Venezia-van Saluta naar San Michele

imageEn voordat je het weet is die mooie reis al weer voorbij. Venetie dag 5. Vanochtend werden we ongestoord wakker om een uur of 9. We draaiden ons nogmaals om en vervolgens was het 10.00 uur. Tijd om op te staan. We hadden Galleria dell’ Accademia en het dodeneiland San Michele op het programma, evenals uitzichtpunt San Giorgio en afscheidskerk San Salute.

Na een snelle vaporettotocht stokbrood met Edammer kaas stapten we uit op San Marco San Zaccaria. Daar stapten we over op lijn 1 naar Accademia. Het geheim van Venetie. Een imposante collectie 16e en 17e eeuwse schilderkunst waar eenieder die in Venetie komt naar toe moet zijn geweest. Helaas was de prijs hoger dan ik me van de vorige keer kon herinneren, 15 euro per persoon. En we hadden welgeteld 2 uur voor sluitingstijd. Het museum sloot immers om 14:00 uur (maandag is in Italie gelijk aan de zondag in Nederland). We besloten dit geheim van Venetie tot de volgende keer te bewaren. We kochten een plattegrond en liepen over de Rio a Terra Foscarini naar het Canal della Giudecca. Ook de Chiesa di Gesuiti (3 euro p.p.) vonden we te duur. We bekeken vanuit de voorhal naar binnen en zagen dat het goed was. Vervolgens gingen we op een kade langs het Canal op een loopplank zitten en genoten van de schoonheid van het brede water en de kleurrijke en afwisselende gevels van de koopmanshuizen en – paleizen en kerken op Giudecca aan de andere zijde. Na een kwartier voor ons uit te hebben gekeken liepen we langs het Peggy Guggenheimmuseum en een pittoresk pleintje, het Campo Barbarro, waar in een antiekzaak een pitbull  mij een zeemleren bal aanbood om mee te gooien,  naar S. Maria della Salute.  Ik nam Misja bij de hand en betrad, de bedelaar naast de poort negerend, het voorportaal van de kerk. Daar zagen we een prachtige koepel en in de corridors de nissen met werk van Titaan en al die anderen. In de sacristie (ja, 3 euro p.p.)  zagen we meer van dit werk, maar dan in een sacrale omgeving. Met name de rust en de bankjes die waren geplaatst om de in olieverf  gevatte taferelen uit de bijbelse geschiedenis (David na het onthoofden van Goliath, Abraham op het moment dat hij Isaak wilde offeren, Kain na het vermoorden van Abel), op het plafond te zien, naast de aan de wand gehangen beeltenissen van St. Sebastiaan, St. Marco en St. Maria, waren het geld meer dan waard. Een schichtige vlasbebaarde student liet ons binnen en keek ons bij het verlatan van de ruimte wantrouwig na. We namen de waterbus naar de overkant, het San Marcoplein, en betraden daar een kathedraal die we in deze vorm nog niet eerder hebben gezien. Een koepelkerk, met koepels bedekt met bladgoud en afbeelingen die doen denken aan de Griekse iconen. Een donkere kerk met vele spelonken en nissen die men pas mag betreden na het betalen van een niet zuinig bedrag. We hebben ons geld bewaard voor de meer aardse zaken en verlieten de kerk met een opgelucht gevoel.image

Na San Marco was San Giorgio, u weet wel …van Sint Joris en de draak, aan de beurt. De aan hem gewijde kerk bevindt zich aan het oostelijke einde van het meest zuidelijke Venetiaanse eiland, Giudecca. Het eiland is vooral interessant vanwege de kerk en de klokkentoren. De kerk is zeker interessant vanwege zijn unieke ligging, maar kunsthistorisch gezien is er hier weinig nieuws onder de zon. Wel is dit gebouw verbonden aan een imposante klokkentoren die uitzicht biedt op een groot deel van de lagune. Een donkere Italiaan verkocht ons  in een, in de kerk gevestigde, souvenirwinkel twee kaartjes voor de Schindlerlift. De lift bracht ons in no-time naar de klokken. We hadden uitzicht over de gehele stad. Helaas blies de wind verraderlijk door onze lokken. Misja lachte met moeite in de camera. Ik liep alle nissen af om een foto van de highlights van de stad te kunnen nemen, terwijl Misja kou leed. Onderkoeld maar voldaan (ik) namen we de eerstvolgende lift terug naar beneden.

