dood

4 mei. Op deze dag heb ik de Metro weer eens gehaald met een ongezouten -en ongefundeerde- mening. Het ging over voetbal. Mensen die mij kennen weten dat ik niets met auto’s en voetbal heb. Des te meer reden om me daarover uit te laten. De mensen die er wel iets van weten lullen meestal ook maar wat.

Gelijktijdig verscheen mijn column in de wijkkrant. Publicatiegeil als ik op dit soort momenten ben keek ik naar andere schrijfsels van mijn hand.

Mijn 23-jarige oost-Aziatische stagiair vertelde me over het gebrek aan respect in onze samenleving. Met name de jongeren (<23 jaar) zijn, volgens hem, de oorzaak van de verloedering in onze samenleving. De generatie X en de generatie Y (hij voelt zich onderdeel van de ene generatie en verfoeit de uitwassen van de andere). Ondertussen paste hij de (gecodeerde) kleurcodes aan in Prezi-voorstellingen om onze huisstijl te kunnen waarborgen. Geniaal en onnavolgbaar.

In een ver, ver verleden heb ik me beziggehouden met politiek gedrag onder generaties. Een eminent socioloog had daar iets over geschreven en mijn hoogleraar wist zijn twee studenten (die ander en ik) en twee promovendi op een bepaald spoor te brengen, hetgeen resulteerde in een grootschalig kwantitatief electoraal onderzoek. We hebben de gedecodeerde meningen en stemmen in een statistisch onderzoeksprogramma geklopt en vervolgens uitgedraaid. De hoogleraar synthetiseerde deze gegevens in zijn theoretisch kader, waar wij als assistenten 'ja' en 'amen' op mochten zeggen.

Het hele spul werd opgestuurd naar het vakblad 'Mens en Maatschappij' en twee jaar na dato (1997) gepubliceerd (e.e.a verscheen onder mijn achternaam, simpelweg omdat deze met een A begint!). Vijf jaar na publicatie werd het artikel genoemd in een, door de LPF-Rotterdam grif geciteerde, voorstudie van de Wetenschappelijke Raad van het Regeringsbeleid (WRR).(http://www.regimeveranderinginrotterdam.nl/Downloads/http___www.wrr.pdf).

Het succes van Pim Fortuyn is wetenschappelijk nooit geduid, maar blijkbaar hebben we in '97 al voldoende basis gelegd voor een verklaring.

Vanavond stonden Misja, Levi en ik stil bij het lijden van miljoenen joden in de tweede wereldoorlog. Velen ontzeggen zich deze nagedachtenis. Jammer. We zijn immers allen slachtoffer.
Morgen gaan we, bij goed weer, naar het bevrijdingsfestival in het Florapark te Haarlem en daar zal ik, tot vervelens toe, vertellen over de reden van ons welvaren.

Even tussendoor: Bret Primack, Mr impressario van Sonny Rollins heeft me gemaild:

Hi Robin:

Sonny isnt doing interviews right, except to publicize concert appearances.

Im sorry he help at this time.

Bret Primack
sonnyrollins.com

Dus:
Mirosjabin draait:

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to dood

  1. fredvanderwal says:

    GOED VERHAAL

  2. Peter Koelewijn says:

    @ Mooi, een verhaal met kop en staart. Dat tref je hier niet meer zo vaak. Dank!

  3. mirosjabin says:

    @ Fred en Peter, dank!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s