Dikke Doos

En nu even iets anders.
Dag na 1 mei, twintig uur. Ik zit er doorheen. Het begon met Koninginnedag en het eindigt met een uitgebluste bankzit met de twee overgebleven jongens. Mies belt met haar moeder, Bo ligt wezenloos tegen haar boezem en Leef kijkt, op afstand, naar een cartoon.
Afgelopen dagen was ik vrij van mijn werk. Misja had gister en vandaag corvee. Koninginnedag brachten we samen met vijf van onze kinderen door op de Anegang. Een van hen speelde aanhoudend viool, haar kistje raakte vol met munten. De andere vier hielden met name elkaar bezig. Af en toe werd er een muntje uit de vioolkist gehaald om daar een speldje, een plastic zakje met verrassing, dan wel een suikerspin van te kopen. Ondertussen hielden Misja en ik de wacht bij onze overtollige boeken en kleding.
En de oudste van het stel maar spelen. Ze kwam niet van haar kruk af want ze had de dag ervoor haar kuitspier gescheurd.
Aan het einde van de dag reden we met een bakfiets vol troep naar huis. Onze eigen rotzooi lieten we achter naast de dichtstbijzijnde asemmer.
De regenachtige 1 mei werd gevuld met plat vermaak, vertelsels en verzinsels. Ik gedroeg me als een kelner in een duur restaurant en zorgde dat geen van mijn vijf gasten in gebreke bleef. Aan het eind van de dag was ik vooral begaan met mezelf.
Vandaag verliep weer anders. Het weer werkte mee. Ik wachtte vol ongeduld op de verhuizer die ons 110 dozen zou brengen tussen tien en twaalf. Om tien over twaalf belde ik het bedrijf om te vragen waar het spul bleef. “De jongens zijn onderweg, ze hebben vertraging”, zei de telefoniste toonloos, maar daar had ik geen boodschap aan. Ik wilde naar buiten met dat spul. Iedereen zat elkander in de weg en buiten lonkte de verlossing.
Om dertien uur belde een twintigjarige blonde stekelbaars aan. Hij deponeerde honderd kleine en tien grote dozen in de woonkamer.
Zodra de verhuizer was verdwenen begon onder de kinderen de strijd om de doos. De oudste regisseerde de boekenverstapeling en de jongste twee maakten er een potje van. Ik besloot de wanpresteerders te tracteren op een rondje speeltuin. Ik liet de boel de boel (mijn mobiele nummer prijkt in elke kamer) en nam trots de vlasblondjes van Mies mee de stad in. We genoten van de zon en de stabiele speelconstructies die de gemeente Haarlem onlangs heeft geplaatst.
Bo moest poepen en Zil had dorst. We vertrokken na drieën oostwaarts en troffen halverwege mama Misja. Drie uur later reed ik met de drie oudsten richting ex-s. Twee ervan zou ik er achterlaten. Misjazoon Levi nam ik weer mee terug.
Het is 20:50. Misja en Levi kijken naar een echtscheidingsprogramma en ik wens u een fijne avond.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Dikke Doos

  1. Jezzebel says:

    Ik heb misschien wel een aanrader voor jullie (hoewel, heel beklemmend geschreven).
    Zeruya Shalev, De tweede familie
    http://www.uitgeverijcossee.nl/boek/De-tweede-familie-T113.php

    Helemaal niet gemakkelijk samen de boel weer op te bouwen.
    Maar bij jullie klinkt het gezellig.
    Succes met uitpakken.

  2. fredvanderwal says:

    ZO LANG MISJA MAAR GEEN DIKKE DOOS WORDT, HAHAHAHA!

  3. kitty says:

    Is dat nou verontrustend, die laatste zin?

  4. mirosjabin says:

    tja, dit is ons leven…en we doen het ermee…
    we genieten des te meer van de momenten die
    we samen hebben, intenser en dankbaarder
    dan de meeste mensen!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s