Napoli: terugkeer naar een smerige stad

Misja in the MiddleNapels, 18 februari, 16:29. Misja ligt inmiddels ruim een uur te slapen in onze hotel-kamer.  Ik kijk met een schuin oog naar Padre Pio TV en uit de luidsprekers klinkt Brad Mehldau. Misja is herstellende van een zware griep. De koorts is uit haar lijf, maar daar is ook alles mee gezegd. Vanochtend werd haar gezondheid al op de proef gesteld met een zeer vroege, kille, ochtendwandeling van 20 minuten naar de dichtstbijzijnde bushalte van de Schiphollijn. Om 5:30 bereikten we de vertrekhal. Anderhalf uur later vertrok ons vliegtuig. Misja zat naast het raam, ik ernaast en naast mij zat een Napolitaanse boerenkinkel die breeduit op zijn stoel ging zitten, beide armleuningen in beslag nam, een sjaal over zijn gezicht spande en vervolgens luid begon te snurken. Af en toe liet hij een wind. Hij hoorde bij een geblondeerde, zonnebankbruine brunette met een gerafelde spijkerbroek die zo strak zat dat ze haar rits niet kon sluiten. Haar vriendin kampte met hetzelfde euvel. Ook enkele stoelen van ons vandaan zaten Italianen. De een met een Heinekenpet op, de ander met een Ajax-sjaal. Het meisje dat voor Misja zat, was ontzegend met een ontevreden smoelwerk. De Italiaanse keek regelmatig geërgerd om als Misja haar stoel in slaapstand beroerde. In gebrekkig  Engels gaf ze ons te verstaan dat ze niet gediend was van welk contact dan ook.  Een half uur voordat de landing werd ingezet moest Mies naar de wc. De boerenkinkel naast mij werd verstoord wakker. Hij schoof zijn benen een minimaal stukje opzij en keek stoïcijns voor zich uit. Toen Misja terugkwam was hij al weer in slaap gevallen. Het tafereel herhaalde zich. Ik was inmiddels maar naast het raam gaan zitten.

Even over negenen arriveerden we op Napoli International Airport. Nadat we het kleine vliegveld, dat ik 3,5 jaar terug zo goed in alle chaos heb leren kennen, hadden verlaten namen we de Alibus naar het centrum van de stad. Op het, nog immer opengebroken, Piazza Garibaldi stapten we uit de bus en liepen we naar de Via Firenze. Het hotel zou zich op nr. 81 moeten bevinden. Helaas droegen de meeste appartementen geen nummer. Op de plek waar ik het hotel verwachtte trof ik een kiosk, iets verderop bevond zich het consulaat van Ghana. De bewaker aldaar wees ons op de logica van de nummering. Aan de linkerkant van de weg liepen de nummers op, aan de rechterkant liepen ze ook op, maar dan in tegengestelde richting. Hij wees ons de kant op waar hij het hotel vermoedde. Inderdaad troffen we een minuut later een enorme lichtbak met de naam van ons hotel erop. De hotelier begroette ons aan de intercom met ‘pronto’, ik sprak gehaast mijn naam, waarop met een lichte zoem de deur werd geopend. Op de tweede verdieping wachtte de bebrilde eigenaar ons op.  We ontvingen de sleutel van kamer 1, een pijpenla met een bed aan weerszijden, een kleine wasbak in de hoek, een smal bureau aan de raamkant en een balkondeur. Juist toen ik Misja voorstelde de bedden tegen elkaar aan te schuiven werd er op de deur geklopt. De hotelier. Hij stelde ons voor een kamer met douche en tweepersoonsbed te nemen. Dat zou ons slechts 7 euro per nacht extra kosten. We accepteerden het aanbod. De luxe kamer bleek nog niet vrij. Ons werd verzocht onze spullen in de loge achter te laten en de stad te gaan verkennen. Om 12:00 uur zouden we de sleutel krijgen.

We trokken de stad in. We liepen dezelfde route die ik in 2009 nam naar mijn tijdelijke verblijfplaats. Ik nam Misja over het oneffen straatplaveisel aan de arm bergop. Bij een supermarkt haalden we een fles water en een zak chips. Ik raakte al snel gedesoriënteerd en we liepen weer bergafwaarts. Richting haven dus. Uiteindelijk herkende ik de Spaccanapoli. Ik herinnerde dat deze  eindigde bij de Via Toledo, de koopgoot van Napels. De meeste kerken waren nog gesloten.  De sobere 14e eeuwse Santa Chiara, in 1943 door bommen verwoest en na de oorlog later weer herbouwd was wel geopend. Een grote groep scholieren werd  rondgeleid langs het graf van Robert van Anjou, achter het grote altaar en de graven van een grote schare van Bourbons. Het graf van een aanzienlijk echtpaar even verderop was geschonden en beklad. Even later betraden we de rijkelijk versierde Gésu Nuovo. In een, aan de kerk verbonden, minimuseum was een permanente tentoonstelling gewijd aan het leven en het werk van een heilig verklaarde arts. In de vitrines van het museumwinkeltje zagen we messen en lepels, pennen en andere snuisterijen met een foto van de heilige. Voor een van de biechtstoelen voerde een vrouw een geanimeerd gesprek met een priester. Napoli. Eenmaal weer buiten snelden we, langs een groepje militairen, naar de Via Toledo. We bezochten de H &M, de Bershka  en de, in de Gallerio Umberto I gevestigde Zara. Tussendoor woonden we een uitvaartplechtigheid en kregen we alletwee de gelegenheid onze nek te breken in  de, richting haven gelegen, bar met toilet in de onverlichte kelder. Na een kort bezoek aan het Castel Nuovo liepen we vermoeid terug naar de drukke winkelstraat. In een vlaag van verstandsverbijstering namen we de funicolare, in de veronderstelling dat we de metro richting Piazza Dante namen. Een kabeltreintje trok ons over de Vomero. We staken een plein met luidruchtige jongelui over en betraden vervolgens het station van de metro richting piazza Dante. Een behoorlijke ondergrondse wandeltocht en een metrohalte verder kwamen we uiteindelijk terecht bij station Garibaldi, een paar honderd meter van ons hotel vandaan.

De rest weet u. Het is inmiddels 18:44 uur. Misja ligt nog steeds te slapen. Buiten loeien de sirenes. En over een half uur zal ik mijn schone slaapster wekken om met me naar de Pizzeria te gaan.

Advertisements
This entry was posted in Persoonlijk and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Napoli: terugkeer naar een smerige stad

  1. fredvanderwal says:

    Goed verhaal, met interesse gelezen. Blij dat ik niet mee hoefde.

  2. mirosjabin says:

    En het wordt nog erger, lees later maar…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s