Zorgen

zaterdagmiddag. het is net vier uur geweest.
de zon schijnt, maar de wind waait frisse lucht de tuin in. ik heb het inmiddels te pakken. ik heb brandende pijn in mijn keel en een loopneus.
vanochtend vertrokken mijn kinderen met hun moeder aan het stuur naar ons vervallen huisje in een gelders bos. sindsdien weet ik even niet meer wat ik moet doen.
ik heb wat tijd doorgebracht in het centrum van haarlem, het terras van de v&d. een sigaret, een glas donkerbruin bier en een boek in de hand. de vita caesarum van suetonius, oftewel de keizers van rome, van caesar tot domitianus. commodus komt er helaas niet in voor. daarvoor moet men (o.a.) bij edward gibbon zijn.
En ik ben nog even langs de CD-winkel geweest. Daar verkochten ze me afgelopen week CD’s van Oscar Peterson in een kartonnen doosje met op de voorplaat het hoofd van  Dexter Gordon. In plaats van de vertrouwde saxofoonklanken van Mr. Round Midnight klonken de befaamde klanken van de Rachmaninov van de jazz. "Foutje van een stagiair", zei de vaste medewerker me. Uiteraard heb ik nu ook het terugbezorgde tiental CD’s van Peterson op de harde schijf van mijn PC staan. Achja.

"Van zijn moordenaars heeft bijna niemand hem langer dan drie jaar overleefd en bijna niemand van hen stierf een natuurlijke dood. Nadat ze allen veroordeeld waren, kwamen ze op verschillende manieren aan hun einde, de een door schipbreuk, de ander in het gevecht. Sommigen benamen zich het leven met dezelfde dolk als waarmee ze zich aan Caesar hadden vergrepen." Dus.

Ik heb gisteravond met een onbekende vrouw (een vriendin van een vriendin) doorgebracht in een Indisch restaurant aan de Groenmarkt te Haarlem. Sjaal op zoek naar liefde.
Ik was een drietal uren in gesprek met een 41-jarige vrouw die erg aantrekkelijk sprak. Haar ogen (twee wijde pupillen in twee prachtige lichtblauwe irissen) straalden en waren telkens op zoek naar mijn lippen. Ik bekeek de hare. Welgevormd. Niks meer aan doen, behalve ze kussen wellicht…
Om 22.00 uur vertrokken we beiden huiswaarts om te chillen; de viering van het ego.

Ben ik nu blij, zo’n weekend zonder kinderen? Als sjaaldochter Z. (8) vanuit de auto zegt: "toe papa kom mee", dan zwicht ik bijna. Als ik denk aan meegaan word ik ook niet blij. Ik heb twee weekends achtereen in mijn eentje met de kinderen doorgebracht. Nu is mama aan de beurt. Toch?

Papa zit op het terras met een boek over Romeinse keizers en mama verblijft elders.

Waar is de kat eigenlijk?

Sjaal presenteert: Edward Sharpe & The Magnetic Zeros:
 
">

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2010-04 and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to Zorgen

  1. dianne says:

    I know, het is altijd wennen dat loslaten
    en weer durven genieten zonder bijbehorend en onvermijdelijk gevoel van gemis en tekortschieten
    maar die ruimte komt net zoals het prettige gevoel van even niks hoeven. Tijd voor jezelf.
    ik heb dit toch heel graag gelezen in je bijzondere manier van schrijven
    en Edward Sharpe & The Magnetic Zeros: mán, ik ben verkocht! wat heerlijk was dat.

  2. Smokey says:

    Met grote opmerkzaamheid geschreven, je overpeinzingen. Fijne muziek! Kende deze groep niet…
    Heb de favo ook opgemerkt.
    Dank en groetS

  3. Jezzebel says:

    Wat heerlijk man.
    Nu niet piepen hoor.
    Het zonnetje schijnt,
    je hebt heerlijke muziek (ook al extra cadeautje)
    een lekker boek
    en een pot bier.
    Wanneer komen ze terug?
    Wedden dat je dan naar dit moment verlangt?
    .

  4. Robert Kruzdlo says:

    Graag gelezen en aanbevolen groet
    Robert

  5. suiker says:

    net of je alles opnieuw moet leren doen. Graag gelezen

  6. sjaal says:

    @ Diane, ja….tijd voor jezelf is zóó belangrijk. Onontbeerlijk.
    @ Dankdank Smokey!,
    @ Jezz, welaan…morgen zijn ze er weer, aan het einde van de middag.
    Ja, dan verlang ik alleen maar naar meer van nu….ik weet het!
    @ Robert, dank!! en groet
    @ suiker, iedere dag opnieuw, zoals de stagiair, dank!

  7. Joostx says:

    Sjaal, aansprekend blog, je beleving prachtig voelbaar gemaakt.
    Mooie club mensen die hier muziek maken.
    Groet je.

  8. Rene Scheffer says:

    Mooi neergezet. Kinderen missen, maar wel een mooie dame en chillen….?
    Heet dat tegenwoordig chillen? Maar het gemis van de kinderen lijkt uiteindelijk toch zwaarder te wegen.

  9. misja says:

    prachtig geschreven! zeer aanbevolen!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s