ik terugkwam zag ik dat het bericht verwijderd was. Net goed.

Gisteren meldde zich de beheerder van het forum (een fotootje van een niet onaantrekkelijke krullenbol met een zekere blik) op de Facebook-chatbox:

“Hallo sjaal,

Nav jouw reacties op de ad mbt Jopen bier heb ik toch een vraag….wat is het probleem met een ludieke aanbieding? Als je het niets vind (hic!)…waarom dan toch zo reageren?

Groet, beheerder van dit forum”
——–
“Beste beheerder van dit forum,

ik zie op dit forum iemand aan het werk die mensen wil kleineren met zijn opdrachtjes. Ongepast als je de groep gratis af te halen noemt. Gratis is in mijn optiek wie het eerst komt wie het eerst maalt. Een principe kwestie.

Vriendelijke groet, sjaal.”
——
(beheerder van het forum- geen aanhef) “Bij deze dan het verzoek dit te laten… Hij plaatst eens in de zoveel tijd een kadootje wat hij mag weggeven van zn baas….en dit gebeurd (hic!) ludiek en met een knipoog. En dat mag….en wil je daar niet aan meedoen dan is niemand verplicht natuurlijk..”

——–
(sjaal, geen aanhef) “Op dit moment staan er duizenden mensen op de Dam. Misschien kan hij ze daar even gaan brengen. Doet hij er nog iets leuks mee. I rest my case.”

———–
(beheerder….) “appels en peren en nogal denigrerend. Fijne avond”

————-
(sjaal) “Dat is jouw mening. De mijne respecteer je niet. Erg jammer allemaal.”
————
(beheerder, etc) “Ik wil die van jou best respecteren alleen moet jij denk ik beseffen dat er meer dan 6000 leden zijn en er toch genoeg leden zijn die er lol aan beleven. Opmerkingen onder die ad als die van jou zijn dan zeer onprettig.
respecteer dan ook het feit dat iemand iets gunt aan de pagina al zijn de voorwaarden niet die jij aangenaam vind” (hic!)
—————
(sjaal) “Gratis is gratis. Je laat iemand geen rare dansjes doen of weet ik wat allemaal.Enfin, oeverloze discussie. Waarheid zal wel ergens in het midden liggen.”
————-
(beheerder, etc) “mis je t deel ludiek en bij wijze van? Bij deze…reageer gewoon niet als Bierman iets plaatst en jij hebt geen interesse…. net zo makkelijk en dan krijgt iemand nog eens iets. Fijne avond”
————
(sjaal) “Het is niet gratis. Dus ongepast op dit forum. Maar ik zal me niet meer laten verleiden om deze misstand onder de aandacht te brengen. Is niet goed voor mijn gezondheid. Fijne avond”
———–
(beherder, etc) “jazeker is het gratis….en een herhalende ludieke aktie. Meer niet. Idd (Facebook-taal: inderdaad!) best belangrijk… succes.”

2015/01/img_0639.jpg

Ik legde mijn telefoon op mijn nachtkastje neer en nam boek vijf van Het Bureau van JJ Voskuil (En ook Weemoedigheid) ter hand en las verbeten de eerste twintig bladzijden door. Mijn strijd.

Een dag later. Ik loop door de jagende wind (jawel, het oude jaar heeft ons verlaten, maar de wind is nog alom aanwezig) naar het bushokje. Na tien minuten koukleumen arriveert de bus. Als ik de bus binnentreed bemerk ik de ontwijkende blik van de kale, vermoeide, chauffeur met zijn enorme hoofd. Hij is de vijftig ruimschoots gepasseerd. In de spiegel van het duistere raam ontwaar ik de blik van een teneergeslagen sterveling. Ik benijd hem niet. Anderhalve halte verderop neemt hij wraak:” Deze bus gaat nu naar de garage. We hebben een mankement.” We zitten stil tot de volgende mededeling totdat een gezette mevrouw zegt:” Ja, alles goed en wel, ik moet er daar uit'” (ze wijst naar de lichtpunten van station Spaarnwoude). Mag ik er alsjeblieft uit, voordat je naar die garage rijdt?” De oude geeft toe en laat mevrouw uit. “Mag ik ook?” zegt mijn achterbuurvrouw. En ook de rest gaat er vandoor. Ik blijf niet achter en ren de bus uit. Ik wens de chauffeur Parijse toestanden, maar ik spreek het niet uit. Mijn strijd.

Drie uur in de middag. Levi is alleen thuis en ziet de oude (buurman van verderop) door het voorraam (wij hebben geen voortuin) verhaal halen bij een van onze tegen de voorgevel geparkeerde kinderfietsen. Hij buigt zich voorover naar het ventiel. Hij draait eraan. In zijn linkerhand heeft hij een punaise vast. Klaar om toe te steken. Levi klopt op het raam. Levi kijkt even verontwaardigd als de oude buurman. De oude beent weg. Levi kijkt hem vastberaden na. De oude delft het onderspit. Het is maar goed dat hij zo oud is, anders heb je er nog decennia lang last van. Mijn strijd! Je suis Sjaal!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s