Antagonist

fotode islam is een imperialistische ideologie die niet van polderen of overleg houdt. de islam is uit op alleenheerschappij en zal daarvoor, net als de barbaar mohammed in medina, geweld toepassen en moorden. tot er alleen islam is en niets dan islam. tot we allemaal leven volgens de regels van de koran. maar dat moment van onvrijheid mag nooit komen. daarom moet de waarheid over de islam worden gezegd. daarom mogen we niet zwijgen. wij zullen nooit zwijgen, door g. wilders en e. jami (vk 27-sept)

Maar waarom zou er worden gezwegen? Wie zwijgt tegen wie? Het holle manifest, waaruit bovenstaande is geciteerd, biedt slechts ruimte aan de frustratie van twee geborneerde zielen. Het zegt niets, het verklaart niets. Maar de pers springt er bovenop.
In het theater van de politiek heeft Geert Wilders uitstekend zijn plaats gevonden en Ehsan Jami heeft zich voorzichtig naast hem genesteld.

Politiek is een doorlopende voorstelling, een Grieks drama in oneindig veel delen. Politici voeren een vermakelijk schouwspel. De Leidse historicus Henk te Velde gebruikte (in navolging van Willem Witteveen) de metafoor van het theater: “Volksvertegenwoordigers moeten de regels van het ritueel op het toneel beheersen, en tegelijk in staat zijn contact te leggen met het publiek” Het Theater van de Politiek . Wie vanochtend dagblad de Pers heeft gelezen heeft kunnen genieten van een ‘inside-reportage’ (door een outsider uiteraard) in de wereld van Den Haag Vandaag, de kleine wereld van Ferry. Medialogica in optima forma: het publieke debat wordt bepaald door de mogelijkheden én begrenzingen van het medium en dan vooral de televisie. Voor de meesten onder ons de enige politieke werkelijkheid.
Een venster op een wereld van ingewijden, die zonder de duiding door het Haagse journaille, de jargonisten, misschien nog iets beter te begrijpen is.
Jammer is het wel. Als moslim zou ik daar knap chagrijnig om kunnen worden.

Maar wanneer slaat het chagrijn om in verweer? Wanneer is iemand beledigd? Wanneer voelt een gelovige zich aangevallen, in zijn of haar eer aangetast? Waarom maakt een moslim zich druk om een lezing van de Duivelsverzen?

"Berlijn, 26 sept. De Duitse schrijver en journalist Günter Wallraff wordt bedreigd door extremistische moslims sinds bekend is dat hij in een Keulse moskee wil voorlezen uit De Duivelsverzen. Dat boek uit 1988 van de Brits-Indische auteur Salman Rushdie 1988 is bij veel moslims taboe omdat het de islam zou beledigen. print artikel mail artikel Wallraff hoopt door voordrachten uit het werk van Rushdie – met wie hij bevriend is – de integratie van moslims in Duitsland te bevorderen. Hij wilde het doen in de centrale Turkse moskee van Keulen-Ehrenfeld, de wijk waar Wallraff zelf woont. Na overleg met de gelovigen kreeg hij nul op rekest. „Zijn plan om uit De Duivelsverzen voor te lezen zou door de moskeebezoekers als een provocatie worden opgevat”, laat Ikbal Kilic weten, woordvoerster van Diyanet Isleri Turk Islam Birligi (DITIB), de Turkse organisatie voor godsdienstzaken in Keulen. „Uiteraard zou zo’n voordracht de religieuze gevoelens kwetsen”. De bedreiging van Wallraff wijst haar organisatie „ten scherpste” af.NRC (of: De Kölner).

Speelt Wallraff de rol van de antagonist? Wil hij in discussie? Hij zegt zelf toenadering te zoeken, daar waar zijn voorgenomen lezing door bovengenoemde moslims wordt gezien als een provocatie.
Een provocatie is niet leuk, maar een vermeende provocatie leidt nog niet automatisch tot een geweld. Welke rol speelt de geradicaliseerde moslim eigenlijk? Speelt hij niet zelf ook een rol in het theater?
Een mens ontvlucht de eenzaamheid.
Een zoekende vindt niet wat hij zoekt en verdwaalt.
Het radicaliseringsproces is een proces van verwijdering van de samenleving, een proces van deligitimatie. Het kenmerkt zich door een toenemend wantrouwen ten aanzien van het maatschappelijk en politieke systeem”. Trouw: Orthodoxie is geen extremisme

Oud vakgenoot Jean Tillie van de Universiteit van Amsterdam onderzocht met zijn collega Marieke Slootman radicalisering onder moslims in Amsterdam.
Zij vonden zes overtuigingen van islamitisch radicalisme:
– De islam ligt onder vuur en wordt bedreigd.
– Burgerlijke machthebbers hebben daaraan bijgedragen en moeten gewantrouwd worden, verzet tegen hen is gerechtvaardigd.
– Religieuze gezagsdragers berusten in deze situatie en plegen daarom verraad aan het geloof. De grondslagen van het geloof moeten worden hersteld door een terugkeer naar de echte religieuze normen en waarden en door een letterlijke interpretatie van de koran.
– De eigen religie is superieur en moet de grondslag vormen voor de samenleving en leidraad zijn voor de politiek.
– De ware gelovige moet een actieve rol spelen bij het verwezenlijken van deze samenleving.

