De Poging van de Wetenschapper

fotodierbare,

denken denken denken en nooit weten. Je hebt het allemaal geabsorbeerd en nu kan het niet meer weg uit je hoofd. 
Het praat tegen je, steeds luider en dwingender. De buitenwereld komt alsmaar verder van je af te staan. En gisteren heb je er bijna voorgoed de deur voor gesloten. 

Bijna. Het leven was je te snel af.

Lieve Kees, wij hebben je voor altijd in ons hart gesloten. Kom alsjeblieft zo snel mogelijk weer eens naar Haarlem. 

Dan denken we samen.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-05. Bookmark the permalink.

4 Responses to De Poging van de Wetenschapper

  1. jacob hesseling says:

    moet lukken

  2. Helena says:

    Mooi @Sjaalman..

  3. ali cirillioglu says:

    Hodja ging wandelen op vogelmarkt. Daar zag hij een gekleurde, dure, pratende, papegaai. 200 goudstukken! Hodja rent onmiddellijk terug naar huis, pakt een kalkoen en rent weer terug naar de vogelmarkt en schreeuwt : Voor 100 goudstukken. Voor 100 goudstukken! Een menigte vormt lachend om hem heen "Hodja, dit is een ordinaire kalkoen! Zit u soms met ons te spotten?"
    Hodja, heel serieus en relax: " Wel als dat een pratende vogel is, vinden jullie het goed, let niet erop dat deze kalkoen zo stilletjes zit. Hij is een Denkende kalkoen. Zie hoe hij piekert?! Voor 100 goudstukken! Voor 100 goudstukken!"
    Gegroet en Selam…

  4. sjaalman says:

    @ Dank je lieve Jacob, Helena en Ali (mooie parabel!). Ik koester de Denkende kalkoen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s