Grensgeval

Donderdagavond. Het is tegen negenen. Ik ben gevloerd. Mies brengt haar oudste telg naar bed. Het gaat allemaal niet van harte, want beiden hebben er geen zin in, maar goed, wat moet dat moet.
De donderdag was, als te doen gebruikelijk, hectisch. Ik ben op de woensdag, traditiegetrouw, vrij. Velen wensen mij juist op deze dag te spreken. Zij sparen noodgedwongen hun gesprekken op tot donderdag. Als ik dan, eindelijk… zo tegen tien uur in de donderdagochtend, verschijn proberen ze me allemaal tegelijk te spreken. Dat lukt nooit. Een enkeling bekijkt mijn digitale agenda en weet me te vinden zodra ik een moment van stilte heb ingelast. Dit zijn de mensen zonder hobby.

Enfin, deze dag ook weer ternauwernood doorgekomen.
En nu zit ik eindelijk alleen.
Ik mis Misja. Zij bevindt zich een verdieping hierboven.
Morgen is onze grote dag.
Dan nemen we de sleutel van ons nieuwe huis in ontvangst. Dan onderteken ik de koopakte en even later begint de verbouwing.

Mirosjabin verhuist naar een buurt die meer bij haar past. Een volksbuurt dus. Een straat waar nu nog oranje vlaggetjes over de straat hangen en waar, na de verloren wedstrijd tegen Portugal, mokkende roependen de woestijn regeren.

Vandaag nog even de Budgetstore aan de Middenweg (gedreven door het Leger des Heils) binnengestapt. Men zat er wederom aan de ronde tafel, geplaatst in de directe nabijheid van de zes Billyboekenkasten. Aan de ronde tafel zitten de vrijwilligers. Ik ken vooral hun stemmen. Als ik achter het boekenrek sta, kijk ik niet achterom. Er is de doorrookte stem. Het is een en al ellende. De medische encyclopedie blijkt incompleet als je naar deze vrouw luistert. Dan is er de Slavische met haar hang naar het recente verleden. Een vrouw die enkel terug kan kijken. Er zijn mannen aanwezig, maar hun aantal wordt steeds geringer… Tenslotte zijn er de Afrikanen. Ook hen wordt een plaats gegund in deze niet-gedigitaliseerde- Marktplaats. Zij worden aan de ronde tafel gedoogd, mits ze hun mond houden.

Ach, laten we het over iets ander hebben. Morgen nemen we het roer over in de Ten Katestraat te Haarlem. En ondertussen draaien we The Hygrades uit Nigeria. Soul zoals het bedoeld is:

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Grensgeval

  1. fredvanderwal says:

    goed verhaal

  2. Jezzebel says:

    Spannend, tid chadesh zeggen we, bij iedere grote en belangrijke aankoop (zoals te doen gebruikelijk; koffiemachine of nachtjapon of zo), may you renew yourself.
    .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s