Islamitisch extremisten vinden bovendien:
– Het verwezenlijken van de ideale, goddelijke samenleving is het hoogste doel.
– Het nastreven hiervan is een plicht voor elke gelovige die alle middelen heiligt, ook geweld.
– Daarbij worden tegenstellingen verabsoluteerd en de vijand wordt gedemoniseerd, doordat de activisten zichzelf zien als de strijders van het goede die het kwaad bestrijden.

"Het radicaliseringsproces is een proces van verwijdering van de samenleving, van isolatie. Dat moet je zien te stoppen. Maak jongeren die dreigen te radicaliseren betrokken bij die organisaties, bij het dagelijkse leven."

En daarover meer in het laatste deel.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2007-09. Bookmark the permalink.

4 Responses to Antagonist

  1. Helena says:

    Interessant!
    Die brief van Wilders en Jami was inderdaad nogal ‘niets’.

  2. s.b. says:

    Het radicaliseringsproces is een proces van verwijdering van de samenleving, van isolatie. Dat moet je zien te stoppen. Maak jongeren die dreigen te radicaliseren betrokken bij die organisaties, bij het dagelijkse leven.
    Is het voor Nederlanders nu werkelijk zo moeilijk om te begrijpen dat er culturen bestaan die helemaal niet bij onze samenleving betrokken willen raken?! Men gaat daar van uit zonder dat er een reden voor is, en volgens mij ook zonder dat er wetenschappelijk onderzoek naar is gedaan, om zelf die beperkte invalshoek er ook maar even bij te halen.
    Nog dommer is om de radicale islam als een fenomeen te beschouwen dat vanuit het niets ergens opduikt. De radicale islam is het topje van een voor ons cultuurvreemde islamitische ijsberg, en maakt dus een *geïntegreerd* onderdeel uit van *de* islam. Met fenomenologie schiet je niet zo veel op; het is een vorm van zelfbedrog.

  3. alib says:

    Al die goede wil van ons… Zie eens hoe s.b. reageert. Een kleine groep mensen wil tegenstellingen, wil ruzie. Waarom? Omdat ze zelf in het nauw zitten waarschijnlijk. De alinea aan het eind van je artikel geldt ook voor islam-bashers, en niet alleen voor ‘de jongeren’ onder hen. De meeste islam-haters zijn de veertig gepasseerd.
    Een interessante ontwikkeling is de toenadering tussen zeer gelovige christenen en islamieten (zie VK van vandaag, ingezonden). Enerzijds is dat een conservatieve macht: strikte moraal, bepaald niet vrijzinnig, maar overigens ‘liberaal’ als je het vergelijkt met gelovigen in andere landen. Aan de andere kant: tolerantie, het begrip tussen gelovigen van allerlei slag en soort. Het is Wilders en jami gelukt ze bij elkaar te brengen. geen geringe prestatie! Doet de wildeman ook eens iets bijzonders.Reactie is geredigeerd

  4. s.b. says:

    @alib:
    Ik zou zeggen: lees een betreffend gedeelte uit het onderstaande artikel uit de Volkskrant van 8 september nog eens over. De bron komt uit onverdachte hoek, dat is namelijk minister Vogelaar, die immers het beste met de islamitische traditie voor heeft. Die tweedeling waarover zij het heeft zuig ik toch echt niet uit mijn duim, alib, en het is kennelijk *struktureel* en niet uitzonderlijk.‘Tweedeling in Amsterdamse samenleving’
    ANP
    AMSTERDAM – Minister Ella Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie spreekt van een ‘parallelle samenleving’ van allochtone groepen die niets meer te maken willen hebben met de Nederlandse samenleving. De PvdA-minister zegt dat zaterdag in Het Parool. In Amsterdam doet zich dit het sterkst voor.
    Problemen uiten zich niet zozeer in criminaliteit, overlast of armoede, maar wel in vormen van radicalisme, stelt Vogelaar. ‘Gewoon: niet participeren in onze samenleving en daar ook een bewuste keuze voor maken. Het is haast een parallelle samenleving, zal ik maar zeggen.’
    Reactie is geredigeerd

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s