Gewicht

zaterdag, 18:40. het bureau onder de trap zit weer vol stof en gruis. er ligt piepschuim op de wenteltrap boven de pc. de mannen zijn vandaag weer flink opgeschoten. vader (54 jaar, snor, buikje, grijs kortgeknipt haar, spreekt een enkel woordje duits en heeft me nog geen een keer recht in de ogen gekeken) en de jongste zoon (een prachtige jongen van 21 jaar met hemelblauwe ogen, donkere wenkbrauwen, kortgeknipt haar en een gespierd lichaam) werken uitstekend samen.
de wekker van een reisklokje gaat voor de zoveelste keer af, ergens in een doos achter de bank. het ding houdt gelukkig na 30 seconden alarmeren vanzelf op.
Jomma (6) is patat en knackworst aan het eten bij een vriendinnetje dat zojuist haar A-diploma heeft behaald. Zajra (8) is met haar moeder naar de verjaardagen van haar opa en haar oom. Ik zit en wacht totdat ik  Jomma weer mag ophalen van het feest. Ik zat net met de heren in de bouwkeet aan de Poolse pivo. We hebben een Polski Sklep in de winkelstraat en ik acht het als mijn plicht om de heren in ieder geval een paar halve liters Red aan te bieden. Een kersendrankje. We praten over Polen. Frisheid, Schoonheid, Ruimte. Ik leg uit dat de zoon van een van onze grootste schrijvers op de vroege  Pinksterochtend onder met zijn fiets onder een auto is gereden en daags erna op de operatietafel is gestorven. Amsterdam is continu ellende met automobilisten. Laat ze toch in godsnaam integraal naar de hel rijden.

Wat een leven leven we toch.
Ik heb mezelf vandaag verleid tot het kopen van een grote voorraad gewichten en halters. De erfenis van een bodybuilder. Voor vijftig euro was ik de eigenaar van de hele santekraam. Ik heb de twee kratten vol gewichten, samen met de drie dwarsliggers meegenomen in de bakfiets. De lading ging niet in een keer mee. Ik moest dus een keer terug.
Toen ik de hele lading aan het uitladen was kwam Simon binnen, de jonge Pool. Hij keek verlekkerd naar alle ronde schijfjes op de grond. ‘Kopen?’ zei hij. ‘Nee, heb ik zelf net gekocht’, antwoordde ik hem. ‘Ah, jij niet verkopen?’

tja, het was wel veel. aan verkopen had ik geen zin. ‘in polen zijn de mensen heel breed en sterk, mijn broer traint met 180 kilo.’ zei de jongen. ‘ik heb last van astma, daarom geen brede borst, maar wel brede armen.’ hij liet zijn onderarmen zien. indrukwekkend. ik raakte ze even aan. keiharde spieren onder een strakke, jeugdige huid, geen storende, opgezette aderen. mooi.
‘de planken voor jouw huis zijn honderd kilo per balk.’
Ik pakte de zilvergekleurde schijfkes van 10, 5, 2,5 en 1 kilo in de blauwe boodschappenkrat die de vorige eigenaar voor mij had achtergelaten. Ik gaf er één halter bij.

 ‘Voor jou, gratis.’
Gelukkig aanvaardde de jongen de gift zonder omhaal.

20.00 uur. Het regent in Haarlem. Overal is water. Het dak is nog niet af en vader en zoon hebben blijkbaar weinig kaas gegeten van afdekken. Een stop is inmiddels gesprongen, in de keuken is het licht uit, in de voorkamer drupt het water langs het plafond omlaag, goddank net buiten het slaapgedeelte. De kinderen kijken naar te land, ter zee en in de lucht. De kittens schreeuwen om aandacht.
20.20. Het is tijd om de kinderen naar bed te doen. De regen drupt vastberaden door het trapgat binnen. Nog even en ook deze PC is in shock. Of ik.

Sjaal draait voor Chiel: Rachmaninoff plays Chopin

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2010-05 and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Gewicht

  1. Wattman says:

    Mooi verhaal! Geef die schijfjes toch aan die Pool, wat moet jij daar nou mee?… 😉
    Ik hoop dat je het nog leest en dat de stroom dus niet is uitgevallen!

  2. Smokey says:

    Genoten van je verhaal, muziek en de lekker losse schrijfstijl.
    Sjappo voor Sjaal.

  3. Rob Kruzdlo says:

    Wat een troep he als je het dak er af gooit. Veel sukses. A.b groet Rob

  4. trektocht says:

    Heerlijk, ik hoop dat vanmiddag in de kroeg het dak er ook vanaf gaat!

  5. sjaal says:

    @ Wattman, helaas…de modem had het inmiddels begeven op het moment dat jij je reactie openbaarde.
    @ Smokey, Dankjedank!! Na de waterschade van zaterdag en zondag beleven we een prachtige week. De mannen zijn al flink opgeschoten met het dak.
    @ Rob, Aiiiii, het is drama, vragen om problemen, maar…uiteindelijk zeg je toch ‘het is het waard geweest.’…houd ik mezelf voor. Na een problematisch weekend waarin ik het oude modem vaarwel moest zeggen (kortsluiting na waterschade), het water uit de voorkamer moest wegvegen en de PC heb moeten verplaatsen, is alles uiteindelijk toch weer goedgekomen. De kleine katjes leven nog, de kinderen lopen met me mee in de avond4daagse en het dak zit er vrijwel helemaal op. Wat een wil een mens nog meer?
    @ trektocht, het is uiteindelijk dus helemaal goedgekomen. Dak erop is op de een of andere manier toch prettiger!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s