Op reis met sjaal

ik lees een boek. jawel, een boek. en er steekt een bladwijzer in. een geboortekaart. de tweede van ex-a. het kind had eigenlijk van mij moeten zijn. want we hielden van elkaar.
ex-a.
Mooi meisje. Mooi en gemankeerd. We hadden altijd ruzie met elkaar. Zij had ruzie met de mensheid, ze werd een jaar lang opgenomen en leerde uiteindelijk de wereld kennen zoals de behandelaars hem haar wilden leren kennen.

Ik heb nooit iemand beter begrepen dan ex-A voordat ze behandeld werd.

Maar goed, nu is er het boek. Met Carel Vosmaer op reis. En het geboortekaartje steekt  ergens tussen bladzijde 83 en vierentachtig. Haar nakomeling draagt vrijwel mijn naam.
Hij is een dag na mij geboren.
In een ander jaar.
Dat wel.

"Zo dikwijls heb ik erop gewezen, op die betreurenswaardige gewoonte, om wat uitsteekt te knotten, wat zijwaarts gaat weer in ‘t oude karrespoor te schuiven, wat vlucht wil nemen uit te te lachen, wat anders wil zijn eeuwig het zelfde te willen houden, en wat er in slaagt zich tot een nieuwe weg te banen, of dood te zwijgen of verdacht te maken. Dit is volstrekt niet alleen op de kunst en de letteren van toepassing, maar op elk gebied.’ (Vosmaer, De Nederlandsche Spectator, 1874, p. 407).

En ik lees dat en denk: ‘ja. Het is nu niet anders. Ze zijn je liever kwijt dan rijk, sjaal.’ En het klinkt allemaal vrij pathetisch zo, spreek me tegen als je wil.

Leer mij de kinderen kennen die zich in dat karrespoor willen laten schuiven. 

Ik heb vanavond met de kinderen naar de Sound of Music gekeken.
Ik heb het verhaal en de liederen vertaald, en mijn emoties over de nazi’s, in al hun rauwheid, niet voor me gehouden.
Want ze zijn nog onder ons.
Nog elke dag worden we getart.

Door het volk dat ons niet kent. Ons niet wil kennen.
En wij vluchten maar voor dat volk.
Die lelijke wezens die ons niet willen leren kennen.

Ik snijd ze met groot genoegen hun ademhalingsorgaan door.
Mijn god, laat me alsjeblieft één etmaal straffeloos zijn.

De nacht erna breng ik met veel plezier door met Laura Gibson.

Sjaal draait: Laura Gibson: Spirited

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2009-12 and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Op reis met sjaal

  1. Jezzebel says:

    Oeh je zegt heel veel tegelijkertijd.
    In feite allemaal een blog waard.
    Ik hou het even bij zij die afwijken van het gewone karrespoor.
    Dat zijn kunstenaars Sjaal.
    Schrijvers, schilders, zwervers, helderzienden, ruziemakers, zieners en visionairs.
    Ik had het er met mijn mooie denkende vriendin wel eens over.
    Als we heel vroeg in de ochtend naar zee gingen
    en honderden oudjes precies hetzelfde idee hadden.
    Dan zei ze: ‘Ja, ze houden van nieuw, een nieuw begin, grenzen open.’
    Zij zoals ik, zoal jij.
    .

  2. sjaal says:

    @ Ah lieve Jezz,
    nog lang niet klaar, maar wel een waardevolle reactie van jou.
    Ben blij met je, en met je mooie denkende vriendin.
    Dankjedank.
    Trusten, het is genoeg voor vanavond.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s