Duister werk

fotoeindelijk heeft een journalist van een dagblad me benaderd voor een interview over mijn dichtwerkje kämpatorp, u weet wel, de gelegenheidsbundel. na een interview met de wijkkrant bleef het lange tijd stil. van de week heeft ook de bibliotheek besteld. ze willen in het najaar ‘iets’ gaan doen met haarlemsche schrijvers en ik ben een haarlemsche schrijver, dus ik doe op de valreep mee.

En het leven draait door (jazeker). Ik sta op het punt om een pak melk te kopen.

Vanmiddag de halve klas over de vloer gehad. Ik voelde me redelijk beroerd (verkoudheid, gesnotter, koortsaanvallen, u kent het wel) dus ik legde mezelf op de logeerkamer, die zich in ons huis op de eerste verdieping bevindt, te rusten. Toen ik even beneden kwam stonden er een stuk of wat kaarsen aan. Het jongetje in het gezelschap was met lucifers aan het rotzooien en had na een flink aantal vruchteloze pogingen (getuige het grote aantal halfopgebrande lucifers) toch nog wat aan het branden gekregen. Ik ging weer naar boven. Een kwartier later kwam ik weer beneden. Brandlucht. In de wasbak trof ik kaarsvet en wat zwartgeblakerde velletjes papier.
Ik ben niet zo van de tucht, maar dit ging me toch te ver. Gelukkig was het rotjong inmiddels weg.

Er was nog een heel net meisje waarvan ik later ontdekte dat ze pas vier was. Het kind was met mijn jongste J. de straat over gegaan, de speeltuin in. Ik ging op de bank een krant zitten lezen totdat plots het kind voor de deuropening stond, op haar blote maillot. Jurkje weg. Juist op het moment dat ik het meisje wilde binnenhalen om haar te behoeden voor een reprimande van deze of gene voorbijganger stond haar moeder voor de deur. Met de jurk.
Ach, maillots slijten zo snel.
Moeder moest nog iets halen bij de winkel omdat deze spoedig zou sluiten (het was pas 16:15). En ik voelde me onbehaaglijk.
Spreken over mijn verkoudheid leek me op dat moment minder relevant.
Zo’n dag is toch ook zo voorbij.
Ik heb inmiddels de sporen van de speelpartij zo veel mogelijk proberen weg te wissen voor S.

Maar goed, ik hang nu op. Moet nog een pak melk halen.
De overgebleven kinderen heb ik net te bed gelegd. Ze zoeken het maar uit met mekaar.

Haal ik meteen nog even een krat bier.
doeiiiiii

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2009-03. Bookmark the permalink.

2 Responses to Duister werk

  1. christinA (bekend IP) says:

    Kinderen kunnen soms situaties creëren waarvan je denkt: tja.

  2. sjaal says:

    @ ja, en dan zijn ze pas 6 of 7.
    Het voelt altijd goed als ze met een ander mee zijn. Er gebeurt weer eens wat met je kind en je kunt tegen de schuldbewuste ouders zeggen: "geeft niet, had mij ook kunnen overkomen."

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s