blauwe lucht, zoete inval

zaterdagavond. 20.00 uur. ik mag weer even schrijven. een therapeutische bezigheid. ik zit in de logeerkamer, mijn domein vanaf het moment dat ex-s. en ik zijn gescheiden van tafel en bed. mijn huis en tuin zijn al ondergedompeld in de schaduw, de aangrenzende tuinen en woningen baden in de avondzon. in een van de tuinen wordt met vuur gewerkt, een buurtrokerij.
de kermis is weer in de stad. sjaaldochter fabel troggelt me wat geld af. ze is met haar vijftienjarige vriendin aan het slenteren tussen haar sigaretrokende, kauwgumkauwende leeftijdsgenootjes. ik heb fabel vijf euro meegegeven. vriendin t. doet het deze avond met vijftig.
de kermis op de haarlemse grote markt. ik ben er vanmiddag ook even overheengeweest met de kleine sjaaldochters. ik kreeg spontaan vier muntjes voor de kinderbotsauto’s in de hand gedrukt door een vader met haast en teveel geld. vervolgens heb ik de kinderen maar even hun gang laten gaan in een minisportwagen.  
even later wandelden we door een overdekte hindernisbaan. een ruimte met bewegende objecten waar je tussendoor, overheen of onderdoor moest kruipen.
na nog wat rond te hebben gekeken besloot ik dat we genoeg kermis hadden gezien. morgen weer een dag. 
bovendien was mijn portemonnee slecht gevuld.
ik drukte elk een suikerspin in de hand en vertrok snel in de bakfiets naar het station om de trein naar sjaaldochter fabel te pakken.
het zijn barre tijden. amsterdam centraal is nog steeds smerig, treinen rijden niet op tijd en de  mensen kijken me aan alsof ik een idioot ben. ja, er is tegenwoordig maar weinig voor nodig om de woede op je hals te halen.
een uur of wat later reed ik met drie kinderen in een trein terug naar haarlem. twee van hen spraken met me over hun medisch specialist. een oudere medepassagier keek me onderzoekend aan.
ik keek maar niet terug.een half uur later bood ik het gezelschap een verantwoord patatje met bij ‘t friethoes, een biologische frietbakker. (een zaakje van vier bij drie en een verkeerd gescharnierde deur die iedere nieuwkomer onvermijdelijk in aanraking brengt met een wachtende rug, bil of schoenzool. zelfgemaakte mayonaise, handgesneden patat, verantwoorde kalfskroket. men kan het zo gek niet bedenken of het wordt er geserveerd.)
ja, en vandaaruit trokken we maar weer naar huis.
————–
Het is inmiddels negen uur geweest. Sjaaldochter verkeert nog steeds met haar vriendin op de kermis en loopt in mijn nachtmerrie gearmd met een lange kauwgumkauwende sigaretrokende slungel, pet in het gegeleide haar en een helse blik in de gedrogeerde ogen….

21.45. Fabel is een kwartier geleden thuisgekomen en zit nu netjes voor de televisie. Om 22.00 uur stuur ik haar naar bed. Ik heb nu alleen nog maar mezelf om me zorgen over te maken.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2010-04 and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to blauwe lucht, zoete inval

  1. Jezzebel says:

    Ik moet om je lachen.
    oi, oi, oi, dat wordt nog wat met de sores om sjaaldochter.
    Je bent een heerlijke vader. 🙂
    .

  2. landheha says:

    Oudste een dochter, ja ja, het blijft leuk. Komop man, relax, vertrouw je eigen vlees en bloed een beetje.
    5 euro verkeerde zuinigheid. met ietsie meer geef je haar al meer onafhankelijkheid, meer vrijheid in haar keuzes voor de avond.

  3. R. Kruzdlo says:

    Eens met Jezzzz…Gr Robert

  4. Smokey says:

    Sjaal, een dikke aanbeveling voor je verhaal. Nog nooit gegeten, een bioologisch verantwoord patatje. Klinkt heerlijk.

  5. De Stripman says:

    Mooi verhaal ! Het is altijd wat met die kinderen…;o)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s