De belijder

18 september.
heilige jozef van cupertino, belijder.
deze nederige en heilige minderbroeder te cupertino geboren schitterde geenszins uit door talenten en geleerdheid. nochtans god verlichtte hem op bovennatuurlijke wijze en hij werd de raadsman van grooten en machtigen, van geestelijken en leeken, die hem raadpleegden in al hunne moeilijkheden. deze hemelsche wijsheid en voorzichtigheid putte hij in zijn onophoudend gebed, zijne voortdurende versterving. vrijwillig bleef hij aan het kruis geklonken door zijn volslagen armoede zijn heldhaftige zelfverloochening, zijn maagdelijke zuiverheid. talrijk zijn de wonderen welke god door zijnen dienaar heeft uitgewerkt. de goede man stierf in 1664.
 
De strijd om de laptop is vandaag in alle heftigheid losgebarsten. Sinds gisteren heeft Sjaaldochter Miss Fab een eigen vkblog. Tot in de kleine uurtjes houdt ze alle reacties bij en des ochtends heeft ze al weer een nieuw blog klaar. Met een gemak waar ik u tegen zeg transformeert en transporteert ze foto´s  van formaat 1 naar formaat 2, van mobiel naar laptop naar vkblog. Het meiske is nu eindelijk naar bed. Misja en ik vermaken ons nog even bij kaarslicht met een sigaret, een glas prosecco, een glaasje rode wijn, een krant, een Sudokupuzzel, een biografie over Alexander de Grote, de muziek van Lou Donaldson en een laptop.

Na een vermoeiende week, Misja op afstand, een hoop onnodig gedoe nabij, troffen Mies en ik  elkaar gisteravond, even na zessen, op perron 2A, Amsterdam CS.  Een wekelijks terugkerend feest, ons weerzien. Vandaag was een dag van afzien. Na een lange start-up in de ochtend, lukte het ons (Misja, sjaaldochters F., Z. en J. en ik) om tegen half twee de benen te nemen richting het centrum. We bezochten de kringloopwinkel en oneindig veel schoenen- en kledingwinkels. Ongezien schafte ik, in afwezigheid van de meiden, enkele CD’s en boeken aan.  Tussendoor zaten ze (lag ik) op het terras op het dakterras op de zevende verdieping van de V&D. De kinderen zagen een vermeend ongeval op het Verwulft. Een agent op een mountainbike en een ambulancebroeder spraken rustig met elkaar, elk op een hoek van de Koningstraat. Er was in de verste verte geen slachtoffer te bekennen. Ex-s., de moeder van twee van de sjaaldochters, fietste ook nog voorbij en zwaaide, na aanhoudend schreeuwen van de kinderen richting dakterras. Er is altijd iets te doen in Haarlem.

Lieve mensen, het is te laat voor een vermoeid mens, laat staan voor twee. Wij wensen u een goede nacht.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2010-09 and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s