Link bloed

Vrijdagavond 23:00 uur. Misjalief is inmiddels naar bed en ik ga er met veel plezier achteraan, ook al klinkt het gevangenisconcert (San Quentin) van Johnny Cash uit de luidsprekers.
Ik lees net dat mijn favoriete historicus, Erich Hobsbawm, op 95-jarige leeftijd is overleden (necrologie Erich Hobsbawm, Boston.com), maar ook dat maakt mijn verlangen om bij mijn lief te slapen er niet minder op.
Integendeel. Ik wil naar bed.

De tafel ligt bezaaid met Granny Smith-appels uit de tuin van de overbuurvrouw. De kinderen hebben een flink deel ervan verstopt op een plek waar we ze niet meer zullen terugvinden. Ze hebben een ander (behoorlijk) deel ervan verpulverd op het trottoir. Ze hebben met een deel ervan spelletjes gespeeld. Alsnog ligt ook de tafel ermee bezaaid. Ik vraag me af wat voor bomen onze overbuurvrouw in de achtertuin heeft staan.

Vrijdagavond 23:30. Misja ligt nog steeds in bed en komt er de aankomende uren ook niet uit. June Carter, de vrouw van John, zingt haar lied.
Ach, zat ik maar in St, Quentin. Het klinkt zo gezellig!

Advertisements
This entry was posted in jazz, music, Uncategorized and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s