Napoli, morgen snel weer weg

Image19:51. Vandaag zit ik achter de PC van het hotel. Mijn laptop wil niet meer starten. Vervelend gevalletje van ongehoorzaamheid. Misja ligt vermoedelijk al weer in bed. De hotelier zit achter mij en voert aan de telefoon een gesprek met een vrouw. Dat hoor je aan zijn zachte stem. Ik heb mijn liefde voor Napels niet kunnen overdragen op Misja. Ze vindt het een klerestad. De Napolitanen hebben een mentaliteit van lik-me-vestje, de uitlaatgassen slaan op haar, toch al zo broze, longen, de straat ligt vol vuil en het regent.

Gisteren hebben we Michael ontmoet. Een vijftijgjarige, gezette Australier. Een student archeologie die Campanie wil ontdekken, maar Napels liever niet. Gisteravond hebben we op ons balcon naar de straatrituelen onder ons gekeken. Een hoer op leeftijd liep over straat terwijl dertig jongemannen naar een in de voorgevel van een sportzaak gemonteerde televisie naar voetbal keken. Er reden verschillende auto’s rond. De een met, de andere zonder verlichting. De meesten reden door. Eentje stopte en nam de tippelmadam mee.Een kwartier later werd ze weer op de hoek afgezet en gaf ze haar zojuist verdiende euro’s aan een over het trotoir voorbijsnellende scooterjongen. Rituelen.

Michael heeft in de verslavingszorg gewerkt, maar werd na 10 jaar moe van het eindeloze geprobeer om mensen op het rechte pad te brengen. Bovendien begreep hij ze te goed. Hij heeft 25 van zijn clienten zien heengaan en inmiddels is hij zelf ook flink aan de borrel. Daarom is hij maar archeologie gaan studeren. En zo spraken we gisteren, Misja, Michael en ik in onze hotelkamer over het leven. Diezelfde ochtend en middag nog hadden we Pompeii gezien. We hebben veel gelopen en bij iedere meter die we aflegden merkten we meer dat Pompeii grotendeels verborgen voor ons zou blijven. Na een duur stukje pizza Margarita in het museumrestaurant bezochten we een 2200-jaar oude vis- en kipmarktplaats. Twee afgietsels van gestorven Pompeiianen lagen onder een afdakje. Wij namen 25 meter verderop plaats op een brede steen en namen een slok Romeinse Brandy. De ene groep toeristen na de andere verscheen, steeds voorgeleid door een alwetende gids. Ze namen telkens dezelfde route, kwartslag, naar de Via Fortuna. Niemand nam de moeite onze kant op te lopen. Het witmarmeren Pompeiiaanse echtpaar dat schuin achter ons in nissen stond opgesteld bleef aldus onopgemerkt.

Een uurtje later wachtten we op de trein terug. Mijn plan om de villa Popeia in Opplontis, de prachtige opgegegraven buitenvilla van de tweede vrouw van Nero, te bezoeken werd aan de gesloten poort in de kiem gesmoord. Na 15:30 werden er geen nieuwe bezoekers toegelaten. Het was inmiddels 16:00 uur. We vertrokken wederom richting trein en een klein uur later arriveerden we wederom in die smerige stad. Om 20:00 uur klopte Michael op onze deur en drie uur later vertrok hij weer naar zijn kamer met zijn fles Cointreau.

Vandaag hebben we ons tekort aan Napels ruimschoots ingehaald. We hebben, nog samen met onze Australische vriend, het archeologisch museum bezocht. Na veel vijven en zessen (lees: na een zwerftocht door de smalle straten van Napoli) wisten we de ingang van het Palazzo Rosso te bereiken. Eenmaal binnen keek onze student archeologie keek zijn ogen uit. Beelden, beelden, beelden. Van 50 cm tot 5 meter hoog. Keizers, goden, godinnen, nymfen, satyrs en faunen. Een bosgod die een geit verkracht, dat werk. Expliciet, zoals in het geheime kabinet, waarin het door puriteinse koningen verborgen gehouden erfgoed uit Pompeii is geplaatst. Verlaten, zoals al het gepenseelde, gemetselde, geboetseerde en gegoten werk in de zalen die op ongezette tijden, wegens het gebrek aan suppoosten, worden gesloten. En verwaarloosd, zoals de ruiterstandbeelden van onze jaartelling in de galerij langs de binnentuin richting uitgang. Michael had om 13:00 uur een plaats in de trein richting Rome gereserveerd. Om 12:15 verliet hij ons gehaast. Hij zou zijn bagage nog moeten ophalen in ons hotel en ik vraag me af of deze traag bewegende man zich op tijd een weg heeft kunnen banen door het drukke (metro)verkeer.

We zullen het later wel horen. Gisteren hebben we onze facebookadressen gedeeld.

ImageEen nieuwe poging om Villa Poppeia te bereiken strandde op Stazionne Cavour. De volgepakte metro bleef er tien minuten stilstaan. Alle zin om nog een halfuur extra in een Napolitaans vervoersmiddel te verblijven vervloog. We besloten de stad in te gaan. We baanden ons een weg door Via Tribunali en vervolgens naar de Duomo, de kathedraal van de stadsheilige San Gennaro. Eindelijk rust. We bezochten de sacristie en genoten van het moment, zoals men dat placht te doen op de laatste dag van een vakantie. Ik kreeg de smaak nu pas goed te pakken en nam Misja aan de hand door al het moois aan de Via Tribunali. We stapten kerken binnen met schilderdoeken waar de gaten in waren gevallen. Een lugubere, onverlichte sacristie met de prachtigste fresco’s. Om 16:00 uur betraden we het ondergrondse Napoli, een tour door een miniscull gedeelte van de de door de Grieken uitgehouwen grotten. En om 17:00 uur bezochten we de 2000-jaar oud theater, dat 1950 jaar onontdekt is gebleven, omdat deze onder, tussen en in de huizen is verweven. De oude en nieuwe stad zijn een. Niemand weet meer wat wat is. Een 16e eeuwse kerk verschuilt zich achter een 19e eeuwse muur van een appartementencomplex. Een 18e eeuws ziekenhuis staat op de fundamenten van een schouwburg van voor onze jaartelling.

Na een pizza vertrokken we moe, maar voldaan richting ons hotel in een van de vele achterwijken van Napoli. Morgen weer terug.

Toch wel weer jammer…..

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s