Terug


Vanochtend ging de wekker om 6.45. Een onmogelijke tijd. Ik wilde eigenlijk helemaal niet opstaan. Na een slapeloze nacht in het logeerbed met drie dekens en te dikke kussens wilde ik alleen nog maar slapen. Ik lag in de logeerkamer, of de logeer lag in mij. Maar de kinderen moesten naar school, dus ik uit bed.

Ik ken een meisje dat niet wakker werd van de wekkerradio.  In haar slaap lag ze tegen me aan en wist ze me altijd wel te bewegen het apparaat uit te schakelen.
Een piepje, een kraakje, de brommer van de krantenbezorger…het kleinste geluid en ik ben al wakker.

Kinderen het bed uit, aankleden, boterham met gesmolten kaas, (zelf) zware koffie drinken, een beschuit. Een routineklus.

Routine kan dodelijk zijn.

Even later gaan we op de fiets. Ik met J. achterop, Z. op haar eigen fiets.

Nog even later fiets ik door Amsterdam. Ik ontwaar een rookpluim ergens boven de Cruquiuskade, niet ver van de school van mijn kind. Ach, nee, het is vast ergens anders.

Even later arriveer ik op mijn werk. At5: een slijterij is in rook opgegaan. Een slijterij.
De rookontwikkeling maakt dat mijn collega’s klagen over een vervelende geur. Een enkeling klaagt ook over hoofdpijn. Instructie van de brandweer: doe ramen dicht en stop de luchttoevoer. Ik kijk even later naar buiten en zie dat de brandweer de brand heeft overmeesterd. De rookpluim is verdwenen en Amsterdam is terug van weggeweest. Een herboren stad. Vijf minuten later gaan de ramen weer open.

Routine kan dodelijk zijn.

De dag is voorbij en ik fiets naar huis. Even later: Nieuwekerksplein, Haarlem. Ik bevind me in een huiskamer in een zeventiende-eeuws huis, een bedstee, een schouw,  mijn kind. Alleen. Een moeder met azuurblauwe ogen. Mooi.
Ik haal mijn kind en koester de sfeer.

Een slijterij is in rook opgegaan.
Maar dat was in een andere wereld. In een andere tijd.

Sjaal draait: Nina Nastasia: Settling Song

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2009-06 and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Terug

  1. Jezzebel says:

    Weet je wat ik erg mooi van deze bijdragen vind?
    Je laat in woord en beeld steeds meer van jezelf zien.
    Prachtig, hoe moeilijk misschien ook, proces.

  2. Marjelle says:

    Een onmogelijke tijd, Sjaal.
    Ik kan me voorstellen -door alles- dat je op een gegeven moment alleen nog maar wilt slapen. Rust.
    Hoop dat je vannacht als een roos hebt kunnen slapen, of een blok, ook goed. 😉

  3. kruzdlo says:

    Waar ging de wekker heen?

  4. Joostx says:

    Een slijterij in rook op;
    klinkt als mijn verslaving.
    Wie weet binnenkort.
    Groet je man.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s