Sjaaltje op de sofa, schrijfsessie: Onzekerheid

fotoen sjaal ging schrijven aan zijn onfortuinlijke metgezellen die in het midden bivakkeren.

"Twijfel.
Het is de onzekerheid.
Angst. Je bent bang dat je het niet begrijpt. Dat die ander op je neerkijkt, dat hij je veracht vanwege al die gebreken waar je al zovaak op bent gewezen. Je bent er niet klaar voor. Je bent er waarschijnlijk nooit klaar voor. Want je bent niets. Nooit geweest eigenlijk.

Je probeert je een leven lang moed in te praten, maar het heeft geen zin.
Je ademt en je beweegt nog, maar je zweet stinkt al naar dood.

De collega die je in status en aanzien is gepasseerd en die je dagelijks vriendelijk lachend gedag zegt op de gang zou jij graag eens voor zijn harses willen slaan. Zo hard dat hij er bij blijft liggen. Maar dat durf je niet. Althans, nóg niet. Maar eens breekt de dag aan dat het mag. Dat ze zeggen: "doe het maar. Sla hem maar, want hij heeft ons óók beledigd met zijn promotie en jou het meest dus jij mag met hem afrekenen." En die anderen kijken toe hoe jij hem slaat en ze vinden het goed. En je bent ineens niet onzeker meer. Je voelt je voldaan."

Alles is midden, want het einde is het begin geworden.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2008-06. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s