Roma, laatste avond

Roma, 2 maart, 19:00 uur. Misja is op weg naar de receptie om een kurkentrekker te halen voor de Prosecco. We vieren de laatste avond voor onze terugkeer naar Haarlem. De Chinees laat zijn afzuiging weer op volle toeren draaien. We hebben inmiddels de treinkaarten voor de reis naar Fiumicino. Dan hoeven we ons daar in ieder geval geen zorgen meer over te maken.
Het was vandaag, zoals een laatste vakantiedag behoort te zijn: rijk en goed gevuld. We hebben onbekommerd zwartgereden en we hebben ook het minder pretentieuze Rome bezocht. De Campo di Fiori, de markt, waar toeristen voor 8 euro een uitgedroogde cake mogen kopen en waar ze voor 4 euro een plastic bekertje granaatappelsap mogen proeven, dan wel een deciliter Chianti voor nog een eurootje meer. Zware afzetterij dus, maar…het levert wel mooie plaatjes op. Vooral het demonische standbeeld van het heerschap op het midden van de markt, Giordano Bruno, die in 1600 op de brandstapel belandde. We liepen via het Piazza Farnese naar de kade van de Tiber, om over de Ponte Sisto aan de andere kant van deze snelstromende, groengele rivier te belanden. Na een kort verblijf op het Piazza Trilussa liepen we naar het hart van Over-de-Tiber, het plein van de Santa Maria in Trastevere. Daar speelde een kwartet (contrabas, twee gitaren en een bandoneon), zigeunerliedjes en jazzdeuntjes in een nieuw jasje. Na een bezoek aan deze prachtige kerk met mozaïekwerk van Pietro Cavallini liepen we naar het Isola Tiberina, een eiland in de rivier dat door twee eeuwenoude bruggen met het vaste land is met beide kanten van de Tiber is verbonden. In onze kerkzucht betraden we de kapel van het ziekenhuis alwaar een patient lag opgebaard. Ik zag in de verte een prachtige galerij, die grensde aan een zonovergoten binnentuin, maar ik zag aan de blik van de zojuist binnengetreden aflegger dat een verder bezoek niet tot de mogelijkheden behoorde. We verlieten met gezwinde spoed, langs de graftakken en de baar, het gebouw om vervolgens te kunnen herademen in de frisse buitenlucht. Het eiland stelde weinig voor. Het bleek vooral een ziekenhuis te zijn. Isola Tiberina, geïsoleerd in de Tiber. We liepen even later een trap af, naar de oever van de rivier en zaten daar naast een van de pijlers van de Ponte Cestio om daar, naast het kabbelende water, onze vakantie aan Rome te overdenken. Een half uur later liepen we de trappen weer op en namen we opnieuw de wijk naar het autoluwe gebied aan de overzijde van de rivier. Daar troffen we een taveerne met pizza’s voor een uiterst aangename prijs. Onder een tent zaten we met veertig andere gasten, ieder aan een tafel. Achter ons zat een Nederlands gezelschap, bestaande uit vijf stellen van rond de vijftig, zestig jaar. Ze spraken vooral over geld en de wijze waarop ze dit gespendeerd hadden. Drank en eten en nog meer drank. En ook nu vloeide de wijn rijkelijk. Hetzelfde verhaal werd drie keer achter elkaar opgelepeld. Het gezelschap vetrok gelijktijdig met ons.
We sloten de dag af met een bezoek aan de Spaanse Trappen, de Via Condotti, de Zara aan de Via del Corso en de San Pietro in Vincoli. Wat valt er over te zeggen? Rome heeft ons behoorlijk verwend. De ene kerk begint steeds meer op de andere te lijken, het Mozesbeeld van Michelangelo heeft wel heel veel weg van het Mozesbeeld in de St. Jan van Latheranen, de collectie van Gucci lijkt wel erg op de collectie van Prada en Dolce en Gabana. Zara is er ook in Nederland.
Het is 20:32. We hebben net het ontbijt voor morgenochtend ontvangen. Kunnen we nuttigen onderweg naar het vliegveld. Misja kijkt naar een van de 510 zenders op onze televisie. Haar tweede glas staat ongeroerd op het nachtkastje. Ze heeft aan een glas Prosecco genoeg. Beter. Morgen om 5:00 op, om 5:30 richting het station. Dat is al een hele uitdaging.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Roma, laatste avond

  1. reinejragolo says:

    Ik schrijf er eerst eens een kurketrekker bij op de bepakkingslijst voor de vakantie.
    Er liggen er wel 6 in de keukenla. Dat is al absurd veel.
    Jullie zijn de komende tijd wel zeer gezegend na het bezoek van alle kerken.
    Goeie terugreis toegewenst.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s