De stad

Mies en ik zitten uitgeput achter ons eigen PC-scherm. Een dag door Amsterdam rennen heeft ons beiden dusdanig vermoeid dat we geen pap meer kunnen zeggen.
Onze tweede dag (kinderloos) samenzijn bestond wederom uit onvoorwaardelijk genieten. De zon sommeerde ons om nog voor het middaguur op te staan. Na een aantal snel gesmeerde boterhammen en enkele bakken sterke koffie, aangelengd met halfvolle melk, vertrokken we richting station Haarlem Spaarnwoude. Zoals gebruikelijk hadden we niet op onze klok gekeken en misten we de trein op een haar na. Ons stond niets anders te doen dan te wachten en de sneltreinen en sprinters naar Amsterdam met grote vaart het perron te zien passeren. Uiteindelijk arriveerde er een trein die wilde stoppen. Een kwartier later stapten we uit in het hart van de door de bouwputten van de Noord-Zuidlijn geinfecteerde pokke(n)stad. Deze keer zag ik op het Damrak ook de zwevende fakir. Een oplichter met een smerige blik.
Na het Damrak scheidden onze wegen. Ik vluchtte over de, door een kermis in beslag genomen, Dam naar een platenzaak die voor het eind van de eerste maand van het nieuwe jaar zijn deuren zal moeten sluiten en Mies maakte zich uit de voeten richting Hare Majesteit.
Een halfuur later vielen we elkaar weer in de armen in een boekenzaak en …weer splitsten onze wegen, waarna we elkaar weer troffen bij een hoedenzaak en…ga zo maar door. Na een bezoek aan Athenaeum Boekhandel nam ik vermoeid plaats met een zojuist aangeschaft boekje op een zonovergoten bankje aan het Spui. Tussen het lezen door observeerde ik de gewillige slaven van de georganiseerde toeristiek en de met zich zelf ingenomen bezoekers van de commerciele kunstmarkt. Een kriebelkrabbel van Misja in mijn nekhaar wekte me uit mijn alleenzijn. Na een bezoek aan het Amsterdams Historisch leidden het Rokin en het Damrak ons, via de Bijenkorf en de demonstrerende drogisten op het Beursplein, weer netjes terug naar de plek waar het bezoek aan de hoofdstad vandaag begon.

Misja slaapt inmiddels. Vandaag is dus voorbij.
Dan hebben we gelukkig morgen en overmorgen nog samen.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to De stad

  1. mISJA KUN JE NOG EVEN TERUGMAILEN OVER EEN EN AANDER?

  2. timmerark says:

    OBA is censuur!

  3. mirosjabin says:

    @fred: heb ik gedaan hoor! liefs…

    @timmer: we begrijpen je niet, explain…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s