van Raad naar Daad

fotovice-president van de raad van state (onderkoning) herman tjeenk willink heeft vorige week de krant gehaald. hij heeft in zijn inleiding bij  het rvs jaarverslag 2007 opgenomen dat er in de tweede kamer te wordt weinig gedebatteerd over grote politiek-maatschappelijke kwesties. daar waar het om "wezenlijke" zaken gaat haken politici af.

Wie hedentendage op landelijk niveau (want daar gaat het nu over) politiek bedrijft begeeft zich in een slangenkuil en houdt zich uit lijfsbehoud ledig met schietdebatten. Regenten en  kamerleden opereren in een politiek bedrijf dat onderhevig is aan de wetten van een vrije  markteconomie.
Inzet op deze markt is de veronderstelde vraag van de politieke consument, wij dus. De parlementaire verslaggevers, verschanst in fort Binnenhof, stellen zich op als onze woordvoerders… De economie (letterlijk: leer van de menselijke welvaart) is af te lezen uit het zetelresultaat aan het einde van een regeerperiode. Het indexcijfer wordt bepaald aan de hand van het meest recente verkiezings(markt)onderzoek. En zo gaat het al decennialang. Het PvdA- verkiezingsprogramma uit 1977 reeds is totstandgekomen na uitvoerig politiek consumentenonderzoek en werd daarmee (zo dacht men tenminste) een product (produkt) van het volk. Verkiezingsonderzoek stond hoog in het vaandel van politicoloog en toenmalig fractievoorzitter Ed. van Thijn. De wil van het volk was van groot belang voor deze partij die een absolute meerderheid wenste te behalen.

Enfin, het jaarverslag nu…

"Politiek is een van de meest gebruikte en misverstane begrippen in het debat over de staat.
Onvoldoende wordt onderscheid gemaakt tussen politieke instituties (regering en parlement) en politieke ambtsdragers (bestuurders en volksvertegenwoordigers). Zij zijn sterk verknoopt geraakt. Dat heeft alles te maken met de vervaging van "het politieke". In "het politieke" gaat het om de visie op de maatschappij, op de wereld waarin we willen leven, op de rol van de overheid daarin en het politieke handwerk dat daarbij hoort." "Politieke partijen hebben nog zelden een samenhangende visie, een "groot verhaal", waarin de verschillende programmapunten en plannen een plaats hebben; waarin heldere – van andere  partijen duidelijk afwijkende – keuzes worden gemaakt; waaruit (ook) passie en emotie spreekt."

Het voert te ver om het hele document hier te bespreken. Lees het complete verhaal maar eens op: Raad van State: Jaarverslag 2007. Maar hoe zit het nu met die kloof tussen politiek en burger? Wat weet een gemiddelde Nederlander nu eigenlijk? En waarin onderscheidt een gemiddelde volksvertegenwoordiger zich van een gemiddelde Nederlander?

Laten we het daar later een keer over hebben.
Sjaal draait: Jonathan Richman: No One was Like Vermeer

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2008-04. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s