Firenze: Groovin at Small Paradise

"De natuur laat het hart en het gemoed van menigeen die klein van gestalte en onbeduidend van uiterlijk is, zozeer vervuld zijn van een verschrikkelijke, niet te stillen verlangen naar grootheid, dat zo iemand nooit tot rust komt als hij niet aan moeilijke, ja, bijkans onmogelijke ondernemingen begint, om deze tot verwondering der aanschouwers te voltooien; en wat het toeval ook op zijn weg brengt, hoe onbelangrijk en van hoe weinig waarde ook, hij weet er iets van te maken wat waardevol en belangrijk is.", alsdus de belangrijkste biograaf uit de kunsthistorie, Giorgio Vasari in zijn introductie op het leven en werk van Filippo Brunelleschi, Florentijns beeldhouwer en  architect. We stonden vandaag aan zijn graf in de gewelven onder de Duomo. Zijn kathedrale koepel steekt nog steeds indrukwekkend boven de stad uit.
 
Zondagavond 18:30, Via San Gallo 14, Firenze. De dag begon even voor half elf. De luiken zaten nog dicht en een raampje stond op een kier. Af en toe werd de zondagsrust verstoord door een scooter. Voor de rest was het rustig. Misja lag naakt in bed en bevlekte de hagelwitte lakens met bruinrood bloed. We verwijderden de vlekken zo goed en kwaad als het ging met koud water. De lakens hingen we buiten te drogen. Een kwartier later klopte de uitbater van de jeugdherberg aan onze deur met het verzoek het beddegoed naar binnen te trekken en te laten vervangen door de dienstdoende kamerdienares. De vrouw trok in no-time een schone partij bedlinnen strak over de matrassen en legde er een donkerpaarse deken over heen. Alles lag weer netjes in de plooi toen we onze tanden gepoetst hadden.

Het is inmiddels 20.00 uur. Misja ligt, net als gisteravond, lekker te slapen. Haar rechterhand onder haar hoofdje en haar linkerhand tussen haar benen. Dag twee in Florence was een dag van rust. Na een kop cappucino in de McDonalds aan de Via Cavour trokken we richting Galleria dell’ Accademia, u weet wel, dat museum van de David van Michelangelo! Mies en ik keken onze ogen uit en genoten van het prachtige, ingetogen, kleurgebruik van de oude meesters. Donker en melancholisch. Prachtig. De eerste verdieping, gevuld met oud-kerkelijke kunst werd ons wegens een grondige restauratie onthouden.

Door de frisse motregen liepen we via  de zondagopeningswinkelpromenade  naar het Pallazzo Vecchio, waar het erfgoed van de familie de Medici is geconserveerd. Een ervaring waar ik wederom van genoot. Het  overdadige erfgoed van Florence komt hier prima tot zijn recht. Elk hoekje van het Palazzo is gekleurd en gevuld. Achteraf bezien bleek zelfs dat we een aantal zalen gemist hebben. Na een korte onderbreking betraden we de kathedraal, die op zondag slechts van half twee tot half vijf geopend is. Brunelleschi. ‘Hij hield zich diepgaand bezig met de perspectief, waarmee het in die dagen droevig gesteld was door de vele vergissingen die ermee gemaakt werden; hieraan raakte hij veel tijd kwijt tot hijzelf een manier ontdekte waarmee zij juist en nauwkeurig kon worden weergegeven; hij construeerde een perspectief met behulp van de plattegrond, de dwarsdoorsnede en met toepassing van elkaar snijdende lijnen, wat een werkelijk heel vernuftige ontdekking was, waar de tekenkunst veel baat bij vond.’ Ons restte het wonder van de kathedraal.

De rest van de dag verbleven we in de buitenlucht. De overzijde van de Arno, inclusief het waanzinnige paleis van Luca Pitti (jawel, ook van de hand van Brunelleschi) en het park aan de kademuren waar ik anderhalf jaar geleden met een halfgevuld glas Chianti genoot van mijn herwonnen vrijheid. Een half uur later liepen we de brug over richting Santa Croce, dat om 17:00 uur nog een half uur geopend was. 
Te kort. Morgen maar weer proberen.

Misjalief slaapt nog steeds. Ik ga haar maar wakker maken.
Mijn maag begint te knorren. 

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2011-02 and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Firenze: Groovin at Small Paradise

  1. lidy says:

    Dan lees ik dit met een grote glimlach sjaal. 🙂

  2. Fred van der Wal says:

    Sjaalmans is een rondwandelende cultuur encyclopie

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s