Interview met Sjaalvrouw Selma

fotorobin arends wrote: 

Lieve Selm,
ik wil je graag interviewen voor Sjaalman.
Vragen:

Wat beweegt je (in dit leven)?
Selma: Ik geloof niet in een God, en ik geloof niet in reïncarnatie. Ik geloof dat ikzelf en iedereen wordt geboren doordat de aarde en het leven door natuurlijke processen zijn ontstaan, en dat iedereen op een gegeven moment weer doodgaat, waarna alles voor elk individu dat sterft helemaal over is. Als ik eenmaal dood ben, doet het er eigenlijk niet meer toe hoe alles gegaan is, want ik ben er dan niet meer, en er is ook geen deel van mij dat kan terugdenken, voelen, spijt hebben, blij zijn. 

Maar zover is het nog niet, ik ben er nu, en omdat ik er nu ben, moet ik er het beste van maken. Dat betekent dat ik graag dingen doe, waardoor ik blij kan zijn. En hierbij houd ik rekening met anderen. Want, ook al geloof ik dat als ik eenmaal dood ben er niets meer rest, ik wil niet dood. Omdat ik, als ik sterf, mensen achterlaat die er verdriet om zullen hebben, omdat er nog veel dingen zijn die ik wil doen (maar eigenlijk telt dit niet helemaal, want als ik dood ben, ben ik er niet meer om spijt te hebben van alles wat ik nog niet heb gedaan), en omdat ik als levend wezen een natuurlijke drang bezit om te overleven, een angst om te sterven. 

En omdat ik geloof dat in principe alle dieren (in elk geval de iets grotere, met hersenen), en alle mensen deze natuurlijke drang bezitten, en ik rekening wil houden met deze gevoelens, omdat ik mijzelf gelijk acht aan alle andere mensen, probeer ik andere mensen en dieren te laten leven, op zo’n manier dat zij ook blij kunnen zijn en niet bang hoeven te zijn. 

Dit betekent dat ik geen vlees eet. Ik probeer werk te doen waarbij ik de wereld, de natuur en de mensheid niet schaad (ik zou niet voor een groot commerciëel bedrijf willen werken dat alleen maar produceert om geld te verdienen en werknemers uitbuit). Het liefst probeer ik iets nuttigs te doen. Ik probeer om sociaal, aardig en respectvol te zijn. Ik heb een groot rechtvaardigheidsgevoel, en zou het liefst willen dat de rijkdom eerlijk over de aarde zou worden verdeeld. Ik kan me enorm opwinden als ik iets onrechtvaardig vind. 

Een andere drijfveer is mijn nieuwsgierigheid. Ik zou het liefst mijn hele leven studeren. Maar ik heb ook het gevoel dat ik andere dingen moet doen. Leren om angsten te overwinnen, om goed met andere mensen te communiceren, om zelf voor mijn inkomen te zorgen. Dus werk ik en probeer ik door te lezen, te luisteren en te kijken zoveel mogelijk dingen te weten te komen. 

Verder zijn er een aantal dingen waar ik veel van hou, en waar ik veel mee bezig wil zijn. Ik houd van de natuur, ik wil er zijn, me erin bewegen, ervan genieten. Ik hou van mensen, ik wil met ze zijn en met ze praten. Ik houd ervan om mooie dingen te maken, ik wil scheppen. 

En verder word ik gedreven door de liefde voor mijn kinderen, mijn man, mijn ouders en zus, andere familie en vrienden en vriendinnen… 

En ook door (vind ik) niet zulke mooie emoties zoals jaloezie. En door verlangen naar bevestiging. En door ongeduldigheid, en boosheid en angst en onzekerheid. Deze emoties probeer ik zoveel mogelijk te beperken, maar ik ben ook maar een mens… 

Sjaal: Laten we het hier even bij houden, morgen de tweede helft.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-04. Bookmark the permalink.

4 Responses to Interview met Sjaalvrouw Selma

  1. Isis Nedloni says:

    Open deur! Ook weer op zo n eigen wijze opgelost en bij elkaar vervlochten! Eerlijk en zonder frantsen! ; ))

  2. fran says:

    straight
    houd ik van morgen meer?

  3. Woudje says:

    Mooi.

  4. Theodorus says:

    Wat je schrijft over leven & dood kan ik beamen. In mijn beleving: het duurt lang voordat je die belastende, christelijke erfenis hebt afgeschud. Wat je als kind zo indringend hebt meegekregen, laat je moeilijk los. BOvendien wortel ik in een westerse, christelijke cultuur. Er is geen reincarnatie, geen hemel & hel, geen hiernamaals. We zijn een flits in de eeuwigheid, een zandkorrel op het strand. Maar we zijn ook weer niet niets. De tijd dat we leven zijn we er voor anderen en onszelf. Wat na mijn dood gebeurt, kan ik niet meer beinvloeden. Ik ben 61 en probeer me te verzoenen met de dood als onherroepelijk gegeven. Ik zal nog even voortleven in mijn nabestaanden, maar vervolgens worden bijgeschreven in de geschiedenis van mensen. Nog net een voetnootje. Tot die tijd blijf ik bloggen…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s