Firenze revisited (2)

20131022_144412[1]Vandaag begon om 10.15. Voorzichtig openden Mies en ik de luiken en deuren van ons appartement. De kamers naast ons stonden leeg. We controleerden of we werkelijk alleen waren. In de kamer van de Polen (zie Firenze revisited (1)) lag een enorme berg opgepropt wc-papier. Er lagen kunststof bloembladen op de plavuizen en er stonden lege wijnflessen op de vloer en in de vensterbank. Her en der lagen platgedrukte bierblikjes. Het licht en de ventilator in de badkamer stonden aan. De kamer ernaast, waar we gisteren sliepen, was volledig opgeruimd.

De dag bestond uit een bezoek aan het Uffizi. Het hoogtepunt van Firenze. In de late ochtend bezochten we de Mc Donalds aan de Via Cavour. De foto’s van de ontbijtjes werden net van de lichtbakken verwijderd. We arriveerden 11.10, tien minuten nadat, volgens schema,  het laatste ontbijt werd geserveerd. Een onzichtbare kok wist ons, via de balie,  nog toe te roepen dat hij worstjes op voorraad had. De serveerster liet ons weten dat ze ons het ontbijt niet wilde onthouden. We kozen voor 2 euro een croissant gevuld met chocolade en een café Americano.20131022_144139[1]

Vanaf Via Cavour liepen we, langs Duomo en Piazza Signori richting Uffizi. Aanvankelijk stonden we in de snelle rij (de reserveringsrij), maar enkele Nederlanders (die wel 4 euro pp hadden betaald om eerder dan het plebs binnen te zijn) wisten ons te vertellen dat we 50 meter verderop achteraan moesten aansluiten. De rij waar wij, even later,  in stonden schoot iedere 15 minuten 15 meter op. Op het moment dat wij aan de beurt waren, een uur later, veranderde er van alles aan de rij-opstelling. Verongelijkte figuren namen stelling rechts naast ons en verkozen onze wachttijd te negeren door voor te dringen. Bovendien schoven er verschillende goedbetalende gezelschappen aan, die, uiteraard, voorrang verdienden boven de overige wachtenden. Rond 13.00 uur besloot een suppoost ons toe te laten tot het heiligdom van de Medici’s. Na een douanecontrole betraden we het  trapportaal naar de galerij. Daar werden we getroffen door het aanbod aan borstbeelden en olieverfwerkjes en fresco’s.  Botticelli, Verrochio, Raphaël, Dürer, Leonardo, Michelangelo, Caravaggio, Honthorst, Van Mieris, Rubens, Rembrandt -en al die Italiaanse grootmeesters die het ene oog in, het ander oog uit gaan- , ja, het was een waar genoegen. We zagen de helden uit de 15e, 16e en 17e eeuw schuin onder het plafond hangen. Ik trof Michiel de Ruyter, Maarten Tromp en de ongelukkige heer Cromwell. Ook de tijdelijke tentoonstelling (tot 3 november a.s.) , gewijd aan de verzameling van groothertog Ferdinand de Medici, sprak tot de verbeelding.

20131022_144340[1]Onze benen en ruggen waren behoorlijk op de proef gesteld toen we om 16:30 het pand via de achteruitgang verlieten.  We liepen, op zoek naar een supermarkt, langs de Arno, naar een ijscowinkel nabij de kathedraal Maria Croce. Met onze versnapering namen we plaats op de trappen voor de kathedraal. Met een temperatuur van 21 graden was dat geen straf. Enkele Amerikaanse studenten, naast ons,  hadden het hoogste woord. Ze hadden zojuist de H & M bezocht, bleek uit hun tassen, en ze spraken honderduit. Misja bracht, met enkele welgeplaatste oneliners, het gezelschap in beweging en een minuut later zaten wij alleen op de trappen. Even daarna liepen we over het uitgestrekte plein richting jeugdherberg.

Inmiddels is het 22:40. Misja ligt te slapen. We hebben twee uur geleden een pizzeria  bezocht. Een goedkope pizzabakkerij, hier verderop, die goed te boek staat. We konden direct naar binnen. We namen plaats aan een tafel naast de kassa. We zagen dat het drukker werd. Mensen liepen weg. Een rij, tien mensen dik, verstoorde ons uitzicht op de straat. Pech. Een half uur later werd ons door het personeel verzocht plaats te maken voor de nieuwe lichting.

Het is inmiddel 23:40. Door het open balkonraam klinkt het rumoer van de straat. Gescheld, getoeter, het gepiep van remmen, het gekraak van sluitende winkelluiken.

Morgen bezoeken we dat andere prachtige Medici- monument, het Pallazo Piti. Ik hoop dat ons geduld en onze rug het uithouden.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s