In weer en wind

13 februari. een nieuwe koude dag. al in de vroege ochtend lopen de kleine, verrukkelijke (net 6) en ik door het schemerige haarlem naar de turfmarkt om daar de eerstvolgende bus naar het station te nemen. we wachten vijf minuten in een koud bushokje alvorens de vrachtwagen verschijnt. ik check in en dochterlief stempelt af voor een rit naar zandvoort. op centraal stappen we over op een bus die om 8.18 richting kust vertrekt. de laatste in de rij gaat proefzwemmen voor haar a-diploma. iedere donderdagmiddag heeft ze geoefend in een verwarmd zwembad in een 17e-eeuws pand aan het spaarne (heel toepasselijk het spaarnehuys genoemd) en nu mag ze op de te vroege zaterdagochtend in het subtropisch zwemparadijs van sporthuis centrum zandvoort haar zwemkunsten vertonen. als ze het goed genoeg doet mag ze over twee weken weer. dan ontvangt ze meteen haar eerste zwemdiploma. enfin, terug krijgen we de onvermijdelijke lift van mensen die het toch wel zielig vinden dat vader en dochter dat hele eind terug in de bus moeten zitten.
Mijn hele leven krijg ik al een lift van mensen die medelijden met mij hebben.

De rest van de dag wordt voortgezet in koude. Kleine verrukkelijke blijft spelen bij haar zwemvriendin en klasgenote M. Twee uur later haal ik haar met de fiets op. Vervolgens nemen we de trein naar Amsterdam. Station Muiderpoort eruit, richting Sjaaldochter F. Een klein uur later nemen we de trein terug. Een half uur daarna slenteren we door de koude Grote Houtstraat op zoek naar een cadeau voor Ex-s, die morgen jarig is. Uiteindelijk lopen we in dezelfde straat door de Albert Heijn langs de afdeling bier en chips om tenslotte verkleumd en in de leegheid van het moment de barre terugtocht te aanvaarden.
De sneeuw is weg en de striemende wind heeft vrij spel over de kades langs het Spaarne. Ik verblijf diep in gedachten en fiets met een vracht kinderen door het land waar mijn ouders zo trots op zijn.
Ver voorbij Doel en Begrip ligt het land Acceptatie.
Aan de brugleuning hangt een stukgetrapt verkiezingsbord, een affiche van D66. D en 66 wapperen onafhankelijk van elkaar in de wind. En ik aanschouw dit staaltje van vergankelijkheid. Tot stof zult gij wederkeren.

Sjaal draait:Carolina Chocolate Drops: Hit Em Up Style (Live in Kent, 2007)

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2010-02 and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to In weer en wind

  1. Jezzebel says:

    Wow, mooi opgeschreven.
    Heeft Kleine verrukkelijke haar diploma gehaald?
    God, wat was het guur vandaag.
    Ik reisde de andere kant op naar Haarlem.
    .

  2. sjaal says:

    @ Ha Jezz, (bloos), dank hoor!!!
    nee, vandaag was de generale repetitie…nog twee weken wachten, dan is het voor het echt. Maar vermoedelijk levert dat geen problemen meer op!

  3. Noud says:

    Maar jezz heeft wel gelijk, de schoonheid van de gewone dag. Groet ik u.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s