Perron nul

Diep bedroefd begaf ik me vanochtend even voor zevenen met mijn knapzak naar de bushalte. ik dacht weemoedig terug aan het weekend met misja. mijn moeder had me een stapel boterhammetjes gesmeerd en enkele zoete tussendoortjes meegegeven, mijn werkrantsoen. toen de bus om elf over zeven arriveerde stond ik al een tijdje te wachten. ik wilde graag de koude uit, maar de deuren bleven gesloten. het was geen kwade wil.  de chauffeur drukte zichtbaar zenuwachtig op allerlei knoppen en wees me vervolgens naar de klapdeur die zich in het midden van het vehikel begaf. ook deze wilde niet openen. de chauffeur verliet vervolgens zijn plek achter het stuur en richtte zijn aandacht op een voor mij onzichtbare noodknop direct naast de deur. ik liep zijn kant weer op. ik hoorde een zucht en na wat gesjor kon de chauffeur een van de twee klapdeuren aan de kant duwen. even later stond ik eindelijk binnen. "hij heb er vandaag duidelijk geen zin in’ zei ik op de manier waarop ik altijd met buschauffeurs praat. ‘nee, ik begrijp er ook niets van, hij doet helemaal niks meer’, reageerde de kaalgeschoren wegwerker met ringbaard en hij keek mij met grote ogen aan. een plusdrager.
nadat de bestuurder zijn plek weer had bezet reden we verder. bij een zogenaamde tijdshalte (een halte waar de buschauffeur met voorsprong wordt geacht te wachten totdat hij weer op tijd rijdt) stonden we stil. er werd aan allerlei knoppen gedraaid, ik hoorde een fel gepiep, maar de deuren bleven dicht. "nouja, nu maar eerst naar bussum.’ en we reden weer verder. de chauffeur herhaalde enkele keren noodgedwongen de methode die hij had toegepast om mij toegang tot zijn bus te verschaffen. aan het einde van de hilversumse meent nam hij contact op met de technische dienst.
"we gaan kijken wat we kunnen doen" antwoordde de stem aan de andere kant van de lijn.
even voor het station naarden-bussum kreeg ie het toch voor elkaar. al wachtende voor de gesloten spoorbomen openden zich onverwachts de deuren. er wilde echter niemand in of uit. de technische dienst had inmiddels weer contact opgenomen. "we zijn erachter. je dienst staat op een plus, en dat moet een min zijn. het systeem denkt dat je nog niet vertrokken bent." de chauffeur twijfelde even voordat hij sprak. "ja is goed. maarre laat maar, de deuren gaan weer open." stilte. "ok. als er weer wat aan de hand is hoor ik het wel.’ de chauffeur keek me door de spiegel aan en zei: "het is godverdomme net als bij de dokter. als je op je afspraak komt is er in enen niets meer aan de hand." helaas speelde het euvel even later op het station toch weer op en waren we gedwongen ons  ons door die ene geopende voordeur naar buiten te werken.

Na een rit in een volle trein stapte ik uit op een station in Amsterdam-Oost. Ik liep de fietsenstalling binnen waar ik afgelopen vrijdag mijn fiets ter revisie had aangeboden. Nadat ik een tijdje bij het loket had gestaan strompelde er een vermoeide man de loge uit. ‘Wat ken ik voor je doen?’ Ik stelde hem op de hoogte van mijn doel en de man, die een behoorlijke hoeveelheid gewicht had mee te torsen liep doelbewust naar drie fietsen toe. “Hoe ziet ie eruit?’ ‘Het is een rode mountainbike van het merk Giant.’ Ik zag in een oogopslag dat hij er niet bijstond, maar de man hield zich stoïcijns bezig met een degelijke damesfiets met een comfortabel kinderzitje achterop. Ik draaide me om en zag mijn fiets staan. “Hij is daaro.’ zei ik op de wijze waarop ik met mensen praat die aan een half woord voldoende hebben om het begrip volledig kwijt te raken. Eindelijk draaide de blauwjas zich ook om en schommelde richting de fiets. Hij deed erg ingewikkeld om het smalle fietsje uit de rekken te trekken, maar uiteindelijk kreeg hij hem dan toch te pakken. ‘En het zadel? We hadden toch afgesproken dat ook het zadel vervangen zou worden? Niet alleen het radarwerk.’ ‘Ja, dat heb ie niet gedaan, het stond er niet op’ zei de man en frommelde de opdrachtbon handig in een van zijn diepe zakken‘ Hoezo niet? Ik heb daar zaterdag nog over opgebeld.’ ‘Ah zaterdag? Ja, waarom doet die ouwe dat dan ook niet.’ ‘Nou, laten we dan nu afspreken dat het zadel er alsnog opkomt en dan praten nergens meer over.’ ‘Nee meneer, daar ken ik niks over afspreken, da’s mijn afdeling niet.’ Ik wist dat er met deze man geen land te bezeilen was.  Uiteindelijk drukte hij me een factuur in de hand en liet me het bedrag voor de revisie exclusief de montage van een zadel betalen. ‘Kom vanavond maar weer terug’ riep de tegenwerker me nog na. Vanavond kwam ik terug en met gepaste tegezin liep ik de werkplaats in. Een montere fietsmonteur luisterde naar mijn verhaal over het moeizaam verlopen gesprek met zijn collega. ‘Ah, dat is Sjaak. Die opent en sluit hier de deur.’ Hij pakte een sleutel en verving het oude zadel door een nieuw exemplaar met hetzelfde gemak waarmee u en ik een bierflesje openen.

Achja, zo’n dag dus.

Miesjelief, bel je me zo????

Mirosjabin draait:

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2010-11 and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Perron nul

  1. misja says:

    ooo liefjeliefstelieflief…
    ja, ik mis jou ook zo….
    heerlijk toch, het openbaar vervoer,
    je maakt de meest gekke dingen mee,
    never a dull moment schatje!
    en nu gauw naar vrijdag graag!!!
    kuskuskuskuskuskuskus

  2. Ton.A says:

    Ton A,
    Het probleem van de Bus zal zich binnenkort niet meer voordoen ze willen de lijn er volgend jaar uithalen.Dus zal je moeder behalve de boterhammen smeren je ook naar Bussum moeten brengen. Leve het openbaar vevoer.

  3. sjaal says:

    @ o liefjelief, we zijn gelukkig weer een dag verder.
    ik heb inmiddels een treinkaartje naar vrijdag gekocht.
    Helaas is het een stoptrein.
    De volgende halte is woensdag.
    Ik kus je aan de lijn.
    @ Kop op Ton, buslijn 106 (N’berg naar Hilversum vice versa) blijft in de spits behouden.
    In Hilversum hebben ze ook een treinstation.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s