Hoe gaat het nu met je?

Wederom een dag verder. De tweede avond van de avondvierdaagse hing als een zwaard van Damocles  boven mijn hoofd. Ik geloof alleen het mijne, want de rest van mijn omgeving had er goddank geen last van.

Ik heb vanochtend een gesprek gehad met een Haarlemse plantoetser over onze geplande dakopbouw. In dit soort gesprekken kan ik mijn medeleven met mijn gesprekspartner niet voor me houden (je zou maar met een onbenullig figuur als sjaal een gesprek over een dakopbouw op gang moeten houden) en ik dwaalde bij het minste of geringste af met opmerkingen over de wand, mijn werk, zijn werk, de inrichting van de balie…). Toch stonden we na een kwartier al weer buiten de spreekkamer. Ik kreeg zelfs een hand en er werd een vervolgafspraak- weliswaar niet met de plantoetser, maar toch- gemaakt. Een dakopbouw. Eigenlijk wil ik helemaal geen dakopbouw. Ik wil meteen een ander huis. Ik wil wel meer.

Goed, een kleine tien minuten later was er de sportschool, waar op de woensdagochtend eigenlijk alleen maar vrouwen van middelbare leeftijd aanwezig zijn. Een van hen waagde het te kreunen en te steunen in mijn directe omgeving. De vrouw, een slavische van tegen de zestig,  was zichtbaar in de war en wist meermalen met succes een beroep te doen op de rustige sportlerares, een Somalische vrouw van een jaar of veertig. De ene keer was het haar been, de andere keer ging het om het gewicht, in alle gevallen ging het om aandacht. Ik ken dat soort mensen. Wil er niks meer mee te maken hebben.
Daarna ging ik na een korte douche voor de vijfde keer deze maand naar de stad om nieuwe kleren te kopen. Ik ben sinds de scheiding met sjaalvrouw bijzonder ijdel geworden. Ik ben nu halverwege een compleet nieuwe garderobe.

Ik stond al om 12.05 op het schoolplein. Ik nam behalve mijn eigen kinderen een lief vriendinnetje mee.
Kinderen dansten en stoeiden met elkaar en de kat, tussendoor kon ik nog een uurtje slapen op de logeerkamer, en om 16:00 uur was het al weer etenstijd. De avondvierdaagse. Ik had ook een half uur later kunnen eten, maar ik houd van AF. 
Vijf minuten te vroeg wachten in de regen is me liever dan in de eerste zonnestralen een minuut te laat komen.

Deze keer kreeg ik een A4tje met de route van een van de organisatoren. Wat haar bezielde weet ik niet. Zelfs in een plaats als Vijfhuizen raak ik de weg nog kwijt.
Het ging redelijk goed, totdat ik met de moeder van L. in gesprek raakte. In de Hout  raakte ik het spoor bijster, een moeder begon een leuk gesprek op een kruispunt waar we beiden onze kinderen lieten plassen en plots was de weg zoek.
We liepen, maar ik liep meer achter anderen aan, dan zij achter mij. We liepen een snel traject. Ik geloof dat men -de meelopers- daar niet zo rouwig om was. Het is ook wel eens leuk om vóór 20.00 uur thuis te komen, niet?

19.45 nog even niet zo’n leuk gesprek met sjaalvrouw, die ik toch moest storen tijdens haar idylle met A. (een praktische vraag, een complex antwoord, een emotioneel weerwoord…zoals dat gaat bij gescheiden mensen). Ik bracht de kinderen met een hoop gemopper (mijnerzijds) naar bed. Ik ben slecht in scheiden, maakt niet uit in welk opzicht.

21:55. Gelukkig ook deze dag weer doorgekomen. Morgen een derde dag avond4daagse (ik heb dit fenomeen vandaag aan een Engelstalige vriendin geprobeerd uit te leggen…ik vraag me af of het is gelukt). Er wacht ons regen zei de pessimist.
Vrijdag schijnt vast de zon.

Goed, genoeg over mij.
Hoe ging het met jou vandaag?

Sjaal draait:Vic Chestnutt- Never Alone.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2009-06 and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Hoe gaat het nu met je?

  1. marijke says:

    met mij gaat het goed
    geen scheiding
    geen avondvierdaagse
    dus kan de regen rustig in bakken naar beneden komen
    waarschijnlijk vrijdag ook
    maar altijd komen er andere tijden

  2. Jezzebel says:

    Vandaag weer een nieuwe dag, gelukkig.

  3. Marjelle says:

    Ben ook niet zo goed in scheiden, Sjaal.
    Ik probeer tegenwoordig de weg te vinden met Google-maps, zo kom je nog eens ergens (aan). 😉
    Over mijn dag van gisteren zal ik het maar niet hebben, ik heb hem al bijna uit m’n hoofd gezet.
    Fijn dat ik nu muziek kan luisteren en tegelijk kan lezen.

  4. Mo says:

    Hoe het met mij gaat? Nou….al een paar weken behoorlijk kut eigenlijk. Het enige lichtpuntje (zeg maar gerust lichtpunt) is dat ik zondag voor een week naar Rome ga met zes oude klasgenoten. Mijn vakantie is vanmiddag om vier uur begonnen!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s