Parijs- Gare du Mort

foto(verslag van vijf dagen parijs met mijn elfjarige dochter f., een mp3-speler, een nintendo en 30 euro beltegoed)

proloog/ epiloog:

27 februari 2009 , terug naar huis: Thalys, Parijs 12:40.

Na de voorsteden het glooiende landschap. Het is wederom Brussels weer. F. luistert MP3
en ik heb weer een dubbelgevouwen stapel papier voor mijn neus. De ochtend stelde niets voor. We hebben bijna twee uur gewacht op Gare du Nord. Weer een soldaat -zwarte baret- met mitrailleur. Ik fantaseer dat ik hem vanachter op zijn hoofd sla en dat hij als reactie wild om zich heen begint te schieten. Ra-ta-ta-ta-ta, het geluid van de vooruitgang. Malle- zich in ranzige hotels voortplantende- jongens met een wapen. De kindsoldaten van Parijs.

Verder ook hier zigeunermeisjes met briefjes. Thomas wist me gisteren te vertellen dat de Roma en de Pakistani hier op pad worden gestuurd door maffiaheren. Ik vraag me af wat ze er mee opschieten. Geen van de meisjes heb ik kunnen betrappen op succes. De rozenverkopers evenmin.

12:50. Opvallend hoeveel conducteurs deze trein telt. Mist, hekken en electriciteitsmasten bepalen het landschap. Somber vakantieland. In mijn rugzak draag ik, behalve de kleren van F. en mij, twee flessen Fischer die we vanochtend in de buurtsuper hebben gehaald. Twee maal 65 cl 6 % vol. Dat is toch 10 cl en 2 % alc. per fles minder dan de flessen Chouffe die ik vorige week uit Brugge heb meegenomen. Een eerste stap richting ontnuchtering. Daarnaast een fles water en een stokbrood, een pak koekjes, popcorn (overgebleven van de heenreis).

F. zit zich stierlijk te vervelen en ook ik kan me maar moeilijk ergens toe zetten. Verveling is aanstekelijk en doet verlangen naar bevrediging van verborgen lusten. De te dure bar in de treintuig 14 doet goede zaken. F. wil ook wat, maar ik houd mijn poot stijf. De verspilling blijft beperkt tot Parijs. Over enige minuten arriveren we in Brussel-zuid. Vandaar gaat de trein een versnelling lager verder.

Da Costa bleef gesloten deze week en Aart van der Leeuw laat zich traag lezen:
"Als het bloed gaat rijpen en de zinnen bloesem dragen zijn wij allen vol van eindeloze dwaasheid." Nu geen zin in.

13:20 Anvers. Ik denk terug aan gisteravond. Een filmploeg stond voor de ingang van ons hotel. Iemand roept "Action" en een acteur rent de helling af. Een verlegen jongeman vraagt ons even te blijven staan. Twee tellen later laat hij ons door. "Action". Bewegen op commando. Leven in een frame. Buiten de camera is alles eender, stilstand, verveling.
F. en ik hebben ruzie om de pen. Wie zich verveelt laat zich niet meer vermaken, laat zich niet meer verrassen, verwondert zich niet meer, staat stil. We rijden in de hogesnelheidstrein naar huis maar we vervelen ons dood. En dat blijven we doen als we de trein zijn uitgestapt. Totdat we onze verveling vergeten zijn….dan is het tijd om opnieuw op reis te gaan.

Voor nu: salut!

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2009-03. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s