Sjaaljournaal: De Lachende Sjaal

Wie lacht leeft langer, wordt wel eens gezegd. Laat ons voeden met de humor en de lach valt ons ten deel. "Ik zeg niet veel, maar wat ik zeg is onzin." (Pippi Langkous). En zo is het maar net.

"De grootste vijand van gezag is daarom verachting, en de zekerste manier om het te ondermijnen is gelach!" (Hannah Arendt, Geweld, macht en onmacht, Ned vert., 1970). De lach ontwapent. Werkelijk?

sommige mensen lachen nooit. en ik ken er daar vreemd genoeg heel veel van. enkelen ervan voelen zich gekwetst door de lach. zoeen is mijn dochtertje zajra. zij wordt woedend als ik lach. want dan lach ik haar uit. zo zit dat nu eenmaal in haar hoofd. u begrijpt dat ik haar benijd om haar inzicht.

Ik lach graag, maar ik kijk wel uit waar ik dat doe.
Hoe zit het eigenlijk met de lach op het VK-blog? 

Tempelman lacht. En ik lach van harte met hem mee. Bijvoorbeeld om zijn blog: Rita Verdonk belt naar huis. De ellende nodigt ons uit om eens flink te lachen. Wat kun je anders in zo’n geval? 

Groningse grabbels lacht eveneens. In dit geval over De burka. Er wordt veel gelachen om de burka. Want we vinden hem stom. Hij verhult alles. Het vlees, de ziel en …in dit geval de lach. We ergeren ons aan de burka, dus lachen we er maar om. Veel mensen zijn bang voor de burka. En als we ergens bang voor zijn dan lachen we er maar om. Dat doet een aap ook.
En zo doet de maagd of de knaap voor de eerste geslachtsdaad. En vervolgens…de lach verstomt als het Besef zich aan ons opdringt. Dat is dan wel weer jammer. 

En de lach keert breekbaar terug in het werk van Sefke in zijn: Blabla of dooie links. Het bracht me in eerste instantie aan het lachen…vanwege de niet functionerende snelkoppelingen die ik heb aangebracht in mijn eerste Sjaaljournaal. Vervolgens las ik verder en zag ik dat de lach enkel werd ingezet ten koste van een aantal de schrijver onwelgevallige bloggers. Leedvermaak dus. Dat is jammer. Het kost hem mijn waardering…

En we hebben op het blog ook nog een cabaratier die met zijn serie
Ko Lerestripjes
behoorlijk aan de weg timmert in de Volkskrantbloggemeenschap. De wijze waarop hij dit doet gaat niet ten koste van zijn collegaschrijvers. De lach is er. En dat is mooi.

En uiteraard is er nog A C T UA L I T Y. Af en toe levert hij een leuke limerick. En dat is lachen. In die andere gevallen klikken we hem met een lach weg. Hij doet zijn best in ieder geval en dat is ons toch ook veel waard.

Maar de liefde waarmee Johan de With zijn humor presenteert is bewonderenswaardig. ik kan me niet voorstellen dat er iemand is die zich gekwetst voelt, maar de lach is al aanwezig bij menig miniatuur en neem nu de prent bij deze bijdrage en vervolgens het stuk tekst. subtiel…en vermaak zonder pijn. het leven kan soms zo eenvoudig zijn.

En dan houdt het op wat mij betreft. Er kan volgens mij nog veel meer gelachen worden op ons Volkskrantblog.nl.

Uhh?

Ooh!!!

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-12. Bookmark the permalink.

10 Responses to Sjaaljournaal: De Lachende Sjaal

  1. Bart says:

    :-))dan maar, toch?

  2. thera says:

    Nou, degene die na jou komt krijgt het nog moeilijk! Weer heel leuk. De lachers kende ik allemaal al, dat wel. En ik hou ook niet van lachen ten koste van anderen, dat noem ik eerder zuur. Komt die er nog? Het zure, bittere Sjaaljournaal? Nee he, ik denk het niet.

  3. Helena says:

    Humor is inderdaad belangrijk.
    Mooie dochter trouwens!

  4. Jezzebel says:

    Wow, je hebt er een werk van gemaakt. Precies wat Thera zegt ging ook door mijn hoofd. Voor degene die na jou komt wordt het diep graven..
    Dank voor al het werk en al de moeite.

  5. jacob hesseling says:

    lachen is een serieuze zaak ,helemaal mee eens .
    het was weer een mooie verdieping (zo noemen ze zoiets geloof ik ook wel ) van het leven op het blog. Complement.

  6. Partout says:

    Valt hier iets te lachen? Waar dan?

  7. sjaal says:

    Lieve Bart, ja, toch wel!!
    Lieve Thera en Jezzebel, ja, ik moet maar even een stilte inlassen. Ik begreep vandaag dat het de bedoeling is dat de blogger in blauw niet meer dan 3 bijdragen levert. Oeps (de teller staat nu op 4).
    Lieve Helena en Jacob, dank jullie voor je complimenten!!!
    Lieve Partout, dat zei mijn meester op de lagere school ook altijd.

  8. Johan says:

    Mijn meester op de lagere school had er een handje van heel geniepig door zijn ronde brilletje te kijken terwijl hij naast zich op het meesterstafeltje meestal een aardig dun stokje had liggen en bij gemis daarvan, zonder meer een (eigen)schoen of iets anders uit zijn nabije omgeving gaarne ter hand nam om het voorwerp (meestal recht en raak) naar de ‘boosdoener’ in de klas te werpen. En ook meestal was die boosdoener ‘ik’. Vandaar…
    Maar, heer Sjaalman, met alle liefde hebt ge wederom een mooie samenstelling gemaakt. Het laatste alreeds? 3, 4 of 5? Ach, laat de redactie u even doorgaan dan kan de lezer nog even genieten van de Lachende, de Emotionele, de Oordelende en de-nog-veel-meer Sjaaljournaals.

  9. Solvejg says:

    Dank je wel Sjaal, voor je mooie serie. Ik ben benieuwd wat je opvolger gaat doen!! Groet! S

  10. sjaal says:

    @ lieve Johan en Solvejg, de week is bijna om, tijd voor een nieuw gezicht in het blauw. Ik weet zeker, Johan, dat je eveneens zult genieten van mijn opvolgster.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s