Avondland

het is avond en het is nog steeds warm.
midden op de dag fietste ik tegen de wind in van amsterdam naar haarlem, een onweersbui tegemoet.
Ik zag mensen schuilen onder het knooppunt Rotte-polderplein. En ik fietste door, zeiknat en onder de toorn van de god die mij uiteindelijk het meest lief is.

Want ik moest om 13:45 thuis zijn. Dacht ik.
De regen striemde in mijn gezicht en ik zag in vlagen een leeg fietspad.
Ik kwam inderdaad, maar buiten alle adem, om 13:45 thuis.
Het was niet nodig. Ik leg niet uit waarom.
Ik was thuis en had een zorgplicht.
Ik plukte een droog uur later J. bij mijn naamgenote vandaan en besloot op te gaan in een roes van gelatenheid en verdrongen razernij.
Met een gevulde zak etenswaar trokken de dochters en papa naar turnen. Daar trof ik de geliefde van ex-s, kortweg A.,  en nomade M.
Op het Leidsepleintje. In Haarlem. Zaten vandaag twee moeders en een vrouw. Complex met elkaar verbonden. Nomade M. en ik wisselden blikken uit en verklaarden, dusdanig, elkaar de platonische liefde.
En met A. sprak ik vooral over meer en beter. Met of zonder haar geliefde, mijn ex-s. Merkwaardig. En vooral niet voor het lijstje, maar wel bijzonder.
Ik opende een halve liter zwaar bier.
In Haarlem zaten twee moeders en een man, die geen vader meer wil zijn. Maar wel een minnaar.
Ik zag de lucht, de nevel bovenin.

"De dood is veel dichterbij dan je denkt." zegt hij. Dat vervelende mannetje daar in mijn bovenkamer dat altijd alles in de war schopt. "De dood is manifest", zeg ik.
De tweelingbroer van mijn moeder is er ook al niet meer. Hij was misschien meer vader dan mijn vader, hoewel ik hem niet zo vaak heb ontmoet. Vader is er nog wel, hij is er niet meer.

"De dood doet zijn ronde in het avondland.
De liefde wordt er uitgeblust met vochtig zand."

Ik zie het mannetje aan en schudt meewarig en strijk met mijn hand door mijn haar (teken dat ik onzeker ben).

Ik zie de lucht, de nevel bovenin. De damiaatjes klinken en er staat een halfgevuld glas bier naast me op een terrastafel.

"Je bent verliefd hè, lul" zegt iemand naast me.
"Zou zomaar kunnen", spreek ik achteloos terug.

Morgen is alles anders.

Sjaal draait: Fleet Foxes: Blue Spotted Tail (live on BBC6)

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2009-07 and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Avondland

  1. Martin Broek says:

    Mooi persoonlijk blog
    van een vader en minaar
    en over dood en leven en
    muziekuitvoeringen en
    ophalen en regen en
    gewoon een leven.

  2. Jezzebel says:

    Ah, maar dat is midden in de misère je weg vinden.
    Liefde overwint alles.
    Laat die gedachten maar varen.
    Hobbelen en stommelen op de wervelende zee.
    Komt goed hoor, met een biertje en lieve vrienden.
    Zielen waarmee je kunt delen.

  3. Isis Nedloni says:

    Schone mijmeringen over liefde, leven , kinderen en nog meer moois.
    Zonder liefde geen leven…enjoy it!
    Vriendelijke blog groet!

  4. R. Kruzdlo says:

    Het is avond en het is nog steeds warm
    Na 2 X het…, kan ik ook niets meer zeggen… .
    Het was mijn antwoord voor deze keer..

  5. Appelvrouw says:

    "Morgen is alles anders"
    En nu is het morgen. Maar niet zo heel erg anders.

  6. Marjelle says:

    ‘Morgen is alles anders’
    (En zie nu dat mijn bovenbuurvrouw dat ook heeft staan, maar laat het zo. ;))

  7. Joostx says:

    Hi Sjaal, graag gelezen;
    ventilator nog aan,
    warme groet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s