Firenze revisited (3)

20131023_143706[1]Firenze. Misja en ik hebben onze draai net gevonden. We weten de belangrijke locaties (supermarkten, pinautomaten, de H&M en de ZARA)  inmiddels feilloos te vinden. We zullen er niet lang van profiteren. Morgenavond reeds vertrekt ons vliegtuig naar Eindhoven.

Ondanks al onze goede voornemens stonden we vandaag wederom laat (om 10:15) op. Het Palazzo Pitti stond op het programma. Het voormalige paleis van de Medici’s, ooit verblijfplaats van Napoleon en zijn hofhouding. Tegenwoordig herbergt het een enorme hoeveelheid schilderwerk: P.P. Rubens, Sustermans, Van Dyck, Raphael, Titiaan, Correggio, Caravaggio, Botticelli, Vasari, Velázquez, Tintoretto, Jan van Scorel, Charles Chaplin, Paul Bril (tja, wie hangt er niet?), een kostuum-, een zilver-, een porcelein- en een rijtuigenmuseum. Tweeënhalf jaar geleden lukte het ons niet om er binnen te komen. Het museum bleek op onze laatste dag (een maandag) in Firenze gesloten. Nu was het raak. Nadat we langs de linkerboulevard van de Arno hadden geflaneerd sloegen we linksaf bij de Ponte Vecchio. Langs toeristenwinkeltjes en pizzeria’s en een verdwaalde kerk liepen we heuvelopwaarts naar de ruige natuurstenen façade van het Palazzo Pitti, de oester die de parel van de Renaissance aan de naïeve ogen van de toevallige passant onttrekt. Een aanzienlijk kortere rij dan gisteren dus. Na 5 minuten mochten we kiezen: arrangement een: la Galleria Palatina, (con capolavori di Raffaello, Tiziano, ecc.), gli appartamenti monumentali, la Galleria d’arte moderna (con le opere dei macchiaioli) of arrangement twee:  il Museo degli argenti, dedicato all’arte applicata, la Galleria del costume, il maggiore museo italiano dedicato alla moda, il Museo delle porcellane e il Museo delle carrozze. We kozen voor de eerste combinatie: de meesterwerken uit de 17e eeuw, een bezoek aan de verblijven van groothertogen, de kleine keizer, en andere hoogwaardigheidsbekleders, “moderne kunst” (18e, 19e en 20e eeuw) en wat impressionistische “pronkstukken” uit het Musée d’ Orsay (die, laten we wel wezen, in het niet vielen bij de rest van het aanbod).

Misja had zich beter vermaakt in het kostuummuseum. En dat liet ze me meermalen 20131023_143732[1]weten. Bijna was ze er naar binnen geglipt toen de suppoost ons kaartje voor het museum voor moderne kunst had afgeknipt en haar rug naar ons keerde (de ingang van het kostuummuseum bevond zich twee meter naast de ingang van het museum voor moderne kunst). Maar Misja gedroeg zich loyaal naar mij toe en legde zich neer bij ons besluit. “Men heeft altijd een reden nodig om terug te keren naar deze stad.”, zo vertelde ik haar, zonder Misja maar enigszins te kunnen overtuigen. Na het Uffizi viel het Pitti een beetje tegen. Het was groot en mooi, de collectie was buiten proporties, de tentoongestelde werken waren van een hemelse schoonheid, maar een mens die overprikkeld is, is niet meer tevreden te stellen. Vermoedelijk had ook een masterclass door een van de meesters zelf ons al snel verveeld. Terwijl ik me met veel moeite van portret naar portret verplaatste nam Misja in iedere zaal plaats op de sofa. Rubens, Canova of Titiaan. Het kon haar niet meer boeien. En mij eigenlijk ook niet, maar dat gaf ik niet toe. Je hebt toch 13 euro per kaartje betaald.

Drie uur nadat we het paleis hadden betreden liepen we vermoeid over het onzorgvuldig gestorte  asfalt heuvelafwaarts richting Arno.  Een bezoek aan een museum of monumentale kerk zat er vandaag niet meer in. We sjokten over de Ponte Vecchio en voordat we het wisten stonden we stil voor de H&M. Ik liet Misja daar achter en verdween even uit beeld. Drie kwartier later troffen we elkaar weer bij de ingang van de kledingwinkel. We zwalkten met een goed gevulde plastic tas richting de Basilico di San Lorenzo en de graftombe van de familie der Medici. In de Via Faenza ploften we neer op een stoel van een wijnbar. Onder het genot van een Chianti en een Montepuliciano genoten we van de zwoele wind, het uitzicht en de in zomerkledij gehulde toeristen. Waarom wil men in Spanje overwinteren als het ook in Firenze kan? Twee agentes met hoge witte helm inspecteerden een verkeerd geparkeerde auto op de hoek van het plein en informeerden bij hun in fluorescerend gele hesjes en ruime spijkerbroek gehulde mannelijke assistenten naar de maatschappelijke status van de eigenaar. Het nummerbord werd nagetrokken.

20131023_143012[1]

Aan het tafeltje naast ons zat een Griek met zijn Engelse (Manchester, Liverpool?) vriendin. Hij had haar 12 jaar geleden leren kennen op zijn toeristarme eiland. Een buitenkansje. De kortgeknipte, gebruinde grijzende vijftiger gaf me zijn telefoontoestel, waarmee hij kort daarvoor nog met de zaak had gebeld. Hij vroeg me een foto te maken. “Not to close, please”. Ik vermoedde dat hij zich schaamde voor zijn geplooide huid. Even later vertelde hij me dat hij graag ook de Florentijnse omgeving op de foto wilde terugzien. Een eerste keer in Italië. Een foto als bewijsmateriaal. We kwamen aan de praat. Misja met haar. Ik met hem. We hebben emailadressen uitgewisseld.

Met ons laatste restje energie rekenden we af en vertrokken we richting jeugdherberg. Tussendoor stopten we nog even bij de supermarkt. Een mens moet toch leven!

De nerveuze jeugdherbergier heette ons welkom. De overige, jeugdige, gasten toonden ons stilzwijgend de achterkant van hun tablet- of telefoonscherm. Ze merkten ons niet op. De wereld is altijd elders.

Het is 22:30. Ik zit op het balkon en bekijk de straat. Bedrijvigheid alom. Italiaanse meisjes praten met opgewonden stemmen met Italiaanse jongens. Zwarte mannen met torens van glitterhoedjes op hun hoofd, een bananenkist vol pluchen slingeraapjes voor hun buik en een met proviand gevulde rugzak, lopen stil en gedesillusioneerd naar het Piazza Santa Croce honderd meter verderop. Ik vraag me af welke hedendaagse slavendrijvers hen hier heeft gehaald. Gelukkiger zijn ze er na hun komst waarschijnlijk niet op geworden.

Ecce Homo.

Welterusten.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s