Firenze: Sottopassaggio

tot de onmiddellijke omgeving van cosimo behoorde ook een zekere luca pitti. hij was een rijke koopman en een der trouwste aanhangers van de hertog. de gunst die de medici’s hem betoonden en de rol die zij hem lieten spelen, stegen hem naar het hoofd en hij liet brunelleschi een prachtig paleis- het palazzo pitti- voor hem bouwen, dat het uiterlijk moest hebben van een koninklijk paleis en tot op zekere hoogte een pendant moest zijn van het paleis der medici’s dat zich aan de overzijde van de arno verhief. maar pitti had zijn mogelijkheden overschat en was gedwongen het paleis, dat bijna zijn hele fortuin had verslonden, weer te verlaten voordat het was voltooid (in 1549 werd het door eleanora van toledeo, vrouw van cosimo i gekocht om er het groothertogelijk hof in onder te brengen) en na het overlijden van cosimo zocht hij vergeefs de steun van diens opvolger (aldus filippo rossi in; musea van florence, 1966).
21 februari 2011, firenze. misja en ik trokken vandaag richting palazzo pitti nadat we via internet hadden vernomen dat het uffizi gesloten was. helaas gold dat ook voor de interesante binnenruimtes van het pitti. een beetje teleurgesteld traden we richting Arno terug en belandden we in de Santa Felicita. Een prachtige, verstilde kerk die per toeval in een toeristische looproute tussen Pitti en Ponte Vecchio is beland. We betraden het gebouw en ervoeren de rust van het gods huis. Een grijze vrouw met haarknot en bril met onmodieus breed montuur zat achter de tafel met haar kerkenkoopwaar. Ze fluisterschreeuwde af en toe ‘no flash’ naar de argeloze studentes en scholieren die de kerk betraden met hun van papa geleende spiegelreflexcamera’s. Na een tijdje bezochten we de tafel van de kerkwachtster en rekenden een replicaart af van een werk uit deze kerk. De Italiaanse sprak een goed woordje Engels en vertelde ons in geuren en kleuren over haar kunsthistorsche avonturen in den vreemde. Ze ontvouwde ons haar inzichten over de Hollandse meesters die ze in groten getale in de Hermitage had zien hangen. "Gelijk Caravagio draaide  Rembrandt het licht langzaam uit’, enfin enzovoort. Ondertussen betrad een kunsthistorica de kerk die via Pittisleutelbewaarder Padre Fancesco wel toegang had tot de kunsthistorische schatten even verderop. Na enkele lieve woordjes, goedbedoelde tips en handzoenen verlieten we de Santa Felicita en bereikten we een sigaret later het Museum van Stefano Bardini, de voddenman van Firenze.. We troffen er een verzameling van allerlei.  Kunst en minder kunst. Een wapencollectie, een werk van Donatello, schetsen van Giovan Battista Tiepolo en een Sint Michael en de draak door Anotonio Pollaiolo. Daarnaast enkele zenuwachtige suppoosts, die ons als waakhonden achtervolgden. Helaas was het  interesante schilderwerk weggemoffeld in de kelder. De Florentijnen zijn inmiddels zo gewend aan schoonheid dat rangschikken ze slecht af gaat.

Nadat we de Arno weer overgestoken waren liepen we richting Santa Croce, de laatste rustplaats van een groot aantal befaamde Florentijnen. We fotografeerden er de grafmonumenten voor Donato di Niccolò di Betto Bardi ( Donatello) , Niccolo Machiavelli, Leonardo Bruni, Galileo Galilei, Gioacchino Antonio Rossini,  Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, Leonardo di ser Piero da Vinci, Dante Alighieri, Guglielmo Marconi en noem ze allemaal maar op. Giotto had er bijgedragen aan het wandbekleedsel. Even verderop in de kloostergangen zagen we er een aantal bejaarde leerbewerkers aan het werk met tassen, schoenen en ander interessant spul. Mies en ik zaten even stil in de zon van de kloostertuin. Nog even later stonden we oog in oog met een crucifix van de hand van Cimabue. Het werd ons allemaal iets teveel en na een bezoek aan het toilet vertrokken we via het piazza Santa Croce naar de markt. Misja verdween in de Zara en de H&M en ik verbleef intussen in de late middagzon op een steen met een sigaret en een fles Birra Perroni op het Piazza della Repubblica.

Het is nu 20.30. Misja ligt inmiddels een kwartier te slapen en ik werk noest door aan dit blog.

"Er bleven zoveel van zijn werken in de wereld achter dat men gerust kan zeggen dat geen enkele kunstenaar ooit méér heeft gemaakt dan hij. Immers, omdat hij overal plezier in had, pakte hij alles aan, zonder erop te letten of het iets gerings betrof of iets heel waardevol was. Al deze bedrijvigheid van Donatello, in figuren van allerlei soort- vrijstaande en half-, laag en vlak reliëf- was evenwel van het allergrootste belang voor de beeldhouwkunst, want waar in de goede tijden van de oude Grieken en Romeinen vele handen haar tot een staat van volmaaktheid hadden gebracht, daar herstelde in onze tijd híj alleen, met de veelheid van zijn werken, haar in haar volmaakte pracht." (aldus Vasari in zijn Donatellobiografie).

Omdat hij overal plezier in had.
En zo is het maar net. Misja ligt lekker onder de wol en ik schuif er ook maar lekker onder. Welterusten allemaal.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2011-02 and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Firenze: Sottopassaggio

  1. dj Keu says:

    berlusconi nog ontmoet?

  2. Fred van der Wal says:

    Je weet goed de weg daar, Sjaalmans!

  3. Fred van der Wal says:

    Volgens mij zit
    Sjaalmans en Misja weer in het vliegtuig
    terug te vliegen
    als de piloot nou maar niet Baksteen heet
    of stront lazerus is

  4. mirosjabin says:

    lieve mensen,
    we zijn helaas weer terug in het, vergeleken bij Florence,
    dood en dood saaie Holland….
    dus Fred, nee, niet neergestort, en Keu, ook jou moeten we
    teleurstellen, Berlusconi niet ontmoet…
    maar die hebben we zeker niet gemist, deze mooiste stad die
    je in je hele leven maar kunt zien, heeft alles te bieden op gebied
    van kunsthistorie!
    een soort openluchtmuseum, en geen enkel hoofddoekje gezien,
    geciviliseerd op alle gebieden…

  5. Ton.A says:

    Welkom thuis Sjaal en Misja.Bedankt voor de verslagen erg van genoten. Morgen een beetje rust en dan weer door in dit kikkerland.O ja Berlusconi verliest op dit moment misschien zijn vriend uit Libie Khadafi.Dus dat soort mensen hoef je ook niet te zien.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s