Zondigavond

Zondagavond 20.00 uur. Het is al weer voorbij, dat weekend samen. Mies brengt haar jongste telg naar bed en ik zit in een zonovergoten kamer en zie in de tuin Levi en Boaz spelen met water en stoepkrijt. Ik heb geen idee wat ze aan het doen zijn, maar ik hoor geen gehuil dus het zal wel kloppen.
Ik draai een CD uit mijn zojuist gekochte Lou Donaldson-box.

Een halve dag Amsterdam heeft ons voldoende energie gegeven om het een werkweek met kinderen te kunnen uitzingen. Mies bezocht de haar bekende boutiques, ik de mij bekende platen- en boekenzaak. Na een half uur had ik het wel gezien en keerde terug naar de plek waar ik me in mijn studietijd het liefst verschanste, het bolle pleintje over de Singelgracht nabij het PC-Hoofthuis, de etalage van het Multatulimonument.

Even daarvoor bezocht ik boekhandel De Slegte aan de Kalverstraat. Daar trof ik op de eerste verdieping een keur uit de persoonlijke collectie van Mies Bouhuys en Ed. Hoornik. Jean-Marie Gustave Le Clézio (in het Frans), Inez van Dullemen, een pril na-oorlogs werk over Frans Hals. Ik bladerde door de werkjes en zag in de meeste ervan een handtekening, een opdracht, dan wel een groet. ‘Aan mijn Miesje.’ ‘Van Ed aan Mies.’, ‘Van Ed, je weet wel’ etc… Men vroeg er 10 á 15 euro voor. Geen geld voor de ware bibliofiel. Ed ligt inmiddels ruim veertig jaar onder de groene zoden en ook Mies is sinds 2008 niet meer onder ons. Enfin, ik heb er niets van gekocht. Ik besloot ze voor u te laten liggen.

Mies, zo noem ik mijn ongehuwde wederhelft ook regelmatig.

Eerder deze dag bezochten we de aan de Nieuwezijds Voorburgwal de plek waar eerder deze ochtend een begin zeventiende eeuws monument, een hotel, was uitgebrand uitslaande brand op de nieuwezijds, at5. De gehele omgeving was afgezet. Trams 1, 2, 5, 13 en 17 (en welke rijden er normaal gesproken nog meer?) reden noodgedwongen een andere route. De ramptoeristen fotografeerden de zwartgeblakerde dwarsbalken achter de door roet aangetaste klokgevel. Zelfs de brandweerjongens uit Amstelveen waren aanwezig. Een klassieke brand. Daar wil iedereen die iets met brandpreventie te maken heeft graag bij zijn.

Na ons weerzien vertrokken Mies en ik met onze vracht richting centraal station. We namen de trein naar Amsterdam Sloterdijk, vervolgens de bus naar Haarlem Spaarnwoude, en daarvandaan reden we met de fiets naar ons tijdelijk verblijf aan de rand van de stad. Om de minuut daalde een luchtvehikel op een voor ons verscholen baan in de polder om er de komst van drie van onze kinderen af te wachten.

Het is inmiddels 21:30. Het hele spul ligt op bed en wij verlangen naar het volgende kinderloze weekend.

Lieve Mies, geef me alsjeblieft nog zo’ndag!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Zondigavond

  1. mirosjabin says:

    tuurlijk skatje! voor jou geef ik alle dagen…..
    wat hou ik toch van je lief, mijn lief…
    kus, jouw mies

  2. fredvanderwal says:

    Zullie hep ut maar leuk, zeg
    waar zullie komt breekt brand uit

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s