Weekend

Het weekend van Misja en mij begon vrijdagmiddag, kort na de opening in het CBK Oost.
"Leo Schatz weet niet van ophouden." stond er op de uitnodigingskaart die ik van de CBK-directeur had ontvangen.
Een dichterlijke voordracht onder fagotbegeleiding bracht de bejaarde aquarellist zichtbaar van zijn stuk. Het klonk allemaal wat merkwaardig in mijn oren en bovendien zag het er komisch uit. Een flamboyante poeet die op een van de personages van Arjan Ederveen geleek liet zich op het podium gaan voor het goedwillende publiek. ik kon met moeite mijn slappe lach onderdrukken (daar heb ik wel vaker last van als ik vermoeid ben) en liep voor de zekerheid maar even naar buiten en liet misja in verwarring achter.  na een korte lachsalvo aan de belendende ringvaart stapte ik opnieuw naar binnen. ik moest van mezelf aan trieste dingen denken. de dood van mijn oma, mijn oom, mijn nichtje. . .   
even daarvoor zagen we in een gigantische bouwput een acrobate in een aan een joekel van een hijskraan bevestigde ketting, die met een hamer een eerste paal de grond in sloeg. een dansgroep liet de aanwezige, in strak pak gehulde bobo’s vervolgens, via een textiele tekst (iedere danser droeg een letter op het t-shirt), weten dat oostpoort leeft. na een kort geklap liep het gezelschap de bouwput uit, zandbergopwaarts richting grand café alwaar een glas prosecco van prima kwaliteit werd geheven op de goede afloop van het project.
enfin, zo’n avond dus… deze eindigde na allerlei omzwervingen in een haarlems jazzcafé waar ik een jaar of anderhalf geleden nog door een dronken medewerker van het haarlemsch dagblad ben geinterviewd na het verschijnen van mijn eerste en enige dichtbundel.
dat is allemaal ver weg.
Op een zaterdagmiddag in de Haarlemse koopgoot volgde een heerlijke zaterdagavond achter de buis en het boek. We spraken tussendoor enkele ontspoorde Haarlemmers, waar er zo veel van zijn, en deden ons intussen tegoed aan elkanders aanwezigheid.

Wat ons restte van het weekend was een zalige zondag. Rustdag. Na een droomloze nacht werden we zo tegen zeven uur dertig overmeesterd door twee van de drie sjaaldochters. Ze claimden de tv, die aan ons voeteneinde stond. Misja zette me een kop verse koffie voor en ik genoot van elk daaropvolgende moment. Na een korte wandeling langs het Spaarne verbleven we een half uur -al liggend- op een boothellingbaan voor de molen "De Eenhoorn". Sjaaldochter J. en Misja masseerden respectievelijk mijn gezicht en mijn schouders, terwijl ik, liggend op mijn zij en met mijn ogen dicht, van de zon genoot. Aan onze voeten roeiden enkele Heemsteedse verenigingsleden zich een ongeluk tegen de stroom in. Een uur later bracht ik de kinderen naar een verjaarsfeest bij de buren. 
Ons (Mirosjabins) weekend eindigde op het station van Haarlem.
De werkweek is wat mij betreft weer begonnen.
Vrijdagavond zie ik mijn liefje weer.
Tot die tijd is het afzien.
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=7094360555187454644&hl=nl&fs=true

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2010-10 and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Weekend

  1. misja says:

    mooi skatje!!
    we’ll make history my love!
    je vergat de confrontatie met dat
    kut-marokaantje in de tram nog,
    (of valt dit onder discriminatie?)
    anyway,ik bel je zo….kussssssssss

  2. sjaal says:

    @ hmmm liefje, bel me!!!
    Bedoel je dat ventje dat ons zo beledigend toesprak toen we in tramlijn 9 spraken over het niet te miskennen succes van Wilders? Die jongen met zijn schoenen op de bank, die ons eerst van discriminatie beschuldigde en vervolgens vertelde geen discussie met ons aan te willen gaan? Deze reisgenoot die ons onder de ogen van een zwijgende tramconducteur intimideerde en vertelde over zijn vrienden die ons bij de volgende halte zouden opwachten?
    Dit is toch niet nieuwswaardig meer liefje? Dat is de dagelijkse praktijk.

  3. fred van der wal says:

    Ja, dat is Amsterdam
    de stad van mijn jeugd
    nu de helft van de inwoners niet Westerse of Westerse allochtonen
    en gezellig dat het zou worden zei de pvda in de jaren 70
    ergernis bekruipt mij als ik even aan haal de woorden van Joop den Uyl over de Bijlmermeer jaren 70:
    Eeens zullen hier de nachtegalen zingen
    ja hoor
    de pistoolschoten klinken in dat ghetto
    Nedreland Klein Kolereland daar aan de zee
    laat het maar onderlopen
    heeft Matthieu Coumans weer een slapeloze nacht
    de arme schat
    om te zoenen toch?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s