Op een dag

fotozeg je niets meer.
Hoef je niet meer te kiezen, te delen, te converseren, te veraangenamen.

Op een dag heb je
geen mening meer.

Geen standpunt over de koers van de PvdA.
Geen beweging naar het midden.
Geen oordeel over de wisselkoers, efficiency, het water in de Rijn.

Wacht maar.

Nog even en
het einde is nabij.

Crescendo, klaar.

Ja, trouwe lezer, het is wederom zover. Sjaal is melancholiek gestemd. Op de jaardag van mijn lief bevind ik me alleen in mijn donk’re woonkamer. Daar waar ik me gisteravond -o,stakker- begaf na een avond tussen het kroost van verloren revoluties, repulsies uit een nabij verleden.

Ze was gekleed in het bont van een overleden mevrouw. Ik was gekleed in zwart en lachte hardop om haar dubbelzinnige opmerkingen. Ik was twee weken vrij en besloot om bedronken naar huis te gaan.

Dat is gelukt.
Een briefje op de tafel.
Ik beleefde mijn roes in de logeerkamer.

Een dag later, vandaag dus, tracteerde mijn moeder me op een dubbele whisky in een lunchroom aan het Spaarne, op de verjaardag van haar afwezige schoondochter.

Ik wrijf over de korsten op mijn hand (die ik gisteren in beschonken toestand aan mijn fiets heb opengehaald).

Ontspoord.
Dat is het juiste woord.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2009-02. Bookmark the permalink.

3 Responses to Op een dag

  1. Jezzebel says:

    Die dubbele whisky van je moeder is uiteraard wel goud waard! 🙂

  2. sjaal says:

    @ ja, die zit … een hartverwarmend cadeautje.

  3. Johan HvD says:

    Ook dat waren mijn gedachten, hetgeen Jezzebel zei, Sjaal… 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s