Reactie op Oud

foto


Transformatie

Reactie op Sjaalblog "Oud" Ingediend door een bezoeker op zon, 22/06/2008 – 09:54.

Het is jammer dat Sjaal Bordewijk met lukrake citaten misbruikt om aan zijn nietszeggende trivialiteiten het cachet van diepzinnigheid te geven.
De transformatie waar hij het over heeft is in deze wereld en transformatie na onze dood is van vlees naar aarde.
Ik ga zo het graf van een vriendin bezoeken die een jaar geleden dood ging. Dust to dust. Zij leeft alleen voort in herinneringen, foto’s en emoties … in deze wereld.

Reactie op Transformatie

Ingediend door Sjaal op Ma, 23/06/2008 – 23:07.

Beste bezoeker,
het werk van Bordewijk verscheen in 1934. Een jaar na de benoeming van Adolf Hitler tot Rijkskanselier. behalve Blokken is ook Bint een politiek getinte roman. 
Het verleden was er. Niet iets om per se trots op te zijn, geen verdienste. De onvoorwaardelijke toewijding van de klas ‘de hel’ spreekt zowel de rector Bint als de leraar De Bree enorm aan. De vooruitgang ligt in de handen van de jonge garde die niet taalt naar schoonheid, of kennis (o.a. der geschiedenis). De voorhoede van ‘het systeem’ Bint wordt gevormd door de onesthetische doeners uit klas 4D. In Duitsland werd er vanaf 1933 afgerekend met een groot deel van het verleden, de wetenschap, de kunst (niet alleen het Joodse deel). Het verleden had afgedaan, de hoop (van de nazi’s) was gevestigd op de jeugd, die vooral niet teveel moest nadenken, maar zich diende te onderwerpen aan het systeem, de nieuwe orde. Wie toegaf aan twijfel betoonde zijn zwakheid en voor zwakheid was geen ruimte.
Maar de vraagtekens blijven staan. Onvermijdelijk. ook al worden de vragen niet hardop gesteld. "Wie zijn wij? Zijn wij ons verleden? Zijn wij dat wij hebben gedaan, gedacht, gebouwd?" Volgens mij zijn we ieder moment weer anders (en uiteindelijk inderdaad van lichaam tot stoffelijk overschot). We spreken onszelf continu tegen, we handelen inconsistent, hoe graag we het ook anders zouden willen. Het systeem Bint is onhoudbaar, evenals het nationaal socialisme was. Het is een hang naar iets dat niet is, of beter: niet bestaanbaar is. De aanhangers ervan zijn mensen met een buitenproportionele hang naar het onmogelijke. Het zijn romantici (zoals de grote roerganger van TON). Uiteindelijk maken ze zichzelf onmogelijk.
Als politicus zijn ze minder geslaagd, als romanpersonage kan ik ze nog wel waarderen.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2008-06. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s