Dag 4 en 5: Vrouw

na een roerige periode gaat sjaal op reis naar firenze (florence).
sjaal doet de komende dagen verslag van zijn voetreis door de stad. een verdwaaltocht zonder plattegrond, zonder toeristiek.
de stad in al zijn schoonheid, gratie en hartstocht door de ogen van een naar liefde hunkerende ziel.

En plots zit ik op dag 4. De helft voorbij. Om 9 uur verlaat ik de Amerikanen en de Fransman, om in ieder geval de eerste twee nooit weer te zien. Om half tien sta ik in de rij voor het Uffize, dat je toch gezien moet hebben als je in Firenze bent geweest (ach, dat heilige moeten is niets voor mij, maar dit museum interesseert me gewoon, punt). Een uur later sta ik nog in de rij en een half uur daarna mag ik naar binnen. Condoom zit vandaag in de portemonnee. Nu blijft de detector steken bij enkele muntjes. Ik mag naar binnen. Wat ik zie is niet onder woorden te brengen. Daar begin ik dus ook maar niet aan. Het is zoveel meer dan ik kan bevatten. Caravaggio heeft me nooit zo kunnen boeien, maar hier daalt de schoonheid van zijn werk eindelijk op mij neer. Ik weet dat ik hier weer zal komen.
De rest van de dag lijkt op de vorige. Verdwalen. Nog steeds zoeken. Ik heb geen kaart, geen boek. Alles wat ik ontvang gooi ik weg. Firenze ervaren zonder gids. Omdat ik het zo wil. Er zijn mussen op een stoel die uit mijn hand eten, er is veel wind vandaag en alles waait weg. Uiteindelijk bereik ik zo rond 16.30 uitgeput de herberg. De bedden van de Amerikanen zijn geruimd. Ik zie een bikini met tijgerprint in de raamopening hangen op een roze badlaken. Vrouw! Zou ze met haar partner zijn of met een vriendin? Ach, ik hoop nergens meer op.

Dag 5: ze was met een vriendin en ook weer niet. Ik werd vanochtend naast een vrouw wakker. Een meisje. Een studente (lerarenopleiding Oxford) Engels uit Praag in Firenze. Terwijl ik met mezelf door de stad slenterde liep zij met vriendin Maria en Max door Firenze. Totdat Max een Franse vriendin opdook en Maria een studiegenoot uit Oxford. Vrouw ging dus alleen richting herberg om 2.00 uur ‘s nachts. Deur dicht. Van binnenuit. Ze belde, klopte, ramde op de deur totdat ze per telefoon iemand wist te bereiken in de herberg. Uiteindelijk belandde ze toch in bed. Ik had de nacht alleen met haar doorgebracht zonder dat ik het wist.  We maakten in de vroege ochtend kennis. Ze vertelde over haar en ik over mij. Ik wilde nog veel meer en zij ook. We wisselden emailadressen uit en ondertussen wachtten we op Maria die er nog steeds niet was. De trein zou driekwartier later vertrekken. Stress. Uiteindelijk kwam het toch nog goed. Maria arriveerde, maakte kennis met me en had in twee tellen haar tas gepakt. We namen afscheid en ik deelde kussen met Vrouw. God, had ik dan toch nog drie kussen te pakken in Firenze.
Geen one night stand. In Haarlem zouden we elkaar in september weerzien.  Gitzwarte ogen, lang dik donker haar, hmmmmm.

Gisteravond ontmoette ik Marco. Een homo uit Firenze. We zaten beiden alleen aan een tafeltje aan het terras. toen de serveerster mij een schaal met broodjes tonijnsalade, tomaat en olijven voorzette sprak ik hem aan. Ik stelde me aan de jongen voor en bood hem brood en beleg aan. Beiden zaten we aan de Chianti. Hij vertelde me over zijn studie en zijn privésituatie (inwonend bij ouders). Waarschijnlijk nog niet uit de kast. Op zoek naar avontuur op het terras. Hij kreeg mij. Geen liefde. Wel avontuur. We spraken over de dancing die geen dancing is. Pisa, waar ik zeker heen zou moeten gaan. Ik vertelde hem over Amsterdam en Haarlem. De zon ging onder bij de Ponte Vecchio. Even de suggestie van romantiek. Bij het afscheid zette hij zijn bril af. Een mooie jongen. Hij rekende af en liep even later langs om me gedag te zwaaien. Lief.

