De Val

fotohet moest natuurlijk een keer fout gaan. niemand fietst er dag in dag uit 50 kilometer door stad en streek zonder kleerscheuren. het was bij het stastokviaduct. ik had de kersverse 18e druk van het verzameld werk van kafka (nederlandstalige uitgave, querido), met nawoord van marjolijn februari in mijn rugzak en verheugde me op een eerste lezing totdat een gezicht tegen het mijne botste.

Het gezicht zat vast aan een wielrenner die met een redelijke vaart mijn dodehoek doorkruiste en zo op mijn fietspadhelft terecht kwam. Zijn voorvork lag aan gort en bij mij was een onderhuidse bloeding in gang gezet. Een behulpzame mevrouw zette ons beiden weer overeind.

Gehavend dropen we stapvoets fietsend af door het troosteloze maanlandschap naast de Amsterdamsevaart. Het zweet liep in straaltjes over mijn geschaafde voorhoofd. Het gevoel dat ik de koning van het fietspad ben is in één klap weg.

Ach, het gaat verder wel, met mijn bepleisterde voorgevel speel ik vandaag voor monster en Kafka is ongedeerd.

Sjaal draait: Silver Jews: Honk If You’re Lonely

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2008-05. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s