Roma 2014, dag 1

IMG_0583.JPGRome, Via Tiburtina, maandagavond 13 oktober, 22:30. Buiten is het een graad of 22. Het geluid van ronkende automotoren klinkt gefilterd door het geopende raam dat uitzicht biedt op een binnentuin. Boven onze kamer wordt er luidruchtig met stoelen geschoven op het met hangmatten en palmbomen en rieten stoelen ingerichte dakterras. Door de luidspreker klinkt Sonny Rollins. Hij heeft Misja in slaap getoeterd. Ik werk, enigszins gehinderd door de slaap, in de minikeuken op mijn ipad aan een blog.
De dag begonnen we in een regenachtig Haarlem. Drie uur na ons vertrek arriveerden we in de vertrekhal van Eindhoven Airport. We liepen, nog verdwaasd na de lange treinrit, door een weinig inspirerende omgeving van incheckbalie via AKO en Albert Heijn naar de douane. We hadden deze keer extra op de tijd gelet (ons vliegtuig naar Venetië eerder dit jaar hadden we bijna gemist vanwege een kleine miscalculatie en een lange rij). Na de douane liepen we doelloos rond in de taxfreeshop. Misja spoot haar en mij een flinke dosis duur Parfum in de hals en we kochten twee miniflesjes rode wijn voor de prijs van 1,5 voor in het vliegtuig. Na lang wachten (de tol die men betaalt voor ruim op tijd komen) konden we in de rij om onze kaartjes voor de zoveelste keer te laten checken. Een minuut of vijftien later liepen we naar het vliegtuig.
De ruimte was beperkt en Misja’s trolley kreeg een gele sticker mee, waarmee werd aangegeven dat haar bagage onderaan de trap als ruimbagage moest worden afgegeven. Misja opende haar koffertje en haalde er “Thuis in Rome” van Rosita Steenbeek uit. Met dit boek stapte ze het vliegtuig in. Ik liep achter haar aan met een dubbele rugzak vol met boeken, papier, sokken, onderbroeken, een spijkerbroek en allerlei kabels, een koptelefoon, een luidsprekertje en reisdocumenten. Eenmaal op mijn plaats aan het gangpad gezeten ritste ik de ene rugzak van de andere. De rugzak met boeken legde ik onder mijn stoel. De andere legde ik in het bagagevak boven het hoofd van Misja (die naast mij, aan gene zijde van het gangpad zat).

Na een turbulente vlucht landden we veilig op het vliegveld Ciampino, een klein verlaten vliegveld ten zuid-oosten van Rome. We moesten noodgedwongen naast de bagageband op Misja’s trolley wachten. Een opgefokte Romeinse douanier liep met een gedweeë herdershond door de bagagehal op zoek naar drugs. Hij gaf de hond regelmatig opdracht om een toerist te besnuffelen. Een enkeling moest zijn rugzak leegruimen en aantonen dat hij geen verboden middelen met zich mee had. Een puberjongen die zich, naar de mening van de geüniformeerde waakhond, waarschijnlijk te lang had stilgehouden bij de bagageband werd verhoord. De moeder (type Heemstede-Aerdenhout) spoedde zich naar haar lijkbleke zoon en sprak met de douanier. Ook de grijze vader, lichtkleurig katoenen broek, bordeauxrode lamswollen trui, een bril met fijn montuur op de neus, liep zo hard hij kon naar de plaats van handeling. De jongen werd steeds zenuwachtiger en ook de moeder had het niet meer. Ik weet niet wat er zich allemaal precies heeft afgespeeld, maar ik kan zeggen dat het gezelschap op de valreep de shuttlebus naar Stazione Termini, die een half uur later vertrok, wist te halen. De vader (die oogde als een niet-roker) had er inmiddels een sigaret bij opgestoken.

