Jan de Zanger

Zaterdagmiddag. De kinderen (de sjaaldochters in dit geval) vermaken zich op zolder, hun jeugdhonk. Ik zit twee verdiepingen daaronder achter een vuil plasmaschermpje te stoeien met de tekst die u nu leest. Voor de broodnodige afleiding draai ik Keith Jarret die, voor de verandering wordt begeleid door een saxofonist die zich (deze keer) niet door allerlei ondoorgrondelijke bochten wenst te wringen om begrepen te worden. Een prettige, verstilde baslijn en wat rustig slagwerk. Daar wordt een mens gelukkig van.

Misja is gister met de andere helft van de kinderen naar Leeuwarden vertrokken. De pijlpunt van een kompas trekt ook altijd strak in die richting. Gelukkig komt Misja weer terug. Morgen alweer. Haar kinderen bouwen hier langzaamaan een nieuw leven op en school hoort daarbij.
Nu is het zaterdag.
Een mooie dag.
De zon laat zich weer eens zien.

De twee jongste sjaalkinderen hebben de rolschaatsen van hun halfzus uitgeprobeerd. Ze zijn zonder vallen of opstaan de buurt doorgereden.
De buurt.
De autistische woongemeenschap, gevestigd in het rijtje woningen, schuin achter onze tuin, had eerder deze maand een folder in onze bus gedaan met een uitnodiging. Of we langs wilden komen op nationale burendag.
De deur bleef er vandaag, zoals te verwachten viel, gesloten. Jammer. De kinderen hadden er wel zin in.

Ik ben vandaag maar aan het werk gegaan. Werk dat normaliter blijft liggen. Het realiseren van een draadloze netwerkaansluiting, een bezoek aan de stomerij, het uitruimen van de vaatwasser. Ik heb ook nog een fiets in elkaar gezet. Een stoere jongensfiets die Misja via internet voor Levi, haar oudste jongen, had besteld. Een Ikea-fiets. Je mag hem zelf in elkaar zetten. Het is me, ondanks de afwezigheid van prettig gereedschap, met veel gevloek en gesteun gelukt. Het sluitstuk bestond uit een binnenband met een Amerikaans ventiel. Een brede jongen die zich niet laat knechten door een standaard Nederlandse fietspomp. Net voor vijven heb ik nog een tweetal verloopnippels aangeschaft.
Leef kan maandag, wat mij betreft, met zijn glimmende ijzeren ros naar school.

Maar, lieve hemel, waar heb ik in godsnaam die fietssleutels gelaten???

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

11 Responses to Jan de Zanger

  1. spuit11 says:

    Dan was ik gegaan, als de kinderen het zagen zitten, er waren vast en zeker leuke mensen bij. Mijn vader trok de garagedeur open en deelde kauwgum uit end jaren 50, voor nieuwe vriendjes in de buurt, dat werkte!

    Je hoeft je toch niet te conformeren aan hun levensstijl, autistisch vind ik een fout woord dat veel te vaak gebruikt wordt voor een ietsiepietsie anders 😉

  2. spuit11 says:

    De foto’s van de meiden zijn om te zoenen, heerlijk vrijgevochten en van deze tijd!

  3. Mirosjabin says:

    @ Absoluut! Hun (zelfverklaarde) autistische vader hield hen tegen er aa te kloppen.
    Jammer toch?
    @ Dank, Fab heeft ze zelf gemaakt, mooi he!

  4. Jezzebel says:

    Je bent een held.
    Een fiets voor Leef.
    Wat voor nippel?
    En morgen is het hele zooitje weer bij elkaar.
    Goed werk!

  5. Mirosjabin says:

    @ Jezz, teveel eer!!
    Het is zo heerlijk om voor de kids aan het werk te gaan.
    Als hij morgen blij is ben ik het ook.
    Euh, verloopnippel. Bij de fietsenmaker begrepen ze me meteen.
    Op naar morgen!

  6. Jezzebel says:

    Het in elkaar sleutelen van een fiets als bouwpakket en dan ook nog even de verloopnippel van de binnenband vervangen is voor mij een heldendaad!
    Veel plezier morgen 🙂

  7. Reine jRagolo says:

    Neem je al de kinderen ook mee naar de borrel?

  8. mirosjabin says:

    @ Reine,
    nog even uitrekenen,
    (deze weerk wel, volgende week niet, daaropvolgende week wel, daaropvolgende week niet, etc)
    12 november….nee! Dan zijn ze bij ex-x en ex-y!
    Maar goed, Haarlem is klein. Ik sluit niet uit dat er een toevallig langs komt.

    • Hey, wat een leuke lezenswaardige blog met echt en echt en echt fantastische muziek! Die ga ik meer lezen. Wie ben je eigenlijk?

      • mirosjabin says:

        Dag Norbert,

        dank! Het is inderdaad heerlijke muziek. Ik kwam de band tegen op daytrotters.com, daar kun je nog meer interessante muziek vinden.
        Wie ik ben? Mijn blog is een open boek.

        Groet Robin (de helft van Mirosjabin).

  9. Een open boek?
    Waar blijven dan de gesloten boeken?
    De mysteries?
    Het wereldraadsel?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s