De volgende vaporetto bracht ons bij Redentore. Een prachtige kerk, maar wederom 3 euro. We weigerden te betalen en namen de eerstvolgende vaporetto. Deze verscheen vrij snel en bracht ons naar, bijna, onze volgende bestemming San Michele. We stapten uit op de (zo dachten we: eindhalte) Fondamento Nuove en stapten twee minuten later over op dezelfde boot die verder bleek te varen naar San Michele en het ons bekende glasblazerseiland Murano.

San Michele was een ervaring. We betraden het eiland en ik werd meteen getroffen door de geur van de dood. Een penetrante lucht. Ik had een hevige aandrang en moest subiet naar de wc. Deze was gelukkig onder handbereik. Ik ontlastte op een van de twee herentoiletten, ik voelde het koude steen van de wc- pot aan mijn dijbeenderen en rook onder mij de geur van verrotting en ik dacht: “Eens zal ik ook onder de grond liggen, en dan stink nog veel erger dan nu.”  In de regen liepen Mies en ik langs een kinderbegraafplaats, een grafappartementencomplex en een rij prachtige tombes voordat we het Russische kwartier bereikten. Daar lagen de componist Igor Stravinsky, zijn vrouw Vera en zijn choreograaf Sergei Diagilev. Het graf van de laatste was prima verzorgd. Het graf van de componist en zijn vrouw verkeerde in vervallen staat, evenals het graf ernaast. Opvallend was dat het graf naast het vervallen graf naast Vera Stravinsy nog niet in gebruik was genomen (no 39) . Rosita Steenbeek heeft er in haar Ballets Russes over geschreven. Zou het verhaal kloppen? Het verhaal klopt in zoverre niet dat er zowel naast Igor als naast Vera geen plek meer vrij is…image

Joseph Brodsky en Ezra Pound hebben we niet meer bezocht. We zijn vanaf San Michele vertrokken naar Fondamento  Nuove. Daar namen we de benenwagen richting San Marco. Rond F. Nuove zagen we verschillende werkplaatsen die in dienst stonden van de grafindustrie. We liepen in alle rust door het Venetie zoals het zou moeten zijn: verlaten en mysterieus. Ik hield even stil bij een wijnverkoper, een man van rond de dertig. Hij had verschillende mandflessen  staan  met slangetjes eraan bevestigd. Allerlei soorten (lokale) rode wijn werden voor 2 euro per liter van de hand gedaan.  Ik kocht er voor hetzelfde geld een klein flesje bier. We liepen verder langs het Campo Miracoli en bereikten ongemerkt het toeristische gedeelte weer. Misja kocht een ijsje en ik werd zenuwachtig. Waar zouden we even naar de wc kunnen gaan? In dit  gedeelte vroeg men 1,50 voor een bezoek aan de pot en daar hadden we beiden geen behoefte aan. Misja liep met me mee naar de Rialtobrug. De eerstvolgende waterbus naar  Lido liet nog even op zich wachten en het zou vervolgens nog zeker een  half uur in beslag nemen voordat we op onze eigen pot op het Lido zoude kunnen zitten. We liepen overhaast richting San Marco. Een rit daarvandaan met de snellijn naar Lido zou ons zeker een kwartier schelen. We probeerden nog even met onze 12-museumkaart het Dogepaleis te betreden, maar de toezichthouder gaf aan dat  onze kaart reeds was opgebruikt en dat dus ook een bezoek aan de hier aanwezige wc geen optie was. Pissig liepen we naar de halte ter linker zijde van het San Marco en wonder boven wonder verscheen er binnen een minuut een sneldienst richting Lido.

Als een haas liepen we e over de hoofdstraat van het schiereiland naar ons hotel. We liepen met volle blaas de (twee maal) drie trappen op naar onze verdieping. Misja mocht  eerst. Nadat ook ik mijn blaas had geleegd nam ik rustig plaats op bed. Nadat we goed waren uitgerust gingen we nog even de deur uit voor een pizza. Mijn negatieve  beoordeling op Tripadvisor spreekt, volgens mij,  voor zich. Een serviele Aziaat bracht ons de kaart en de wijn. Wie ons de pizza heeft gebracht weet ik nu even niet, maar wel weet ik dat het stuk plastic dat ik vanavond heb binnengewerkt geenszins gelijk staat aan dat wat in de beschaafde wereld gelijk staat aan een fatsoenlijke maaltijd.

Venetie. Nog een dag te gaan en dan een late vlucht richting Eindhoven. Salute!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s