Zinnige zorg: passen en meten

fotoin mijn enthousiasme laat ik wel eens een steekje vallen. soms valt er een stukje tekst weg. deze tekst uit een persbericht van de rekenkamer bijvoorbeeld uit mijn bijdrage over  arboregels.. niet onbelangrijk.

"Het kabinet heeft met de Tweede Kamer afgesproken in de periode 2003-2007 de administratieve lasten van het bedrijfsleven structureel met 25% te verminderen ten opzichte van 31 december 2002. Maar: Het kabinetsbeleid heeft minder merkbaar effect voor het bedrijfsleven dan uit de kabinetsrapportages valt op te maken. Dit komt onder meer doordat geschrapte informatieverplichtingen (die een administratieve last betekenden) voorheen niet altijd voor 100% door ondernemers werden nageleefd (waardoor het schrappen van de verplichting niet altijd effect had op de lasten). Ook blijken bedrijven voor eigen doeleinden bepaalde administratieve processen te handhaven (inclusief de lasten daarvan), ook al bestaat daartoe geen wettelijke verplichting meer. Verder worden sommige informatieverplichtingen, nadat ze door de overheid zijn geschrapt, alsnog opgelegd door de sector zelf (waardoor de lasten blijven bestaan). Rekenkamer, 21 juni

Neem het in u op. Een informatie-achterstand kan fataal zijn. Dat moet de raad voor de zorg ook gedacht hebben bij het uitbrengen van de nota "Duurzame en zinnige zorg". We objectiveren de zorg. Met een gelijkmatige budgetverdeling zijn de kosten -die wegens de toename van ouderen behoorlijk dreigen op te lopen- nog beheersbaar. We stellen plafonds vast en we bepalen de kwaliteit van leven." De Raad zwengelt het debat alvast aan met de uitspraak dat 80.000 euro genoeg zou moeten zijn om een leven met een jaar te rekken.
 
"Een te nemen beslissing over het al dan niet vergoeden van een interventie begint met een analyse op basis van kwantificeerbare criteria: het criterium ‘noodzakelijkheid’, geoperationaliseerd als ziektelast, waarmee normatief invulling wordt gegeven aan één van de rechtvaardigheidsaspecten, en
het criterium ‘effectiviteit en kosten’." "De Raad beveelt aan het principebesluit om een interventie al dan niet uit collectieve middelen te vergoeden te baseren op een drempel voor de ziektelast en een plafond voor de kosten van een interventie per QALY (‘Quality Adjusted Life Years’ voor kwaliteit gecorrigeerde levensjaren), gerelateerd aan de ziektelast met een nader te stellen maximum." "De assessmentfase wordt hiermee vertaald in een rekenkundig model, dat op dit moment zeker niet volmaakt is en waarbij
niet alle methodologische problemen zijn opgelost." "Aangezien verstandelijke handicap en dementie de duurste diagnosegroepen zijn, dient met prioriteit onderzoek gedaan te worden naar de werkzaamheid en kosteneffectiviteit van zorg voor deze groepen." 

Meten is weten. Maar hoe zit het met de ethiek? Hoe kijken we in onze samenleving eigenlijk aan tegen handicap en dementie? Schrijven we de ongeneeslijk zieke af omdat deze te duur wordt? Stoppen we de zorg aan het kind dat door zich na complicaties tijdens de geboorte de rest van zijn leven met moeite kan bewegen? 
En…wordt het zorgplafond per kabinet bijgesteld? Vindt er een vierjaarlijkse herwaardering plaats van de kwaliteit van ons leven? Is onze levensverwachting lager als we ongeneeslijk ziek worden onder een rechts kabinet? Is het eigenlijk wel een discussie die een partij als het CDA zal willen voeren?

"Dat zal nog een heel lastige kwestie worden, die inhoudelijke discussie. De verleiding is natuurlijk groot om het allemaal meetbaar te houden. Beslissen op basis van ‘harde cijfers’ is nu eenmaal makkelijker dan het wegen van subjectieve oordelen over tevredenheid, gezondheid, vertrouwen of zorgzaamheid. En we zijn het bovendien gewoon gaan vinden om alles in geld uit te drukken in plaats van in waarden. Dominicus de Vries, 5 juli 2006 (zie ook het commentaar van Margo Trappenburg over dit onderwerp,  NRC-7 juli)

En hoe zit het met de mantelzorg? Als de kosten van medische ingrepen onder het plafond blijven, maar de zorg in huis door familieleden moet worden verleend? Familieleden die daardoor inkomsten missen. Worden zij gecompenseerd voor de gederfde inkomsten en zoja, worden deze compensaties op het zorgplafond in mindering gebracht?

Het gaat beter met Nederland maar de zorg wordt ons te duur.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-07. Bookmark the permalink.

One Response to Zinnige zorg: passen en meten

  1. criticus says:

    In one way, if I am old and dement and expensive with no chances for any quality of life I would say, take off the tubes. But on the other hand, if the only reason is the euro that the insurance has to pay I would disagree. Besides that if the insurance puts their limits, I think the population should not be forced to be insured, why should only the insurance have the right to unplug because of a few euro?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s