Onze ellende kwam nog. Op Stazione Temini (wat heerlijk om daar weer aan te komen) liepen we rond 19:00 uur met onze bagage (die ik naar Misja’s idee te hard vanuit het bagagerek op straat had geflikkerd) naar halte-eiland M. Daar reed buslijn 649 naar Stazione Tiburtina voor onze neus weg. Tien minuten verscheen een bus met hetzelfde lijnnummer voor onze neus. We reden twaalf haltes mee en stapte in the middle of nowhere uit. Vraag met niet waarom. We zagen verschillende borden met buslijnen. Stazione Tiburtina stond overal vermeld, maar onze bestemming was Via Tiburtina. Een Italiaanse legde ons met handen en voeten uit welke lijn we moesten nemen. Achteraf gezien had ze ons ook kunnen aanraden om te gaan lopen, want we bevonden ons toen slechts enkele meters van onze eindbestemming. We namen een bus met onbekend lijnnummer en dito bestemming. De volgende halte stapten we weer uit en we liepen naar de overkant van de veel te drukke weg. We zagen dat we in de juiste straat stonden, twintig nummers van onze B&B verwijderd. Bij een bar haalde Mies een blik cola. We staken een sigaret op en liepen een steegje in. Aan het einde ervan bevond zich de ingang van onze slaapaccommodatie.
Een lief, zenuwachtig, meisje maakte ons 225 euro afhandig en toonde ons onze kamer. We merkten dat we de hele dag amper iets gegeten en gedronken hadden en informeerden naar de dichtstbijzijnde supermarkt. We liepen de drukke straat weer langs en bereikten via een eng parkje en een levensgevaarlijke kruising een supermarkt die tien minuten eerder de deuren had gesloten. Een van de medewerkers was in het felle licht de vloer aan het boenen. Verdrietig liepen we terug.
Misja had eerder al opgemerkt dat de jeugdherberg ook aan de deur liet bezorgen. We bestelden een pizza en een fles witte wijn bij het beleefde meisje. Een half uur later ontvingen we, inderdaad aan de deur, een kartonnen doos met in 8 ongelijke stukken gescheurde pizza Margherita en even later een ijskoude fles witte wijn. Ik ging op zoek naar een kurkentrekker. Op het moment dat ik de fles wilde ontkurken gleed hij uit mijn hand. De fles brak in duizend stukken en de inhoud ervan lag op de plavuizen. Met een handdoek veegde ik wijn en fijne glassplinters op. Ik stelde Misja voor om, ondanks haar niet te onderschatten vermoeidheid, toch even de stad in te gaan om een supermarkt op te zoeken. Na een korte onderhandelingsronde liepen we 5 minuten later de poort van de steeg uit richting stad. De stad bleek echter vrijwel onbereikbaar. De bordjes gaven alle bestemmingen aan, maar Stazione Termini (de plek waar ik een supermarkt ken die tot 23:30 geopend is) stond er niet bij. We liepen enkele haltes verder. We stapten een bus in. Daarin zat een chauffeur, wiens dienst erop zat, te kletsen met een bebaarde man met een enorm zilverkleurig kruis over de kol van zijn trui. Enkele misverstanden verder liepen we achter kruisbaard aan naar een zijstraat. Hij wees ons op een busbord met daarop het nummer 492. “This one is going to Independenzia! Is near Termini!” zei hij. Daarna vertelde hij dat hij slecht Engels sprak en hij keek zwijgend in de richting waar de bus vandaan zou moeten komen. Op onze vraag hoe frequent deze bus op deze halte stopte antwoordde hij met het optrekken van zijn schouders. Tien stille minuten, in de duisternis van een onbetekenende Romeinse zijstraat, verder schoot ik de oververmoeide Misja aan en maande haar om ons avondlijke bezoek aan de stad te annuleren en toch nog heel even langs de bar aan de drukke straat te gaan waar een van de grafbloemenverkopers (de Via Tiburtina ligt naast een imposante, vehoogde, begraafplaats) ons op had gewezen. Uiteraard was deze bar inmiddels ook dicht, maar aan de overkant gloorde het licht van een pizzeria en verderop een Tabakshop. We staken wederom de gevaarlijke straat over, maar nu met een duidelijk doel: de kiosk. We stapten luilekkerland in. Ik haalde twee heerlijke ijskoude bieren, een flesje water en een blik cola uit de koeling.

Voldaan liepen we terug over de straat en we verbaasden ons over de jongeren die uitbundig naast de muren van de begraafplaats op door stereoinstallaties voortgebrachte housemuziek aan het dansen waren. We openden de poort van onze steeg en liepen met ons zakje koopwaar de trap op en ons appartement in. De kamer rook naar wijn.
Morgen maar ergens een goede dweil halen.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Roma 2014, dag 1

  1. reinejragolo says:

    Heerlijk, geniet er maar van.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s