Zo…

…de herfstvakantie hebben we weer gehad. De laatste dag bestond uit een bezoek aan Zandvoort aan zee. Voor ons inmiddels gesneden koek, voor ons bezoek uit Nijmegen, Misja’s zus, haar partner en hun dochter, een onverdeeld genoegen. Ze hadden een nacht doorgebracht in een comfortabel Van der Valkhotel in de buurt en ze stonden om 11:15 uur uitgerust aan de deur, terwijl Misja en ik de slaap nog uit onze ogen wreven. Verschil moet er zijn. Anderhalf uur later stapten Mies en ik met drie meiden uit op Zandvoort. De rest was met tante Tas mee in de auto.
Op het stationsplein ontmoetten we elkaar wederom. Met frisse zin dartelden we richting het strand. Wat een verschil met eind september. Een groot gedeelte van de etablissementen was verkast naar de winterstalling. De zomertenues waren ingeruild voor winterjassen. Ook de zee zag er deze keer ruiger uit.
We bouwden nu geen zandkastelen, maar gingen op zoek naar schelpen. En daar lagen er heel veel van. Teveel. De kinderen hadden elk een hondenpoepzakje in hun hand en propten deze zo snel mogelijk vol met de uitwerpselen van de zee.
Na enige tijd werden we, de volwassenen, het schelpenrapen beu en vestigden we de aandacht van de kinderen op een strandtent even verderop waar men een beker warme chocolademelk met slagroom voor ons zou hebben neergezet. De kinderen trapten erin en renden de zandheuvel op richting een verwarmd terras met uitzicht op zee en duin.
Een luchtig loungemuziekje begeleidde ons tijdens het drinken van een bakkie leut. De kinderen hadden er binnen afzienbare tijd al weer genoeg van en verkozen het strand en de zee boven hun prijzige consumptie.
Een van de kids had snowboots aan en kreeg al snel natte pootjes. We bliezen de aftocht en namen de wijk richting het centrum van Zandvoort. Toeristisch gebied, dus ook op zondag geopend. Daar kochten we bij de Hema snel wat regenlaarzen en droge sokken voor Bo. Het was inmiddels over drieën. Toen we dat zagen versnelden Mies en ik onze pas. We sleepten de kinderen naar het station. Levi, de verloren broeder, zou tussen drie en vier door onze vrienden uit Leeuwarden worden teruggebracht in Haarlem. Gehaast namen we afscheid van tante Tas cs.
Tegen vieren arriveerden we in de achtertuin. De geduldige brenger had er inmiddels een half uur wachten op zitten. Na me verschillende malen te hebben verontschuldigd voor onze late thuiskomst spraken we na over een geslaagd weekeinde.

De kinderen liggen inmiddels allemaal in hun bed.
Morgen weer vroeg op.
Het is uit met de pret!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Zo…

  1. Jezzebel says:

    Leuk, zo’n dag met z’n allen op het strand.
    Daar komen mooie herinneringen van.
    Lekker zeker, morgen is het hele zooitje weer in het gareel.

  2. Wie zijn die twee dikkerdjes links op de foto? Kennissen?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s