rokende vrouw

foto‘donderdag in de namiddag. harry en ik stappen binnen in een half gevulde brouwerij. het ruikt naar vers gebrouwen bier. we praten wat, en drinken ons zat. ik heb de tentoongestelde flesjes aan de wand geteld en met een denkbeeldige vinger gestoft. het gaat hard. een herinnering in vlagen. een blond meisje met een puntgave huid en dito glimlach blikt regelmatig onze kant uit. een onafscheidelijke sigaret in haar linkerhand, een eivormig glas in haar rechter en een voet op het wielgestel van haar bug-a-boo, een voet die haar 8-maanden oude schepsel in slaap blijft wiegen. onverstoorbaar. recreatie in de ware zin des woords.

De rest is weg. Misschien hebben we nog wel met elkaar gesproken. Er moet een fietstocht zijn geweest richting station, een kaartcontrole, de trein naar Haarlem, nog een fietstochtje. Een valpartij. De roes wordt gesmoord in een restje kots in het echtelijk bed. Samen met de gescheurde broek het enige tastbare bewijs aan onze avond.
De donderdagavonden met Har hebben misschien wel nooit plaatsgevonden.’
(fragment uit de novelle Donderdagavond, De vastgelopen relatie en andere verhalen, Sjaalman, een nog te verschijnen bundel).

U herkent het? Of niet? Het gestorven stukje geheugen. Het komt nooit meer terug. De afbraak van de door sommigen onsterfelijk geachte ziel. Het sterft bij leven al af. In het geval van Alzheimer in een snel tempo. Lotgenoten treffen elkaar in het Alzheimer café.. Het lijkt me in het begin een afschuwelijke gewaarwording. Je weet dat het nooit meer goed komt.
Het stoffelijke geheugen. Ons enige houvast. Welk een misleiding. Wat een gebrekkig instrument.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-03. Bookmark the permalink.

7 Responses to rokende vrouw

  1. anoniem says:

    Weet jij de voornaam nog van Alzheimer?
    Nee?
    Daar begint het mee!
    Standaardgrapje in het verzorgingshuis waar ik werk.
    Het is trouwens niet een stukje afgestorven ziel: die heeft een ander soort geheugen.Heerlijk om te weten.
    groetjes
    viktor

  2. Theodora says:

    ik herken het niet, ik weet het niet, ik kan het me niet herinneren, oh shit…..ik ben wat vergeetachtig.

  3. Voordaan says:

    Als je het je niet herinnert, dan was het vast niet heel belangrijk. Wijsheid uit het oost’n…;-D

  4. wijffie says:

    ik mis ook wel eens een stukje…
    maar het proeflokaal mis ik nooit
    daar zorg ik dan weer wel voor

  5. Theodora says:

    Voordaan wijze vrouw,
    je stelt mij weer erg gerust. Nu zal ik goed slapen :))

  6. Sjaalman says:

    @ Viktor, je maakt me nieuwsgierig. Waar zetelt het geheugen van de ziel?
    @ Theodora, het is niet wat het lijkt..of?
    @ Voordaan, kijk, dit soort wijsheid houdt mij geestelijk op de been.
    @ wijffie! Tja, de molen valt niet te missen (leuk dat je Ton linkt!)

  7. Croisabel says:

    Ik herken het gevoel van je niet meer kunnen herinneren wat je zo graag terug zou roepen om ergens duidelijkheid over te krijgen voor jezelf. Soms denk ik ook wel eens dat mijn hersenen luier zijn geworden. Ik heb geen zin meer om feitjes op te slaan, zolang ik weet waar ik ze terug kan vinden vind ik het best. Misschien is het tijd voor geheugengymnastiek!! 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s