Van het terras wandelde ik nog even naar het terras aan de rivier. De baas zat op de ballustrade en de aardige jongen stond deze keer achter de bar. Ik ontving een fles Moretti (zonder plastic bekertjes). De baas wierp een vernietigende blik naar de barjongen, die op zijn beurt nonchalant zijn schouders omhoog trok. Gelukt!
Ook de tweede fles kreeg ik op een onbewaakt moment los en daarna begon ik weer te dansen. Weer alleen in het zand. Wolkjes. Aangeschoten belandde ik drie uur voor Vrouw in bed.
De ochtend van dag 5. Ik had een sterke aandrang om het station nu toch eens in één keer te vinden. Het lukte me wéér niet!
Deze keer dwaalde ik langer dan de keren hiervoor. Mijn gevoel voor richting is definitief kaput. Ik bereikte een park, een MCDonalds- waar ik eigenlijk alleen heen ging om te ontlasten, maar de WC was defect- een park met een standbeeld.
Wat ik ook trof, geen station. Wel een mevrouw met hond die een sigaret aan me vroeg. Ik constateerde dat de markthal gesloten was. Tja, zondag.
Wel negers met horloges, pakistani met producten van allerlei aard, tekeningen die niet verkopen, mini-Smarts die in schoenendozen reden en automatisch de deuren openden en telescoopachtigeachtige constructies. Toeristiek. En als de carabinieri voorbij struinden liepen ze hard weg -om twee minuten later terug te kunnen komen. Italiaanse komedie.
Enfin, vandaag dus weer veel gelopen. Pijn in mijn rug, het nationaal museum  bezichtigd met veel objecten die ik niets aan vond (en vindt). Weer veel blikken gewisseld, ook met  een boekenverkoper die het nodig vond me zolang aan te kijken tot ik zou wegkijken. Ik keek niet weg, hij wel. Ik blies een wolkje rook in zijn gezicht.

Er is nog steeds adrenaline. Het beweegt in me.

Sjaal draait: AA Bondy Black Rain

filmpje:

http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=1546555&server=vimeo.com&show_title=1&show_byline=1&show_portrait=0&color=&fullscreen=1

Backstage Sessions : AA Bondy – Black Rain, Black Rain from Hard to Find a Friend on Vimeo.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2009-07 and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Dag 4 en 5: Vrouw

  1. roos says:

    hoewel ik er ooit een paar dagen ben geweest heb ik het nooit zo ervaren als jij…reden genoeg om toch maar weer eens terug te gaan!

  2. Marjelle says:

    De manier om een stad te bekijken, Sjaal, zonder kaart en dan maar zien waar je uitkomt, dat vind ik het leukste & ik krijg ook zin in Italië als ik jou lees. 😉

  3. Jezzebel says:

    Erg mooi verhaal Sjaal.
    Heb je dat condoom nu wel of niet gebruikt? 🙂

  4. Roland Danckaert says:

    Prachtig Firenze… Italië vind ik het mooiste land van Europa. Spanje het leukste…

  5. koek says:

    what the fuck sjaalmans
    new york?
    als ik dit lees wil ik naar italie!
    en de wijn will be on me….
    met mooie homo’s en hittepetitjes die je in je bed ontmoet….

  6. sjaal says:

    @ Roos, Marjelle: echt, twijfel niet langer: gaan!!!
    @ Jezz. Het ding zit nog steeds in een verkreukeld stukje folie in mijn portemonnee (zucht).
    @ Roland, Spanje is inderdaad errug leuk.
    @ Koek, ga met me mee naar Venetië.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s