Napels, snel naar buiten

Foto-0313Napels, 19 februari, 17:46. Misja ligt inmiddels een kwartier te slapen in onze hotelkamer. Ik kijk met een schuin oog naar een jonge, in purper gehulde, gebarende geestelijke op Padre Pio TV en uit de luidsprekers klinkt Kenny Barron. Vandaag stonden we om 9:45 op, om nog een kwartier van het ontbijt te kunnen genieten. Een uit zijn keel blaffende man sprak ons vriendelijk in het engels toe. Waarschijnlijk zijn stembanden kwijt. Hij bood ons koffie en melk in kan aan en wees ons op de tafel waar ingepakte croissants, cupjes jam en boter stonden naast een mandje gesneden stokbrood, een kan melk en jus d’orange. Hij wees me lachend op de pluk haar die recht overeind stond op mijn hoofd. Ik had me nog niet gefatsoeneerd. Na een lauw bakje kop koffie, een zoet broodje en een stukje stokbrood stapten we snel weer van tafel om ons te douchen. Vandaag stond Pompeii op het programma. Na het tegenvallende Napels wilden we snel de stad uit. We staken het Piazza Garibaldi over, tussen alle Afrikanen met zonnebrillen, aanstekers, kettingen, petten, hoeden, sjaals en wat al nog meer voor rotzooi in de aanslag. Enkele goedgeklede en geknipte Italiaanse heren van middelbare leeftijd probeerden me een Samsung Galxy IV-S (of hoe dat spul), dan wel een i-pad in de hand te drukken. Allemaal van de vrachtauto gevallen. Misja hield mijn hand angstvallig vast. Ik trok haar de stationshal in. Volgens de hotelier zouden we onze driedagen feestkaart (Campania Artecard) bij het Uffizio Turiste kunnen aanschaffen. Zoals te verwachten was de VVV in de grote hal nergens te bekennen. De stad heeft niets met toerisme. Uiteindelijk verwees een sigarettenverkoper ons naar een kantoortje op de hoek van een van de laatste perrons. Alvorens we naar binnen konden probeerde een oudere Italiaanse heer met gleufhoed ons een touringbuskaartje naar Pompeii af te troggelen. Het was bijna gênant om hem af te wijzen. Toen we naar buiten kwamen met onze toegangskaarten stond de oude er nog en vroeg ons hetzelfde. Ik was net 54 euro armer en ik vroeg me af wat de dagopbrengst van deze ronselaar was.

Buitenom liepen we naar de Circumvesuvio, het regionetwerk van metro-achtige treinen dat de omgeving van Napels met de stad verbindt. Via een lange tunnel bereikten we het drukke substation. Een kwartier later stapten we op het juiste perron in de verkeerde trein. Daar kwam ik pas 15 minuten later achter, toen we de Vesuvius passeerden. Ik nam Misja, die nog steeds wat zwakjes was, aan haar arm uit de trein het perron op en we namen de trein die retour Napels ging. Even later maakte ik de tweede fout door op station Vesuvio de Meis uit te stappen. Volgens het lijnennetwerk zouden we hier kunnen overstappen naar een tussenlijntje dat ons naar de trein richting Sorrento zou voeren. We liepen verschillende trappen af en belandden op een betegeld verlicht metroperron zonder informatie. Het viel me nu op dat we al enige tijd geen levende ziel meer hadden ontmoet. Op het perron en het tegenoverliggende perron stond niemand. Aan de overkant knipperde een informatiebord, aan onze kant was het bord defect. Na 5 minuten betraden Misja en ik de trap naar boven. Alle roltrappen waren afgezet. Nog steeds nergens informatie. Op goed geluk bereikten we het daglicht weer. Perron 1. Het stationshalletje was leeg. Achter een neergelaten luxaflex had in betere tijden waarschijnlijk een stationsbeambte gezeten om kaartjes te verkopen en informatie te verschaffen. Achter glas zag ik een lijst met treintijden. Eindelijk. Over 45 minuten zou de volgende trein naar Napels vertrekken. Behalve twee junks troffen we een schooljongen aan die me vroeg hoe laat de trein vertrok. Verlaten. Ik tuurde met toegeknepen ogen voorbij de twee lege perrons en waande mezelf in de spaghettiwestern Once upon a time in the west.

Enfin, daarna ging het voorspoedig. We trokken de stoute schoenen aan en stapten enkele stations voor Napels uit. Wederom geen informatie. Ik rende door een lange ondergrondse gang met bekladde douchetegels richting het spoorgebouw aan de straatkant. Helaas ook daar geen informatie, behalve dat Napels via spoor 1 en 3 was te bereiken. Hoe het zat met spoor 2 en 4 wist ik niet. Ik schreeuwde dit naar perron 2, waar Misja was achtergebleven. De vrouw naast me vroeg me naar mijn bestemming. “Pompeji!” “Binnario due!” en ze wees naar de naderende trein. Ik liep de trap weer af, de gang door, de trap op en viel Misja in haar armen. Eindelijk de juiste trein. Het was inmiddels 13:00 uur. Ik stelde Misja voor er bij Herculaneum uit te stappen. 10 haltes dichterbij Napels dan Pompeii en minstens net zo mooi. Gelukkig accepteerde ze mijn aanbod.

Ercolano is, evenals Pompeii, in 79 na christus onder de lava verdwenen. We liepen door een vergeten wereld, enkele meters onder straatniveau. Enkele honderden meters van ons verwijderd was de stralende zee. De temperatuur was aangenaam en de zon scheen volop. We troffen de huizen van edelen, de badhuizen, de tempels, de palestra, de taveernes van rond onze jaarwisseling, uiteraard in geschonden staat, maar toch… hoe gaaf nog! Vier, vijf meter hoge muren belemmerden het zicht op de er achtergelegen intact gebleven verdiepingen van pak- en wijnhuizen, het forum. In de voor publiek toegankelijke villa’s werden we getroffen door de kleurrijke fresco’s en mozaïekvloeren. Een school Franse kinderen verbrak de rust. Ze waren ineens overal. Even daarvoor verbaasden Misja en ik ons over de aloverheersende rust. Herculaneum is dus nog niet vergeten. Enkele mooie plaatsen die ik in 2009 heb betreden werden nu gerenoveerd en waren helaas ontoegankelijk. Om 15:30 waren we allebei redelijk uitgeput en we gingen de lange weg bergopwaarts terug. Halverwege aten we een pizza. Om 17:00 nam een trein ons, ruim een kwartier te laat, mee naar de onverschillige stad.

Inmiddels is het 20:27. Misja slaapt nog, Kenny Barron heeft plaatsgemaakt voor Paul Bley. Morgen Pompeii!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Napels, snel naar buiten

  1. fredvanderwal says:

    Goed geschreven, met interesse gelezen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s