Sjaaljournaal: het emoblog!

Lieve mensen, de kinderen liggen in bed en Selma is naar een feestje. Er is geen relatie gesneuveld en de liefde dwaalt als een engel boven mijn hoofd. Gister ging er even iets mis met de snelkoppelingen naar al dat prachtigs op dit Volkskrantblog . Ze zijn inmiddels hersteld, maar het kwaad is al geschied. Ik kan me voorstellen dat sommigen zich niet serieus genomen voelen en niet terugkeren op dit blog. Het zij zo.

De dag was onevenredig vrolijk en dat heeft me aan het denken gezet. Wat beweegt een mens om te schrijven?  Wat bewoog het Leven tot de Dood? "Toen wij haar weer verbonden hadden, werd zij een ogenblik kalmer en vroeg Petsjórin haar te kussen. Hij knielde neer naast het bed, lichtte haar hoofd op van het kussen, en drukte zijn lippen op haar koude, verstijvende mond; zij omhelsde hem innig met bevende armen, alsof zij met die kus haar ziel aan hem wilde overgeven…Nee! het was goed dat zij stierf!" (fragment uit: Michaël Lermontov: Een held van onze tijd, 1841, vert A. G. Schot, 1977). Wat is nu eigenlijk een emoblog?

(Foto: Lelie)

Is het dit blog van Edith? Edith "Elke keer draai je een beetje mee, elke keer een beetje meer naar rechts of links, en als je na een tijdje terugkijkt op dat deel van je leven dan denk je: hier had ik nooit willen zijn! Hier had ik niet uit willen komen- maar ik zit nu hier!" Misschien wel, en ik heb het met liefde gelezen.

(foto: Wessel)
In het boekengesteun vind ik een romantische ziel terug. "Weg met alle zelfhulpboeken vol tips en slogans. Leve de Literatuur." Want daarin schuilt toch toch het ware leven? 
(foto: Thera)

En Laura is in vertwijfeling."Nu mag het me niet meer gebeuren, maar mijn god, wat is in vredesnaam mijn doel!?"

Tja, in het poezebakje van Bart misschien?

Voorwaar, het is een wonder dat we er allemaal nog over kunnen en durven schrijven: het Leven. Het dagelijks bestaan. Meer kunnen we elkander niet bieden. Minder ook niet, al denken sommigen soms van wel. Ons verdriet is een geduldige minnaar.

Of is het dit blogje? Een door Sjaal voorgelezen gedicht van Jezzebel

Hoedanook, Flaxorca gaat er even vandoor: Even weg. Go for it!

I feel like going home

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-12. Bookmark the permalink.

22 Responses to Sjaaljournaal: het emoblog!

  1. Bart says:

    Sjaal,
    nice! Het Leven, inderdaad. Ruim belicht vandaag. Mooi.:-))

  2. Johan says:

    Heer Sjaal, wederom hebt ge er een emotioneel verhaal van gemaakt. De snelkoppelingen, ja, wanneer men niet per direct over kan stappen dan mist men één en ander en loopt verloren de lange, donkere straat uit, maar dat is dan aan de persoon zelf.
    Mooie aanschouwelijke prenten hebt ge gekozen.
    U een mooi en geduldig weekeneinde toegewenst,
    Johan

  3. Erna says:

    = ons verdriet is een geduldige minnaar=
    prachtige zin! er opent zich meteen een wereld vol metaforen als ik zoiets lees, associaties etc etc . schitterend.
    Emoblog, het lijkt voor mij de normaalste zaak van de wereld; Natuurlijk schrijven ‘we’ emoblogs! Wat verwachtte je dan ?!:):):):)
    Waar doen we het anders voor? in dit leven, het schrijven, de ontmoeting, toch niet enkel om de, als wiskundig omschreven, ‘vergelijking te trekken’?Reactie is geredigeerd

  4. Alice says:

    :))) grijns
    Erna of Alice
    maakt ook niet zo heel veel uit, what’s in a name!
    maar ik moet er wel een beetje om lachen :)))

  5. sjaal says:

    @ Bart, Johan, Alice/Erna…dank jullie wel,
    liefs van Sjaal.

  6. thera says:

    Het malle is, dat we op het (emo)blog soms dingen delen, die we onze vrienden haast niet durven te vertellen. Die zullen dus ook het weblog moeten volgen ;))
    Ik zal niet lullig doen over copyrights, want ik voel mij zeer vereerd.(Niet verder vertellen he!)

  7. sjaal says:

    Lieve Thera, ik hoop dat je er niet boos over bent. De foto is zóóó mooi! Liefs en dank!

  8. anna says:

    De formule , overal wat vandaan halen is niet nieuw ( Solveg deed het al)
    maar die stem:
    I feel like going home.
    Zing je dat echt zelluf?
    Mooi!
    Groet
    Anna

  9. sjaal says:

    Lieve Anna,
    misschien wel, misschien niet.
    een kus van gene zijde.

  10. anna says:

    een kus terug

  11. thera says:

    Natuurlijk niet, ik vind het juist heel leuk!
    Liefs en jij bedankt!

  12. Jezzebel says:

    Wow, oh mijn God, ik ben sprakeloos.
    Dankjewel Sjaal, zo prachtig, jouw stem.
    Dik vet aanbevolen 🙂
    En lekker, morgen ga ik mijn emocollegi met al mijn aandacht bekijken.

  13. Marlis says:

    wat mooi

  14. Anna says:

    een bad link als reden om niet meer terug te komen dat zou mooi zijn, ga morgen fit naar je stem luisteren en je linkjes testen ;-))

  15. jacob hesseling says:

    emotioneel verhaal van de sjaal ,maar wel gevoelig en toch strak neergezet.

  16. Jopie says:

    belangwekkend
    mooi geschreven
    dank u

  17. Jezzebel says:

    Sjaal ik ben nog even teruggekomen om alle linken te volgen.
    Wat heb je er een mooie bijdrage van gemaakt!
    Dankjewel.

  18. Partout says:

    Je denkt geboren te worden met het idee om te leven en dan kom je erachter dat je dood gaat.

  19. Eline says:

    Leuk, humoristisch en goede keuze.

  20. sjaal says:

    @ Dank jullie allemaal, liefs en slaap zacht!

  21. M says:

    Chique stem.
    Ja,een deftig persoon.

  22. M says:

    Dat naar huis gaan` wordt hier bedoeld,als terugkeer naar god,naar je oorsprong,dus naar je dood?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s